Mέχρι να Γίνεις ο Βασιλιάς των Ηλιθίων

Περασμένα μεγαλεία(;) και διηγώντας τα...

...να θυμήσεις στους νέους τι εστί ελληνική hardcore/punk σκηνή. Η πρόσφατη αναζωπύρωση^* του ενδιαφέροντος για το παρελθόν της ελληνικής hardcore/punk σκηνής των δεκαετιών του '80 και του '90 θα κορυφωθεί με το ντοκιμαντέρ Mέχρι Να Γίνεις Ο Βασιλιάς Των Ηλιθίων και θα κυκλοφορήσει αρχές του 2013 από τους Σέργιο Βαφειάδη και Μιχαήλ Δαλανίκα.

Εμφανίζονται μέλη των: Παρθενογένεσις, Αντίδραση, Deus X Machina, Ζώα Προς Εξαφάνιση (πρώην Βανδαλούπ), Αρνητική Στάση, Κοινωνικά Απόβλητα, Ομίχλη, ΑΝΤΙ, Πανξ Ρομάνα, Despite Everything, Αρχίδια, Κοινωνική Αποσύνθεση και πολλοί άλλοι.



^*Π.χ. βλέπε τις δύο επετειακές συναυλίες των Γενιά του Χάους το 2009, κυκλοφορία του DVD αυτών των συναυλιών φέτος, επανεμφάνιση και συναυλίες των Εκτός Ελέγχου και Αρνητικής Στάσης κ.λ.π.

Lemmy (the movie)

Ένα ντοκυμαντέρ για έναν από τους τελευταίους θρύλους του μέταλ (και όχι μόνο). Βλέπουμε στιγμές από την καθημερινότητά του Lemmy στο Λος Άντζελες, την απίστευτη συλλογή από όπλα και αντικείμενα που έχει στο σπίτι και πάρα μα πάρα πολλές ιστορίες για διάφορες στιγμές από τη ζωή του, που αφηγούνται πλήθος γνωστών μουσικών, λοιπών διασημοτήτων και λοιπού κόσμου. Ξεχωρίζουν οι ιστορίες από τη δεκαετία του '60, όταν πρωτοξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική, και το πώς απολύθηκε από τους Hawkwind τη δεκαετία του '70. Το στιγμιότυπο επίσης που συζητάει με το γιο του τι μπορεί να έκανε ή να μην έκανε σεξουαλικά η μάνα του με τους Beatles, δεν έχει ξαναγίνει. Απλά, ένας φόρος τιμής στον μεγάλο Lemmy που συνεχίζει να παράγει μουσικές με τους Motorhead έτσι όπως γουστάρει και σε όποιον αρέσει!

'Cos I'm in love with rock 'n' roll,
satisfies my soul
If that's how it has to be, I won't get mad

I got rock 'n' roll,
to save me from the gold
And if that's all there is, it ain't so bad

Κυνόδοντας για Όσκαρ

Μετά από πολλές δεκαετίας μια ελληνική ταινία θα διαγωνιστεί για το βραβείο όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Μην τρέξετε όμως αμέσως να τη δείτε και μετά αρχίσετε να γιουχάρετε. Πρέπει να είστε ψιλιασμένοι και αρκετά σινεφίλ για να δείτε το εργάκι...
;-)

Global Metal

Θυμάστε που είχαμε αναφερθεί στο «μεταλικό» ντοκιμαντέρ Metal: a headbanger's journey πριν αρκετά χρόνια; Ο εν λόγω δημιουργός του, ο χεβιμεταλάς -κοινωνιολόγος στο επάγγελμα- Sam Dunn, επιστρέφει με μια δεύτερη ταινία για την αγαπημένη του μουσική. Με το Global Metal θέλει να ψάξει αυτή τη φορά κόσμο που ακούει metal σε περίεργες χώρες. Και το ξεκίνημα στη Βραζιλία μπορεί να μην σας φαίνεται τόσο περίεργο. Όταν όμως στη συνέχεια περάσει από Ινδία, Κίνα, Ινδονησία, Ιαπωνία και φτάσει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ, θα πάθετε πλάκα. Βρίσκει κόσμο και ρωτάει να μάθει πώς τα βγάζουν πέρα με τη λογοκρισία, πώς ανταλλάσουν δίσκους, χωρίς εμπορικά καταστήματα και άλλα πολλά. Όσοι γουστάρατε το πρώτο έργο, μπορεί να έχετε ήδη δει κι αυτό. Όσοι δεν είδαν ούτε το πρώτο, ευκαιρία να ψάξουν και τα δυο και να τα δούνε!

