Almost Easy από Avenged Sevenfold

Γενικά, οι αμερικανοί Avenged Sevenfold είναι λίγο περισσότερο ποζεράδες για τα δικά μου γούστα και —ασχέτως εμφάνισης ή συμπεριφοράς— στα περισσότερα τους άλμπουμ ξεχωρίζω μόνο δύο-τρία τραγούδια. Έτσι και στην τελευταία τους ομώνυμη κυκλοφορία, λίγα τραγούδια μ' έκαναν εντύπωση. Με ένα από αυτά όμως θα έλεγα ότι έφαγα κόλλημα τελευταίως. Πρόκειται για το Almost Easy και μπορείτε να το δείτε/ακούσετε παρακάτω.

Finger Eleven

Τους καναδούς Finger Eleven τους είχα γνωρίσει το 2000 με το άλμπουμ τους The Greyest of Blue Skies, μια ενδιαφέρουσα μίξη ροκ και nu-metal, κάτι που ήταν της μόδας εκείνη την εποχή. Μετά δεν ξανα-ασχολήθηκα και πολύ με δαύτους, αλλά πριν λίγες μέρες έπεσε το μάτι μου (και το αυτί μου) στο βίντεο κλιπ του τραγουδιού Paralyzer από την περσινή κυκλοφορία τους Them vs You vs Me, η οποία, όπως θα ακούσετε, κινείται καθαρά σε πιο rock και ενίοτε hard-rock μονοπάτια πλέον. Να προσθέσω επίσης ότι το βιντεάκι με άρεσε αρκετά!

Δείτε/κρύψτε το βίντεο για το τραγούδι Paralyzer:

Δείτε/κρύψτε επίσης ένα παλιότερό τους τραγούδι, το First Time:

Και ένα πιο αργό με τίτλο Bones+Joints:

In This Moment

Μια καινούρια μπάντα που ξεπετάχτηκε από το myspace και προωθεί η Century Media είναι οι In This Moment. Το άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2007 λέγεται Beautiful Tragedy. Αυτόν τον καιρό περιοδεύουν με τους κυρίους Ozzy και Rob Zombie. Το κάτι διαφορετικό σ' αυτούς έγγυται στα γυναικεία (καθαρά και brutal) φωνητικά και στο στυλάκι τους που είναι ένα μελωδικό υβρίδιο metalcore και hardcore. Θα έλεγα ότι είναι κάτι σαν Killswitch Engage και Bleeding Through (σε λίγα σημεία) με γυναίκα τραγουδίστρια.

Δες (ή κρύψε) το βίντεο για το τραγούδι Prayers:

Δες (ή κρύψε) το βίντεο για το τραγούδι Beautiful Tragedy:

Tool: Vicarious video

Αργήσανε κανά χρόνο αλλά το ετοιμάσανε τελικά και κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες το νέο βίντεο-κλιπ των Tool για το τραγούδι Vicarious. Η όλη οπτική ταιριάζει φυσικά με το concept του άλμπουμ 10,000 Days. Τα υπόλοιπα λόγια είναι περιττά. Μ' αυτά και μ' αυτά όμως θα μας απασχολήσουν και μέσα στο 2008 (κάτι που δεν μας χαλάει καθόλου)!

Serj Tankian - Money

Βρήκαμε και το νέο βίντεο για το τραγούδι Money του κυρίου Serj Tankian και -όπως θα δείτε και σεις- θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε και ως «Για τα λεφτά τα κάνεις όλα, πρόεδρε!» !!

Οι στίχοι του τραγουδιού στα σχόλια

Τι άλλο ακούσαμε μέσα στο 2007;

Και δεν το ποστ-άραμε εδώ στο blog; Για να είστε πλήρως κατατοπισμένοι, επιλέξτε και την κατηγορία Κυκλοφορίες 2007! Έτσι, για να μην γεμίσω άπειρα ποστ με βίδεα, κάναμε την παρακάτω λίστα. Έχουμε και λέμε:

