Pearl Jam - Lightning Bolt

Το αγαπημένο ροκ συγκρότημα με το οποίο μεγάλωσε η γενιά μου επιστρέφει δισκογραφικά με έναν καλό δίσκο. Δεν περιμένουμε πλέον να ακούσουμε ένα νέο Ten, Vs ή Vitalogy. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Περιέργως, το Lightning Bolt έχει κάποια δυναμικά τραγούδια για να μας ταρακουνήσουν λίγο. Το περίεργο πάντως είναι ότι περισσότερο μου άρεσαν όλα τα αργά, μελωδικά κομμάτια του δίσκου: Sirens, Infallible, Pendulum, Yellow Moon. Το γιατί, δεν ξέρω να το αναλύσω. Ίσως ταιριάζει καλύτερα η φωνή του Vedder σ'αυτά, ίσως δεν έχουν έμπνευση/όρεξη να συνθέσουν καλά δυναμικά τραγούδια όπως του παρελθόντος. Από τα πιο ρυθμικά, ξεχωρίζω το My Fathers Son και το Swallowed Whole.

Αυτό τελικά είναι επιτυχία στις μέρες μας· να μας αρέσουν τουλάχιστον τα μισά τραγούδια ενός δίσκου.

Pearl Jam Twenty

Το ντοκιμαντέρ που σκηνοθέτησε ο Cameron Crowe (Singles, Almost Famous κ.α.) και παρουσιάζει την εικοσάχρονη ιστορία των αγαπημένων Pearl Jam έχει πλήθος συνεντεύξεων αλλά και απιστεύτου ποσότητες αρχειακού υλικού για να το κατευχαριστηθείτε. Ξεκινάει φυσικά με τους Mother Love Bone και το θάνατο του τραγουδιστή Andy Wood, αυτόν τον θάνατο που επηρέασε πραγματικά το Σιατλ και τη σκηνή του grunge και όχι του... άλλου που αυτοκτόνησε. Και η συνέχεια έχει αναφορές στα πάντα: στον ερχομό και τη demo-κασέτα του Vedder, τη φιλική-συμβουλευτική σχέση με τον Chris Cornell και το δίσκο ως Temple of the Dog, το πρώτο όνομα της μπάντας που ήταν... Mookie Blaylock (!), τις πρώτες-πρώτες συναυλίες τους. Και από την δισκογραφική έκρηξη του "Ten" στη δικαστική κόντρα με την εταιρεία διοργάνωσης συναυλιών Ticketmaster και από την τραγωδία του Roskilde στο σήμερα και το σχεδιασμό των συναυλιακών setlist. Η μεγαλύτερη διάρκεια του DVD εστιάζεται φυσικά στα πρώτα δέκα χρόνια της μπάντας και αυτό που παρατηρούμε είναι: α) η μουσική εξέλιξη του συγκροτήματος (που από ένα δυναμικό hard-rock σχήμα οδηγήθηκε στο απόλυτο ροκ συγκρότημα για τη γενιά των 90's) και β) η συναυλιακή ωρίμανση (που από τις παλαβομάρες και το δυναμισμό των πρώτων χρόνων φτάσαμε στα φανταστικά live των δυόμιση ωρών).

Κύκλους κάνει η ζωή και σχεδόν είκοσι χρόνια μετά από την εποχή που αγόρασα το "Ten" (σημειωτέον ήταν το πρώτο μου βινύλιο) νομίζω ότι έχω καταντήσει σαν τους παλιοροκάδες που είχαμε στην πόλη μας. Όπως αυτοί είχαν τα δικά τους ιστορικά και αγαπημένα σχήματα, π.χ. Led Zeppelin, The Who, Ramones κ.λ.π. έτσι η δικιά μου γενιά έχει μεγαλώσει παράλληλα με την πορεία των Pearl Jam. Πιστεύω ότι στα επόμενα είκοσι χρόνια θα είμαστε ακόμα κολλημένοι με το γκρουπ, ακριβώς δηλαδή όπως ήταν και οι παλιότεροι κολλημένοι με τα «δικά» τους αγαπημένα σχήματα εκείνη την εποχή.