Περισσότερες πληροφορίες στη βικιπαιδεία.

District 9

Σήμερα κλείνουμε είκοσι χρόνια από την απελευθέρωση του Νέλσον Μαντέλα. Προσθέστε το αθλητικό γεγονός του καλοκαίριου, το Μουντιάλ δηλαδή, που θα γίνει στη Νότια Αφρική και τέλος τις κινηματογραφικές ταινίες από αυτή τη χώρα. Θα ταίριαζε το Invictus εδώ αλλά εμείς είδαμε το District 9, που μας ήρθε απ' το πουθενά, εντυπωσίασε (με χείρα βοηθείας Peter Jackson;) και είναι μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Τσίμπησε και τέσσερις υποψηφιότητες για όσκαρ.

Ολίγον μόδα φέτος η Ν. Αφρική ή ιδέα μου είναι;

Best of 00's: κινηματογραφικά!

Γράψαμε τη λίστα μας στο άλλο μπλογκ για να πάρουμε μέρος στην ψηφοφορία που διοργάνωσε ο seagazing. Είπα όμως να την εμπλουτίσω και να την αναθεωρήσω λίγο, οπότε παρακάτω τη βλέπετε στην «ολοκληρωμένη» της μορφή. Και επειδή δεν έχουμε δει ακόμα τα αριστουργήματα made in 2009, η λίστα είναι σίγουρα λειψή και θα εμπλουτιστεί εν καιρώ. Παρόλα αυτά, here it is:

1. Memento (Christophen Nolan, 2000)
2. Cidade de Deus/Η πόλη του θεού (Fernando Meirelles, 2002)
3. Donnie Darko (Richard Kelly, 2001)
4. Children of Men (Alfonso Cuarón, 2006)
5. The Fountain (Darren Aronofsky, 2006)
6. Million Dollar Baby (Clint Eastwood, 2004)
7. Oldboy (Chan-wook Park, 2003)
8. The Proposition (John Hillcoat, 2005)
9. El Laberinto del Fauno (Guillermo del Toro, 2006)
10. Dancer in the Dark/Χορεύοντας στο σκοτάδι (Lars von Trier, 2000)
11. Mulholland Drive (David Lynch, 2001)
12. Eternal Sunshine of the Spotless Mind (Michel Gondry, 2004)
13. Bin-Jip/Ολομόναχοι μαζί/3-Iron (Kim Ki-duk, 2004)
14. Bowling for Columbine (Michael Moore, 2002)
15. Låt den rätte komma in/Άσε το κακό να μπει (Tomas Alfredson, 2008)
16. Mar adentro/Η θάλασσα μέσα μου (Alejandro Amenábar, 2004)
17. Fa yeung nin wa/Ερωτική επιθυμία/In the Mood for Love (Kar Wai Wong, 2000)
18. No Country for Old Men (Coen bros, 2007)
19. Dogville (Lars von Trier, 2003)
20. Match Point (Woody Allen, 2005)
21. Brokeback Mountain (Ang Lee, 2005)
22. Das Experiment (Oliver Hirschbiegel, 2001)
23. Letters from Iwo Jima (Clint Eastwood, 2006)
24. 25th Hour (Spike Lee, 2002)
25. Adaptation. (Spike Jonze, 2002)
26. There Will Be Blood/Θα χυθεί αίμα (Paul Thomas Anderson, 2007)
27. Das Leben der Anderen/Οι ζωές των άλλων (Florian Henckel von Donnersmarck, 2006)
28. Zodiac (David Fincher, 2007)
29. Gran Torino (Clint Eastwood, 2008)
30. The Incredibles/Οι απίθανοι (2004, Brad Bird)
31. Wall-E (Andrew Stanton, 2008)
32. Kill Bill: Vol. 2 (Quentin Tarantino, 2004)
33. Le Couperet/Το τσεκούρι (Costa-Gavras, 2005)
34. Road to Perdition/Ο δρόμος της απώλειας (Sam Mendes, 2002)
35. Lord of the Rings: The Return of the King (Peter Jackson, 2003)
36. Le Fabuleux destin d’Amelie Poulain/Αμελί (Jean-Pierre Jeunet, 2001)
37. Requiem for a Dream (Darren Aronofsky, 2000)