Beatsteaks: Αυτό το γερμανικό σχήμα το άκουγα πολύ στο στρατό πριν 2 χρόνια. Χαρούμενα τραγούδια με ολίγη από σκα, η φετινή τους κυκλοφορία είναι κι αυτή στα ίδια επίπεδα. Δείτε το βίδεο για το Jane Became Insane.
Authority Zero: Καλιφορνέζικο πανκ από ένα αγαπημένο σχήμα. Από το άλμπουμ 12:34 δείτε το The Bravery
Megadeth: Ο Mustaine επανήλθε με το United Abominations και -ανάμεσα στ' άλλα- ξαναηχογράφησε το A tout le monde (σε παρένθεση: set me free) με τη συμμετοχή της Cristina Scabbia (πάλι;) στα φωνητικά.
Avenged Sevenfold: Ενώ ξέρουμε ότι αυτό το σχήμα είναι ποζεράδικο και αρκετά δήθεν, εγώ κάθομαι και το ακούω. Η φετινή δουλειά τους δεν είχε όνομα και μέσα απ' αυτή δείτε το Almost Easy
Iced Earth: Είμαι στην εποχή που δεν τους ακούω και πολύ αλλά, μέσα από το Framing Armageddon (Something Wicked Part 1), το Ten Thousand Strong αρκεί και περισσεύει!
Hundred Reasons: Εγγλέζικο συγκρότημα που όσο πάει γίνεται όλο και πιο εμπορικό. Από το άλμπουμ Quick The Word, Sharp The Action δείτε το No Way Back
Velvet Revolver: Δυναμικό καμ-μπακ από τον Slash και την παρέα του με το Libertad. She Builds Quick Machines το πρώτο βίντεο που βγάλαν φέτο!
Chevelle: Πλέον δεν τους πάω και πολύ, αλλά μερικά τραγούδια ακούγονται, πώς να το κάνουμε. Μέσα από το Vena Sera δείτε το Well Enough Alone
Fu Manchu: Αυτή η μπάντα δε σταματάει να ροκάρει και καλά κάνει. Από το We Must Obey δείτε το Hung Out to Dry
Atreyu: Αυτοί κι αν έχουν καταντήσει εμπορικότατοι... Από το Lead Sails Paper Anchor δείτε το Becoming the Bull.
The Used: Ξέρουμε ότι είναι προβλέψιμοι, αλλά μέσα στο Lies for the Liars, το φετινό τους πόνημα υπάρχουν και κάποια τραγούδια που ξεχωρίζουν. Δείτε το The bird and the worm
Clawfinger: Κλασικοί Clawfinger και εν έτη 2007. Δείτε/ακούστε και μόνοι σας το The Price We Pay, μέσα από το Life Will Kill You
Turbonegro: Τα ίδια και από τους Νορβηγούς. Στο κλασικό τους στυλ hard-rock, punk, rock 'n' roll δείτε το βίντεο για το Do You Do You Dig Destruction, από τη φετινή τους δουλειά Retox.
Bad Religion: Από αυτούς ξέρετε τι να περιμένετε, οπότε και από το (πολύ καλό και δυναμικό) New Maps of Hell δείτε το New Dark Ages.
Amorphis: Οι Φινλανδοί ήταν αυτοί που με εξέπληξαν ευχάριστα φέτος με τη νέα τους δουλειά Silent Waters (επειδή δεν το περίμενα). Για του λόγου του αληθές, δείτε το ομώνυμο τραγούδι.
Prong: Δεν περίμενα την επιστροφή τους, οπότε η νέα τους δουλειά Power of the Damager ήταν ενδιαφέρουσα. Δείτε το The Banishment
Machine Men: Ενδιαφέρον (ως πολύ καλό) καινούριο φινλανδικό metal σχήμα. Από το φετινό τους δημιούργημα, Circus of Fools, δείτε το No Talk Without The Giant
Dream Theater: Κι εδώ τα λόγια περιττεύουν. Από το φετινό τους δημιούργημα Systematic Chaos, δείτε το Constant Motion.

και πολλά άλλα ακόμα, απ' τα οποία δεν βρήκαμε βίντεα (ή βαριόμασταν να βρούμε):
Deadsoul Tribe, Down, Madball, Sworn Enemy, Comeback Kid, Hopesfall, Evergreen Terrace, One Man Army, Type O Negative, Annihilator, Ozzy, Pain of Salvation, Therion, Samael, Lake of Tears, Sevendust, A Perfect Murder, Haste the Day, Pro-Pain, Nine, Caliban, Neurosis, Jimmy Eat World, Adema, Queens of the Stone Age, Smashing Pumpkins, Fall Out Boy, Entombed, Queensryche, Exodus, Nightingale, Between the Buried and Me, Air, Amon Tobin, Korn, Arch Enemy, Demon Hunter, Knuckledust, Agnostic Front, M.O.D.