Για να μην κλείσω με τη μελαγχολία του τύπου "τα χρόνια περνάνε και περάσανε γρήγορα", σας λέω να μην χάσετε στα extras το απίστευτο βίντεο όπου το γκρουπ σπάει κυριολεκτικά το σανίδι της σκηνής και την κοπανάνε μέσα από την τρύπα!

Υ.Γ.: Thanks goes to Δέσποινα for the DVD.

Τα τελευταία συναυλιακά χρόνια

Τη σεζόν 2004-2005 μετανιώνω που δεν πήγα στη συναυλία των Machine Head, αλλά ήμασταν και στο στρατό τότε, οπότε ήταν εκ προοιμίου δύσκολα τα πράματα (συντακτικό μηδέν σ'αυτή την πρόταση, αλλά δεν πειράζει).

Με το που ξαναέγινα πολίτης, το καλοκαίρι του 2005 είδαμε το παλιό και αγαπημένο σχήμα των Faithless σε εκρηκτικό όπως πάντα live, και μετέπειτα το reunion των Black Sabbath, μια ανεπανάληπτη ευκαιρία για μας τους νεότερους να δούμε το ιστορικό συγκρότημα με την αυθεντική του σύνθεση, πριν βγουν στη σύνταξη ή... κάτι άλλο.

Τίποτα το φθινόπωρο του 2005, αλλά την άνοιξη του 2006 βρήκαμε ευκαιρία να δούμε ένα κλασικό για το είδος του συγκρότημα, τους φοβερούς και τρομερούς Pro-Pain. Ένα live με φοβερή ενέργεια και ένταση. Support σχήμα, όπως βλέπεται και στο εισιτήριο, οι Psycho Choke (τέταρτη φορά τους βλέπαμε ζωντανά).

Μετά δημιουργήθηκε αυτό εδώ το μπλογκ, οπότε όλες οι υπόλοιπες συναυλίες υπάρχουν κάτω από την ταμπέλα «Αρχείο συναυλιών». Εν τάχει, τις αναφέρουμε και παραθέτουμε και τα εισιτήρια.

Σεζόν 2006-2007 (πολύ πράμα):
Pearl Jam - Αθήνα 30 Σεπ 2006
Stampin' Ground - 12 Νοε 2006
Tool & Mastodon - 16 Δεκ 2006
Rotting Christ - 14 Απρ 2007
Last Hope - 28 Απρ 2007
Deus Ex Machina - 5 Μαϊ 2007
Suicidal Tendencies - 25 Μαϊ 2007

Σεζόν 2007-2008 (χαλαρά):
Romeo Must Die - 25 Ιαν 2008
Rotting Christ - 16 Μαϊ 2008

Σεζόν 2008-2009 (πολύ ελληνικό προϊόν):
Inactive Messiah - 20 Αυγ 2008
Septic Flesh - 28 Σεπ 2008
Nightstalker - 18 Οκτ 2008
Inactive Messiah, WEB, Overgraven - 24 Μαρ 2009
The Haunted - 28 Μαρ 2009
Kultur Shock - 11 Ιουλ 2009

Σεζόν 2009-2010 (λίγα αλλά καλά):
Bolt Thrower - 29 Μαϊ 2010

The Big Four @ Sonisphere festival - Σόφια:
Eίμαστε πλέον έτοιμοι για το επόμενο live, με το εισιτήριο ανά χείρας, την τσάντα στον ώμο και το Big Four στη Σόφια. Τα λέμε εκεί!

---

Στατιστικά: ως τώρα έχουμε δει από τέσσερις φορές τους Psycho Choke, από τρεις τους Paradise Lost, Rotting Christ, από δύο Slayer, Iron Maiden, Stampin' Ground, Bruce Dickinson, Haunted, Anathema, Rage, Septic Flesh, Nightfall, Inactive Messiah.