...και οι «αναπληρωματικές» (που θα μπορούσαν να είναι και στην πιο πάνω λίστα, αλλά είπα να μην τη μεγαλώσω πολύ σε μήκος):
Tropic Thunder, Hunger, Sunshine, In the Valley of Elah (Στην κοιλάδα του Ιλά), The Man from Earth, Amores perros, American psycho, Perfume: the story of a murderer, Primer (μεγάλη μικρή ταινία με μικρή σινεφιλή ανταπόκριση), Sicko, Infernal affairs (το ασιατικό... Departed), Little children (Κρυφές επιθυμίες), The others, Stranger than fiction, Volver, The wind that shakes the barley, Far from heaven (Πέρα από τον παράδεισο), El aura, Brick (Έγκλημα στο κολέγιο), The assassination of Jesse James by the coward Robert Ford, Babel, In the bedroom, No man's land (σερβία, βοσνία σημειώσατε Χ), The pledge (Η υπόσχεση), Nueve reinas (Εννέα βασίλισσες), American psycho, Sur me levres (Πάνω στα χείλη μου), In America, Mystic river, 21 grams, Capote, United 93 (Πτήση 93), The Departed (Ο πληροφοριοδότης), A History of Violence (Το τέλος της βίας), The Constant Garden (Ο επίμονος κηπουρός), The Three Burials of Melquiades Estrada (Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα), Syriana, Good Night, and Good Luck. (Καληνύχτα και καλή τύχη), Gegen die Wand (Μαζί ποτέ), Crash, Confessions of a Dangerous Mind (Αποκαλύψεις ενός επικίνδυνου μυαλού), Ararat, Dirty Pretty Things (Βρώμικα όμορφα πράγματα), Der Krieger und die Kaiserien (Η πριγκίπισσα και ο πολεμιστής), Crouching Tiger Hidden Dragon (Τίγρης και δράκος).

Για τις χειρότερες ταινίες της δεκαετίας, δείτε εδώ.

Inglorious... teaser!

Πρόκειται για περιπέτεια, για κωμωδία ή για κάτι άλλο; Σίγουρα πρόκειται για την νέα ταινία του Quentin Tarantino. Πατήστε στο παρακάτω λινκ και πείτε μου και σεις!

— παρακάτω λινκ —

Οι Ghinzu στο Taken

Και αναφέρομαι στην ταινία Taken όπου πρωταγωνιστεί ο Liam Neeson σε ρόλο πρώην στρατιωτικού που του απαγάγουν την κόρη όταν αυτή βρίσκεται διακοπές στο Παρίσι. Αυτός τα παίρνει στο κρανίο και... τα παίρνει όλα σβάρνα μέχρι να τη βρει. Πρόκειται για μια παραγωγή του Luc Besson, οπότε καταλαβαίνετε τι σας περιμένει. Πρέπει να πω ότι η ταινία ξεχωρίζει από άλλες του σωρού χάρη και μόνο στην παρουσία του Neeson· πειστικότατος και ό,τι πρέπει για το ρόλο. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν το τραγούδι των τίτλων τέλους από ένα άγνωστο βελγικό συγκρότημα που ακούει στο όνομα Ghinzu (δείτε και το προφίλ τους στο myspace). Το τραγούδι λέγεται The Dragster Wave και είναι απλά... κολλητικό! Ειδικά το δεύτερο μέρος που ξεκινάει μετά το 3ο λεπτό....

Βιέννη - Wien - Vienna

Επειδή τις επόμενες μέρες θα είμαι στη Βιέννη, έστειψα το μυαλό να βρω ποιες ταινίες λαμβάνουν χώρα στην αυστριακή πρωτεύουσα. Απ' αυτές που έχω δει ξεχωρίζουν: The third man (Ο τρίτος άνθρωπος) του Carol Reed, η The Pianist (Δασκάλα του πιάνο) του Haneke, Bad Timing (Η δύναμη της σάρκας) του Roeg, το Amadeus του Forman και είδαμε ευχάριστα και το Illusionist με τον Edward Norton.