Apocalyptica - S.O.S. (Anything but Love)

Ιδού και το νέο βίντεο-κλιπ των Apocalyptica για το τραγούδι S.O.S. (Anything but love) στο οποίο συμμετέχει η Cristina Scabbia, τραγουδίστρια των Lacuna Coil (χμ...)!

Επαναφέρω το ποστ, καθώς είχα κάνει λάθος πριν ένα μήνα σχεδόν, όπως θα διαβάσετε και στα σχόλια...

Paradise Lost, γιατί έτσι μας αρέσει!

Άλλη μια χρονιά περνάει και καθώς βαδίζει στο τέλος της είπαμε να θυμηθούμε μερικά συγκροτήματα που ακούσαμε (περισσότερο απ' τα άλλα) μέσα στη χρονιά! Και φυσικά, χωρίς τους Paradise Lost ο υπογράφων δεν πάει πουθενά! Δείτε/ακούστε το βίδεο The Enemy από τη φετινή τους κυκλοφορία In Requiem.

Σόλο τραγουδιστές και ο Μπαχ

Ο αρχικός τίτλος του ποστ ήταν The singer not the song (άσχετος;). Μη δίνεται και πολύ σημασία... Θα ασχοληθούμε όντως με τραγουδιστές, οι οποίοι όμως παράτησαν, ή απολύθηκαν, ή εγκατέλειψαν τα συγκροτήματά τους και ακολούθησαν σόλο καριέρα. Και η αφορμή για αυτό το ποστ ήταν η κυκλοφορία του σόλο άλμπουμ του κυρίου Sebastian Bach με τίτλο Angel Down.

Ο λαός πολύ σοφά λέει ότι ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμην άλλαξε μήτε την κεφαλήν του. Έτσι, μπορεί να πέρασαν σχεδόν 15 χρόνια από την εποχή που τραγουδούσε στους Skid Row, αλλά φαίνεται ότι ο κύριος Μπαχ (γεννηθείς με το όνομα Sebastian Philip Bierk) το 'χει ακόμα μέσα του. Εν τάχει, η κυκλοφορία είναι αρκετά καλή, στο hard rock ύφος του Slave of the Grind, όπως το περιμένατε εξάλλου, και με μερικά πιο heavy τραγούδια για να νοστιμίζει το πράμα. Αξιοσημείωτη η συμμετοχή του Axl Rose σε τρία τραγούδια (αυτός όμως πότε θα βγάλει το άλμπουμ των Guns N' Roses;).

---

Τα ίδια (ή παρόμοια) έχουν πράξει όμως και οι παρακάτω τραγουδιστές (ή μη):
Chris Cornell
Ένα σόλο άλμπουμ μετά τη διάλυση των Soundgarden (Euphoria Morning) και ένα μετά τη διάλυση των Audioslave (Carry On). Σε δουλειά να βρισκόμαστε...
Jerry Cantrell
Μετά το ρόλο του ως κιθαρίστας στους Alice In Chains, είπε να το παίξει και τραγουδοποιός. Τσεκάρετε το Degradation Trip.
Billy Corgan
Είπε κι αυτός να δοκιμάσει την τύχη του. Μήπως άκουσα να λέει κανείς ότι οι Smashing Pumpkins ή οι Zwan του περιόριζαν το δημιουργικό πεδίο; Ακούστε το The Future Embrace και κρίνετε μόνοι σας. Δεν ξέρω αν η ψιλο-εμπορική αποτυχία του οδήγησε στην επαναδραστηριοποίηση των Smashing, λέμε τώρα...
Bruce Dickinson
Αυτός ο κύριος βαρέθηκε (προς στιγμήν) τους Iron Maiden αλλά μάλλον αυτός κέρδισε μουσικά (βγάζοντας μεταξύ άλλων δύο φοβερά άλμπουμ, Accident of Birth και The Chemical Wedding - να 'ναι καλά ο Roy Z) και οι Maiden χάσανε κυκλοφορώντας πολλές μετριότητες με το νέο τους τραγουδιστή, μέχρι που ξαναγύρισε ο ίδιος ο Bruce πίσω στους Maiden.
Rob Halford
Άλλος που δεν μπορούσε να βγει τόσο νωρίς στη σύνταξη και δεν επαναπαύθηκε. Έφτιαξε και διέλυσε αρκετά σχήματα (Fight, 2wo, Halford) και έβγαλε διάφορα άλμπουμ αλλά τελικά γύρισε πάλι πίσω στους Judas Priest. Είπε κανείς τίποτα για reunion μόδα;
Sandra Nasic
Η μία από τις δύο φετινές περιπτώσεις είναι η τραγουδίστρια των (πρώην) Guano Apes, η οποία έβγαλε το πρώτο της σόλο άλμπουμ με τίτλο The Signal. Ελπίζουμε μόνο να μην εξελιχθεί σαν την περίπτωση της Gwen Stefani! Θυμάστε πώς χοροπήδουσε όταν ήταν στους No Doubt;
Serj Tankian
Ο κύριος Serj από τους System of a Down είναι η δεύτερη φετινή περίπτωση. Τα έχουμε πει για το άλμπουμ του Elect the Dead σε άλλα ποστ, οπότε σταματάω εδώ.
Skin
Η τραγουδιστρία με το ξυρισμένο κεφάλι αφού είδε ότι δεν τραβάνε άλλο οι Skunk Anansie είπε να συνεχίσει μόνη της. Και μάλλον, καλά έκανε, κυκλοφορώντας δύο (το λιγότερο) ενδιαφέροντα άλμπουμ (Fleshwounds και Fake Chemical State) μέχρι στιγμής.