Μέσα από το μουσικό χρονοντούλαπο: Temple of the Dog

To 1990, μετά το αιφνίδιο θάνατο του 24χρονου Andrew Wood, τραγουδιστή των Mother Love Bone, οι Stone Gossard και Jeff Ament (πρώην μέλη των Mother Love Bone), Mike McCready, Matt Cameron και Chris Cornell δημιούργησαν το project των Temple of the Dog, αφιερώνοντας ολόκληρο το άλμπουμ που κυκλοφόρησαν το '91 στον Wood. Αν τα ονόματα δε σας λένε κάτι, να πούμε ότι οι 3 στους 5 —μετά το project— δημιούργησαν τους Pearl Jam και οι άλλοι δύο παίζανε ήδη στους Soundgarden. Ο Cameron, ντράμερ των τελευταίων, μεταπήδησε στους PJ μετά τη διάλυση των Soundgarden.

Δείτε/ακούστε παρακάτω το βίδεο για το τραγούδι Hunger Strike, στο οποίο συμμετέχει ένας άγνωστος τότε νεαρός και μετέπειτα τραγουδιστής των PJ με το όνομα Eddie Vedder:

Pearl Jam - Αθήνα 30Σεπ2006

I know someday you'll have a beautiful life
I know you'll be a star in somebody else's sky, but why
Why, why can't it be, why can't it be mine...

Ένα όνειρο (ή/και ένα μεγάλο απωθημένο) ήταν να δούμε μια συναυλία από ένα μεγάλο συγκρότημα, όταν αυτό βρίσκεται ακόμα στα πάνω του. Με τους Pearl Jam μπορεί να αργήσαμε 15 χρόνια, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ! Ακόμα, θυμάμαι τις υπογραφές που είχαμε βάλει πριν κάποιους μήνες, μπας και τους καταφέρουμε να έρθουν...

Και στις 30 Σεπτεμβρίου στο ΟΑΚΑ έλαβε χώρα το μουσικό γεγόνος της χρονιάς:

• Δεν μπορώ να θυμηθώ άλλο συγκρότημα να παίζει για 2 ώρες και 40 λεπτά!!
• Τον Vedder να κάνει ό,τι θέλει στη σκηνή, να τραγουδάει, να χορεύει, να παίζει φυσαρμόνικα και κιθάρα, να σκαρφαλώνει στις σκαλωσιές, να καπνίζει και να πίνει!
• Τον κόσμο να τραγουδάει όλους τους στίχους από όλα τα τραγούδια και σχεδόν να μην ακούγεται ο Vedder από τα ηχεία!
• Το γήπεδο με 10.000 (ή 15.000, δεν ξέρω) ιδρωμένα κορμιά να χοροπηδάνε αδιάκοπα πάνω-κάτω.
• Τον Vedder να διαβάζει μια σελίδα-πράμα στα ελληνικά

(Μήπως οι διοργανωτές πρέπει να αρχίσουν να λένε, όπως στα γήπεδα, πόσα εισιτήρια κόπηκαν;)

Εκεί που άλλες πολυδιαφημισμένες συναυλίες-αρπαχτές απλά ακυρώνονται (ας μην αναφέρουμε ονόματα), οι Pearl Jam ήρθαν να δείξουν ότι ένα μεγάλο συγκρότημα ξέρει να διασκεδάζει τον κόσμο όντας οι εαυτοί τους, χωρίς σκατάκια-φατάκια και παπαριές. Aπλά κιθάρες-μπάσο-τύμπανα! Γνήσιο rock'n'roll !

Διαβάστε επίσης:
rourourou, diavazo, ttallou, dtsomp, wisssdom, asydosia, javapapo, Ελευθεροτυπία, Trillian, Uncle Aris

Περί charts ο λόγος... και όχι μόνο

Όλα όσα αναφέρονται παρακάτω αναφέρονται στην τρέχουσα εβδομάδα, την 23η του χρόνου. Όσοι πιστεύουν ότι το rock πέθανε, ας πάρουνε το κουβαδάκι τους και ας πάνε σε άλλη παραλία. Αυτοί που πιστεύουν ότι το ροκ ψυχορραγεί, ας ρίξουν μια ματιά στα παρακάτω, που λαμβάνουν χώρα... τώρα. Σημείωση: όλα αυτά γράφτηκαν σήμερα, Τρίτη 6/6/6! Χα!