Δεν έχω δει ακόμα τα Letter From An Unknown Woman του Max Ophuls, Before sunrise (Πριν το ξημέρωμα) του Linklater, Klimt με τον Malkovich και Freud του Huston.

Σίγουρα είχα δει όταν ήμουν μικρός τη Sissi-Ρόμι Σνάιντερ και από... ντροπή δεν είχα σκοπό να το αναφέρω. Αλλά έπεσα στο παρακάτω καρακίτς σάιτ, που αξίζει να ρίξετε μια ματιά για να ρίξετε λίγο γέλιο.

50 dark movies

Συνεχίζοντας στο ίδιο μοτίβο με το προηγούμενο ποστ, σας προτρέπουμε να ακολουθήσετε το ακόλουθο λινκ και να βρείτε τις 50 σκοτεινές ταινίες που κρύβονται μέσα στην εικόνα. Το παιχνίδι είναι μια προσφορά των σοκολατένιων m&m's. Εγώ έφτασα ως τις 47 ταινίες αλλά από κει και πέρα κόλλησα. Οι λύσεις, εν ευθέτω χρόνω, θα παρουσιαστούν στα σχόλια!

Les Yeux Sans Visage (Μάτια δίχως πρόσωπο)

Η γαλλική ταινία Μάτια Δίχως Πρόσωπο, παραγωγής 1959, είναι από τις πρώτες ταινίες της nouvelle-vague και είναι μια ταινία που δύσκολα μπορείς να κατηγοριοποιήσεις. Είναι θρίλερ, είναι φιλμ-νουάρ, ή μήπως είναι δράμα; Μάλλον, είναι όλα αυτά μαζί. Μπορεί να έχουν περάσει σχεδόν 50 χρόνια, η ταινία όμως παραμένει δυνατή. Η γοτθική ατμόσφαιρα της ταινίας και το γκραν-φινάλε της σε κερδίζουν και -φαντάζομαι- οι σινεφίλ λάτρεις των κλασικών ταινιών θα την εκτιμήσουν, όσοι δηλαδή δεν έτυχε να την δουν ακόμα. Για όσους δεν ξέρουν, να πούμε ότι ο John Carpenter επηρεάστηκε από αυτήν την ταινία για τη δημιουργία της μάσκας του δολοφόνου Mike Myers στη Νύχτα με τις Μάσκες και, επίσης, το βασικό θέμα της ιστορίας της γνωστής επιτυχίας Face/Off έχει αρκετές ομοιότητες με την αναφερθείσα ταινία (για να πάρετε και μια ιδέα του τι παίζει)! Αναζητήστε την, γιατί αξίζει...

Ο λίγο-πολύ τρελούτσικος Will Ferrell

Τέτοια εποχή πέρυσι μάς απασχολούσε ο Jack Black. Η χρονιά που τελειώνει σε λίγο θα μπορούσαμε να πούμε ότι ανήκει στον Will Ferrell. Η καινούρια του ταινία έχει τίτλο Blades of Glory και, όπως βλέπετε στην διπλανή αφίσα, αποτελεί άλλη μια τρελή κωμωδία. Δεν θα δείτε όμως χαζομάρες του τύπου Αμέρικαν Πάι, αλλά χοντράδες φιλτραρισμένες από το στυλ του Will Ferrell. Βασικά, θα δείτε να ανατρέπει κάθε κλισέ γύρω από τις αθλητικές ταινίες, να διαλύει οποιοδήποτε καθωσπρεπισμό και να ανατρέπει κάθε πολιτικά ορθές καταστάσεις.

Όσοι θέλουν και άλλη δόση από Will Ferrell, ας αναζητήσουν:
Πιο παράξενο και από παράξενο (εγκεφαλική κωμωδία, μια από τις καλύτερες περσινές ταινίες -που είδαμε φέτος)

Talladega Nights (η πρώτη ταινία της... αθλητικής τριλογίας του Ferrell. Η δεύτερη είναι το Blades και ακολουθεί του χρόνου το μπασκετικό Semi-Pro!)