Και πολλοί-πολλοί άλλοι, θα μου πείτε. Να σημειώσουμε όμως δύο περιπτώσεις εκτός συναγωνισμού: Ozzy και King Diamond !

The Dillinger Escape Plan

Αυτό το γκρουπ πάντως εμένα δε με ενθουσιάζει (στο οποίο παρεπιμπτόντως ήταν ιδρυτικό μέλος και τραγουδούσε ο ελληνο-αμερικανός Δημήτρης Μιρακάκης). Το ξέρω ότι έχει αποκτήσει φανατικούς οπαδούς, αλλά εγώ... δεν... μπα... Υπάρχουν κάποια τραγούδια, φυσικά, που μ' αρέσουν, αλλά είναι μειοψηφία και αναφέρομαι στα πιο νορμάλ από αυτά. Το νέο τους άλμπουμ δηλαδή που κυκλοφόρησε πριν ένα μήνα, το Ire Works, δεν μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Το mathcore στυλάκι τους, με παρανοϊκές επιρροές από Mike Patton είναι δύσκολο να το ακολουθήσω. Το τραγούδι Black Bubblegum ξεχώρησα, κι αυτό επειδή είναι το πιο... φυσιολογικό! Θα μου πείτε, γούστα είναι αυτά...
Από το προηγούμενο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, το Miss Machine, δείτε/ακούστε το βίδεο για το (επίσης κάπως πιο νορμάλ) τραγούδι Unretrofied:

Υ.Γ.: Άξια λόγου βεβαίως-βεβαίως είναι δύο EP που κυκλοφόρησαν, το Irony Is a Dead Scene του 2002 με τον Mike Patton να συνεισφέρει στα φωνητικά και το Plagiarism του 2006, το οποίο περιέχει ενδιαφέρουσες διασκευές σε Nine Inch Nails, Soundgarden, Massive Attack, ως και Justin Timberlake!!!

Gay For Johnny Depp

Είναι τρελοί αυτοί οι αμερικανοί! Ο τίτλος του εν λόγω ποστ είναι το όνομα ενός νέου συγκροτήματος. Ναι, καλά διαβάσατε! Δείτε και το προφίλ τους στο myspace. Το γκρουπ όμως δεν ακούγεται, με βάση τα ταπεινά μου γούστα. Θα το βάζαμε στην κατηγορία των screamo-hardcore συγκροτημάτων, αλλά πάλι σας λέω ότι μόνο αν με πληρώνανε θα καθόμουν να τους ακούσω. Τραγούδια διάρκειας 1 ως 2 λεπτά και τα νεύρα σου τσατάλια! Anyway... αν θέλετε να δείτε και κάνα βίδεο, δείτε αυτό για το τραγούδι Shh, Put The Shiv To My Throat. Και... τέλος!

Το νέο τραγούδι των Anathema

Μπορείτε να κατεβάσετε από το σάιτ των Anathema (στο section με τα news) το νέο τους τραγούδι με τίτλο Angels Walk Among Us, ή (πιο εύκολα) από δω. Δεξί κλικ, σέιβ-ας και αν βαριέστε αυτές τις διαδικασίες, απλά ακούστε το παρακάτω που το βάλαμε για εσάς! Αλλά το συναυλιακό πακέτο Anathema-Porcupine Tree το χάσαμε εδώ στο ελλάντα (με μικρό Ε), καθώς τέτοιες συναυλίες γίνονται μόνο σε ευρωπαϊκά κράτη. Γιατί, όπως είχε πει και ο Χάρυ Κλυνν, η ελλάδα είναι η βορειότερη χώρα της Αφρικής με λευκούς κατοίκους!