Φαίνεται ότι υπάρχουν κάποιοι στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού που ξέρουν να ακούνε μουσική. Νούμερο 1 αυτή την εβδομάδα, στο επίσημο chart του Billboard είναι το τρίο των Dixie Chicks, με την καινούρια τους δουλειά που λέγεται Taking The Long Way. Θα θυμάστε πως πριν λίγα χρόνια, με την εισβολή στον Ιράκ, είχαν κάνει αρνητικές δηλώσεις για τον George W. Bush. Οι ρεπουμπλικάνοι οπαδοί του Μπους τις κράξανε και κάψανε τα CD τους δημοσίως. Αυτά στην χώρα "των γενναίων και των ελεύθερων" (χα!). Λοιπόν, τα χρόνια περάσανε και αυτές συνεχίζουν να εμμένουν στις απόψεις τους -και καλά κάνουνε, αλλά αυτή τη φορά πήρανε την εκδίκησή τους, πιάνοντας την κορυφή των charts.

Ξέρουμε όλοι ότι οι Tool είναι ένα περίεργο και παρανοϊκό συγκρότημα. Το πιο αξιοπερίεργο είναι ότι με κάθε κυκλοφορία τους πιάνουν την κορυφή των charts. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κόσμος που ξέρει να αναζητά τα καλά πράματα. Στην εποχή του internet και του downloading και των πτώσεων των πωλήσεων CDs, φαίνεται ότι η πειρατεία δε σκοτώνει τη μουσική αλλά μάλλον η πειρατεία σκοτώνει τη βλαξ-μουσική! Οι καλές κυκλοφορίες μπορούν να οδηγήσουν τον κόσμο στα δισκάδικα. Έτσι, οι Tool τον τελευταίο μήνα πιάσανε φυσικά κορυφή, μετά πήγαν στην 3η θέση και σήμερα βρίσκονται στην 9η. Not bad!!

Μετά την διάλυση των blink-182, ο τραγουδιστής/κιθαρίστας Tom DeLonge δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια και δημιούργησε τους Angels & Airwaves. Κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο We Don't Need To Whisper, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το punk παρελθόν των blink-182. Είναι ένα rock άλμπουμ, που προσεγγίζει την emo-rock αισθητική, με ήρεμες μελωδίες δηλαδή και έναν μελαγχολικό τόνο να κυριαρχεί σε όλα τα τραγούδια. Την πρώτη βδομάδα της κυκλοφορίας του, ανέβηκε κατευθείαν στην 4η θέση του Billboard chart. Τέλος, επισκεφθείτε όπως-και-δήποτε το site τους!

Και στο τέλος να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε τους αγαπημένους Pearl Jam. Με την ευκαιρία της νέας, ομώνυμης κυκλοφορίας τους, ο Eddie Vedder και η παρέα του θα έρθουν στη χώρα μας (για πρώτη φορά, μετά από 15 χρόνια!) για μια μοναδική συναυλία στις 30 Σεπτεμβρίου (βεβαιωθείτε γι'αυτό: εδώ!). Οι διοργανωτές στη χώρα μας θυμήθηκαν επιτέλους να φέρουν ένα μεγάλο, σύγχρονο συγκρότημα να μας επισκεφθεί! Ανάλογα, τώρα που διαπρέπουν συγκροτήματα όπως οι System of a Down και οι Τοοl, λόγου χάρη, θα τους δούμε live στην χώρα μας κατά το... 2013!!! Κάν'τε υπομονή λοιπόν. Οι μη-έχοντες υπομονή μπορούν να πάνε στο εξωτερικό όπου διοργανώνονται φεστιβάλ και συναυλίες της προκοπής! Α! Και να μην το ξεχάσω... οι Pearl Jam πέσανε στην 17η θέση αυτή την εβδομάδα, από την 10η, όπου βρίσκονταν την προηγούμενη.

Stay tuned!