Anchorman (σε δικό του σενάριο και πρώτη πρωταγωνιστική δουλειά, στην οποία εμφανίζονται σε μια σκηνή όλη σχεδόν η παλιοπαρέα του Frat Pack)

Melinda and Melinda (σε κομεντί του Woody Allen)

Old School (με την παλιοπαρέα τού Frat Pack, πάλι, σε μια ταινία όπου κλέβει πανεύκολα την παράσταση από τους πρωταγωνιστές)

Zoolander (στην πασίγνωστη ταινία του Μπεν Στίλερ, θυμηθείτε τον στο ρόλο του Μουγκάτου)

Όπως θα 'λεγαν οι σούρδοι, έχει πέρπιρα στουν ιγκέφαλο ο άνθρωπος.

Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει

Σαμποτέρ: μια ταινία την οποία είχα εντελώς παρεξηγημένη, χωρίς να την έχω δει. Και αυτό διότι την είχα τοποθετήσει –στο μυαλό μου πάντα– στις προπαγανδιστικές ταινίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Καταλάβατε τι σκεφτόμουν: αμερικανιά, εξύψωση εθνικού φρονήματος και τα λοιπά. Έτσι συνέχεια την άφηνα και την είδα τελικά τις προάλλες, τελευταία από όλες τις ταινίες του αγαπητού Χίτσκοκ. Αλλά τελικά την πατήσαμε! Γιατί μπορώ πλέον να πω ότι αποτελεί μια από τις πιο έξυπνες δημιουργίες του... δημιουργού. Η ταινία περιέχει τα γνωστά μοτίβα του Χίτσκοκ και μοιάζει στα σημεία με την αγγλική «Τα 39 Σκαλοπάτια». Ξέρετε, κυνηγητό, η κοπέλα που δεν πιστεύει στην αθωώτητα του ήρωα (αλλά μετά τον ερωτεύεται), μπλέξιμο με χειροπέδες, άνθρωποι κρεμασμένοι σε ψηλά κτίρια/μνημεία και τα λοιπά.

Ο πόλεμος πάντως είναι το πρόσχημα μόνο ώστε να δημιουργηθούν οι «κατάλληλες» συνθήκες ώστε να παγιδευτεί ο ήρωάς μας και να αρχίσει το διπλό κυνηγητό• οι αρχές να κυνηγάνε τον πρωταγωνιστή και αυτός να ψάχνει τον αληθινό δράστη. Και όσον αφορά τις αμερικανιές; Σε μια στιγμή βγάζει έναν πύρινο λόγο ο ήρωάς μας, γιατί, όπως και να το κάνουμε, είμαστε στη μέση του πολέμου• 1942 γαρ. Αλλά παρά ταύτα, οι κακοί είναι Αμερικανοί και τα ιθύνοντα μυαλά τελικά διαφεύγουν στο εξωτερικό. Το κακό δεν θριαμβεύει, αλλά δεν χάνει τον πόλεμο (ακόμα).

Αρκετές σημαντικές σκηνές, αν όχι σκηνές ανθολογίας, περιέχει η ταινία όπως το κυνηγητό μέσα στο σινεμά την ώρα προβολής ταινίας, με τους χαρακτήρες στο σελιλόιντ να περιγράφουν με τις ατάκες τους τις αντιδράσεις και την ψυχολογία του διωκόμενου! Επίσης, η ταινία βρίθει από συμβολισμούς με σημαντικότερη τη χρήση του Αγάλματος της Ελευθερίας στην τελική σκηνή. Ειδικότερα, η στιγμή που ο σαμποτέρ κρύβεται μέσα στο Άγαλμα, συμβολίζει (όπως λένε οι αναλυτές του έργου του Χιτς) το γεγονός ότι οι κατάσκοποι κρύβονται εύκολα κάτω από το πέπλο της ελευθερίας. Εξήντα πέντε χρόνια μετά, οι συγκρίσεις με τους σύγχρονους κατασκόπους αποκλείονται. Παρόλο αυτά, η ταινία παραμένει φρέσκια και αξίζει η θέασή της (ακόμα και από αυτούς που δεν αντέχουν τις... ασπρόμαυρες ταινίες).