Η ζωή συνεχίζεται και οι Dublin Death Patrol

Αυτή η ανάρτηση ήθελε αρχικά να είναι ένας φόρος τιμής στους μουσικούς του metal οι οποίοι δεν πρόλαβαν να χαρούν βαθιά γεράματα. Και αναφέρομαι φυσικά στον κιθαρίστα των Death, τον Chuck Schuldiner, στον πρώτο τραγουδιστή των Exodus, τον Paul Baloff, στον Quorthon, τον ιθύνοντα νου των Bathory και τον προσφάτως χαμένο Kevin DuBrow, τον τραγουδιστή των Quiet Riot. Παρατρίχα πάντως, ο Chuck Billy των Testament και ο γυρολόγος/κιθαρίστας James Murphy, οι οποίοι διαγνώστηκαν με όγκο στον εγκέφαλο, ήταν πιο τυχεροί καθώς τελικά τον ξεπέρασαν και ανάρρωσαν.

Αντ' αυτού, είπα να μην γράψω μια πένθημη ανάρτηση αλλά να ασχοληθούμε με τη μουσική. Και τα ευχάριστα νέα είναι ότι ο Chuck Billy με το φίλο του και παλιό τραγουδιστή των Exodus, τον Steve Souza, φτιάξανε μια καινούρια μπάντα μαζί με άλλους εννιά (9!) φίλους τους με όνομα Dublin Death Patrol. Το παλιο-θρασάδικο (κατά το old-school thrash) πόνημά τους τιτλοφορείται DDP 4 Life. Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται κυρίως από τα διπλά φωνητικά των δύο τραγουδιστών και από τα δυναμικά, ρυθμικά τραγούδια. Προσθέσανε και τρεις διασκευές στους Motorhead, Thin Lizzy και UFO και έχουν ένα πολύ καλό σύνολο. Τώρα, κατά πόσο οι νεότεροι σε ηλικία ακροατές θα το εκτιμήσουν είναι ένα άλλο θέμα (μιας και τα γούστα της εποχής είναι διαφορετικά). Εμείς πάντως πρέπει να πω ότι καραγουστάραμε! Εσείς, αν θέλετε, μπορείτε να δείτε και κάποια βίδεα από συναυλία τους μέσω ΓιουΤιουμπ!

Blonde Redhead - 23

Καταρχάς, να στείλω την καλημέρα μου στον φίλο και πρώην συν-φαντάρο Μιχάλη, ο οποίος ευθύνεται για την γνωριμία μου με το εν λόγω Νεοϋρκέζικο συγκρότημα, τους Blonde Redhead (από το 1993 υπάρχουν και γω τους έμαθα το 2005! Τελικά, όσο ζω μαθαίνω). Και λέω νεοϋρκέζικο και όχι αμερικάνικο, γιατί το εναλλακτικό αυτό συγκρότημα αποτελείται από τη γιαπωνέζικης καταγωγής Κάζου Μακίνο και τα δίδυμα αδέρφια ιταλικής καταγωγής Σιμόνε και Αμιντέο Πέις. Αν λάβουμε υπόψη ότι πολλά τραγούδια τους χρησιμοποιούν -πέρα από την αγγλική- τη γαλλική, ιταλική και γιαπωνέζικη γλώσσα, τότε μιλάμε για την προσωποποίηση της παγκοσμιοποίησης της μουσικής σε μία μπάντα! Για την ιστορία τους, να πούμε ότι το 1993 η μπάντα βρέθηκε στο μάτι του ντράμερ των Sonic Youth, του Steve Shelley, ο οποίος προθυμοποιήθηκε και ανέλαβε την παραγωγή του πρώτου τους άλμπουμ. Μετά από 14 χρόνια, έξι άλμπουμς και πολλά singles, κυκλοφόρησε φέτος το νέο τους άλμπουμ που έχει απλά το όνομα 23. Όσοι πάντως δεν γνωρίζετε αυτό το σχήμα, ρίξτε μια ματιά/αυτιά στο παρακάτω βίντεο για το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ. Και όσοι το γνωρίζουν, δείτε πάλι το βίντεο για την πάρτη σας!