Das Rad (Ο τροχός)

Είπα να μοιραστώ μαζί σας σήμερα μια εκπληκτική, γερμανική ταινία κινουμένων σχεδίων, μικρού μήκους, παραγωγής 2003. Εσείς θα χρειαστείτε να αφιερώσετε μόνο 8 λεπτά από το χρόνο σας!

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στην Κοζάνη

Όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια, έτσι και φέτος το 48o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης φέρνει στην Κοζάνη κάποιες από τις ταινίες του. Έτσι στο κινηματοθέατρο Ολύμπιον θα γίνουν οι παρακάτω προβολές:

Για αύριο Τετάρτη 28 Νοεμβρίου

στις 20:30 Ο Βούδας λιποθύμησε από ντροπή, της Χάνα Μαχμάλμπαφ

στις 22:00 Valse Sentimentale, της Κωνσταντίνας Βούλγαρη

Και μεθαύριο Πέμπτη 29 Νοεμβρίου

20:00 Άντρες με τα όπλα, του John Sayles

22:00 Παρέες, του Σωτήρη Γκορίτσα

The Director Who Films Your Life Test

Δοκιμάστε αυτό το τεστ (αν θέλετε), απαντήστε στις 30 ερωτήσεις και δείτε ποιος σκηνοθέτης θα αναλάμβανε να κινηματογραφήσει τη βιογραφία σας!

Για την πάρτη μου, βγήκε ο Ed Wood!! Άλλα είχα στο μυαλό και άλλα μας προέκυψαν! Όποιος το κάνει, ας μας πει στα σχόλια ποιος σκηνοθέτης του προέκυψε!

Σινε-μαραθώνιος!

Όπως λέει και ο τίτλος, ο σινεμαραθώνιος έλαβε χώρα από το απόγευμα της Παρασκευής μέχρι το βράδυ της Κυριακής! Μάλιστα! Προλάβαμε και βγήκαμε και για μερικές μπύρες και σφηνάκια το βράδυ του Σαββάτου, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Ποιες ταινίες παρακολούθησα; Αυτό είναι το θέμα μας.

⇒ Οι περιπέτειες του βαρόνου Μινχάουζεν: ανάμεσα από το Μπραζίλ και το Βασιλιάς της Μοναξιάς, άλλη μια ταινία μέσα από το πρίσμα του Terry Gilliam.
⇒ Baby Doll (Η κουκλίτσα): κλασική ταινία του Ηλία Καζάν σε πρωτότυπο σενάριο του Tennesse Williams.
⇒ Les Diaboliques (Οι διαβολογυναίκες): Ξεχάστε τη Sharon Stone και την αντίστοιχη ταινία του '96. Δείτε όπωσ-και-δήποτε την κλασική ταινία του '55.
⇒ Moby Dick: ανεπανάληπτη ερμηνεία από τον Gregory Peck στο ρόλο του Ahab, σε σκηνοθεσία John Huston και συμμετοχή στη συγγραφή του σεναρίου από τον συγγραφέα Ray Bradbury!
⇒ Hotel Rwanda: δεν κατάλαβα το νόημα της συμμετοχής του Joaquin Phoenix, καθώς ο άνθρωπος έπαιξε συνολικά... τέσσερα λεπτά!
⇒ Cache (Κρυμμένος): η τελευταία ταινία (μέχρι στιγμής) του Michael Haneke είναι, απλά, μια ταινία του... Michael Haneke! Δεν κατάλαβα, όμως, γιατί έπρεπε να ξαναγυρίσει το Funny Games σε αμερικάνικη εκδοχή; Δείτε το trailer της επερχόμενης ταινίας του, με τίτλο... Funny Games U.S.
⇒ Cloak and dagger: κατασκοπευτική, πολεμική αλλά βαρετή ταινία του '46, παρόλο την παρουσία του Gary Cooper και την υπογραφή του Fritz Lang στη σκηνοθεσία.
⇒ Ξυπόλητοι στο πάρκο: πολύ γέλιο, ειδικά από τους δεύτερους ρόλους που πλαισιώνουν τους Robert Redford και Jane Fonda!

Βιβλία και κινηματογράφος

Λέγεται ότι δεν πρέπει να συγκρίνεις τις δύο αυτές τέχνες, τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο δηλαδή. Αλλά δεν γίνεται να μην τα συγκρίνεις, όταν τελευταία οι περισσότερες ταινίες που έχουμε δει είναι διασκευές λογοτεχνικών έργων. Και στις περισσότερες των περιπτώσεων, η πλάστιγγα γέρνει υπέρ των βιβλίων (φυσικά!). Writers block έχουν πάθει οι σεναριογράφοι; Καμιά πρωτότυπη ιδέα δε θα δούμε; Και... όλα αυτά μου ήρθανε στο μυαλό, όταν είδα ότι ετοιμάζετε να βγει στις αίθουσες το Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας του Μάρκες!

Απ' τα τόσα και τόσα λοιπόν έργα που διαβάσαμε και μετά είδαμε, τα παρακάτω είναι αυτά που μας άρεσαν (ή, να πω, δεν μας χάλασαν):
⇒ Ο επίμονος κηπουρός του John Le Carre
⇒ Το άρωμα του Patrick Süskind
⇒ Γυρίστε το γαλαξία με ότο-στοπ του Douglas Adams
⇒ Το τελεσίγραφο του Μπορν του Robert Ludlum
⇒ Ο ήσυχος αμερικανός του Graham Greene

Ιδιαίτερη αναφορά να κάνω σε έναν από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, τον Paul Auster, ο οποίος γύρισε ο ίδιος μια καινούρια ταινία με τον τίτλο The Inner Life of Martin Frost, η ιστορία της οποίας προέρχεται από ένα κεφάλαιο μέσα από το μυθιστόρημά του με τίτλο Το βιβλίο των ψευδαισθήσεων! Θα έλεγα ότι προσμένω να δω το τελικό αποτέλεσμα με ιδιαίτερη αγωνία.

Hot Fuzz και οι ταινίες που σατυρίζονται!

Γιατί η ταινία Hot Fuzz (Καυτοί και άσφαιροι) είναι μια από τις καλύτερες κωμικές ταινίες που είδα τον τελευταίο καιρό; Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι η ταινία παρωδεί πανέξυπνα όλες τις γνωστές αστυνομικές ταινίες που ξέρουμε και όλα τα κλισέ αυτών, και όχι μόνο. Μας κλείνει επίσης το σινεφίλ-μάτι με άπειρες αναφορές σε γνωστές ταινίες. Όσοι δεν την είδατε, σας συνιστώ να την δείτε, αν θέλετε όχι μόνο να σκοτώσετε ένα 2-ωρο, αλλά και να διασκεδάσετε ταυτόχρονα! Έχουμε και λέμε:

Παραφράσεις γνωστών ατάκων από: Chinatown, Η λάμψη, Ο κύριος Χούλα-Χουπ, Ένας αμερικανός λυκάνθρωπος στο Λονδίνο, Λεόν...

Αντιγραφές σκηνών από: Τα καλά παιδιά, Reservoir dogs, Για μια χούφτα δολάρια, Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος, Ο ταξιτζής, Η προφητεία, Ο κροκοδειλάκιας, Full metal jacket, Jurassic park, Λεόν (πάλι), Χαμένη λεωφόρος, Φονικό όπλο, Trainspotting, Τα σαγόνια του καρχαρία και άλλες που, λογικά, μου διαφεύγουν τώρα.

Αλλά κυρίως για τα Point break (Στην κόψη του κύματος) και τα Bad boys 2 (Κακά παιδιά 2)!!! Χωρίς σχόλια!

Classics never die !!

Κλασικές ταινίες που άλλες ανακάλυψα μόλις φέτος και άλλες τις ξαναθυμήθηκα

Οι τρεις κορυφαίες ταινίες του Billy Wilder
        

Κορυφαία φιλμ-νουάρ του παρελθόντος
            
    

Πολιτικά θρίλερ
    

Κλασικές κωμωδίες
            
            

Sci-fi... από το παρελθόν
            

Κοινωνικά/δράματα/θρίλερ
            
            
        


Τα gangster-films του James Cagney
        

Κλασικά με τη Bette Davis
        

Κλασικά με τον Paul Newman