Five Finger Death Punch

Καλά, τι συμβαίνει στις Η.Π.Α.; Τα συγκροτήματα που θέλουν να ξεχωρίσουν ψάχνουν το πιο περίεργο όνομα για να κάνουν εντύπωση; Αλλά, πάλι, το ψάξιμό τους φτάνει μέχρι τον Ταραντίνο; Κάτι τέτοιο μάλλον θα συμβαίνει και με αυτή τη νέα μπάντα από το Λος Άντζελες. Μήπως τους πειράζει ο πολύς ήλιος στο κεφάλι εκεί πέρα;! Το παρακάτω βίντεο λέγεται The Bleeding και είναι το πρώτο τους single μέσα από το παρθενικό τους άλμπουμ The Way of the Fist.

Ιδού και το βίντεο για το Lie, Lie, Lie του Serj Tankian!

Μάλλον θα πρέπει να κάνουμε ξεχωριστή κατηγορία για όλα τα βίντεο του Serj Tankian. Anyway... ιδού το βίντεο για το ένατο τραγούδι απ' το CD Elect the Dead με τον τίτλο που γράψαμε και πιο πάνω: Lie, Lie, Lie.

Οι στίχοι του τραγουδιού στα σχόλια.

Το τέταρτο βίδεον του Serj Tankian: Feed Us

Το άλμπουμ έχει κυκλοφορήσει και μπορώ να σας πω ότι απλά «σπέρνει»! Παρακάτω δείτε/ακούστε το τέταρτο βίντεο που κυκλοφορεί, αυτή τη φορά για το τραγούδι Feed Us.

Οι στίχοι του τραγουδιού στα σχόλια.

Απλά... Porcupine Tree

Σε οργιαστική φόρμα βρίσκεται το συγκρότημα του Steven Wilson, θα έλεγα. Μετά το αλμπουμάκι που κυκλοφόρησαν τον Μάρτιο, Fear of the Blank Planet, το οποίο βγήκε και σε βινύλιο, επανέρχονται και με νέo ΕP, το οποίο έχει τίτλο Nil Recurring. Αναρωτιέμαι όμως αν θα έρθουν για κανένα live στην ευρύτερη περιοχή μας (καθώς τελευταία φορά τους είδα το 2001), αλλά το πρόγραμμα της ευρωπαϊκής τους περιοδείας δεν βλέπω να μας περιλαμβάνει! Δείτε/ακούστε το ενδιαφέρον βίντεο/τραγούδι Fear of the Blank Planet:

Tardive Dyskinesia

Distorting Point Of View
Ένα φοβερά δυναμικό σχήμα αποτελεί το κουιντέτο από τη Νέα Μάκρη. Με hardcore νοοτροπία και πολλά στοιχεία math-core στα τραγούδια τους, πινελιές από Slipknot, Meshuggah, Mastodon και παρεμφερή πράματα, καταλαβαίνετε τι να περιμένετε από δαύτους. Το album τους με τον άνωθεν τίτλο θα δυσκολέψει όντως απαίδευτα αυτιά, αλλά οι έχοντες υπομονή (και άγρια ακούσματα) θα ανταμειφθούν. Κοστίζει μόνο €10 και μπορείτε να το παραγγείλετε από τη Venerate Industries σε αυτό το λινκ

Δείτε και το πρώτο τους βίνεο κλιπ για το τραγούδι Accelerate (R)evolution:
Γνωρίστε τους Tardive Dyskinesia και ακούστε δείγματα της δουλειάς τους στο myspace. Δείτε τους και σε κάποια συναυλία τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο στο Fuzz Club.

Coheed and Cambria

Εδώ το καλό, εδώ το φρέσκο πράμα, εδώ το νέο σινγκλάκι και βίντεο των Coheed and Cambria που ακούει στο όνομα The Running Free. Στις 23 του Οκτώβρη κυκλοφορεί το album τους με πλήρη τίτλο: Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume Two: No World for Tomorrow (!!). Θα περιμένουμε όμως να ακούσουμε όλο το αλμπουμάκι για περαιτέρω σχόλια. Εσείς διαβάστε και κάποιες επιπλέον πληροφορίες από τη βικιπαιδεία.

Υ.Γ.: Αν ο frontman, ο Claudio Sanchez, ισιώσει το μαλλί του, μέχρι πού θα φτάσει αυτό;!;!

Οι στίχοι του τραγουδιού στα σχόλια.