The Dillinger Escape Plan - Option Paralysis

Αυτή τη φορά θα πω όχι στους κυρίους Dillinger Escape Plan. Είπαμε, καλή η μουσική παράνοια, αλλά ως ένα σημείο. Για τα δικά μου γούστα, αυτό το άλμπουμ δεν ακούγεται. Υπερβολικό, κουραστικό και τα μελωδικά τραγούδια (σχεδόν ποπ) είναι υπέρ του δέοντως χαλαρά, έτσι ώστε η αντίθεση να είναι μεγαλύτερη. Μόνο για τους φανατικούς τους οπαδούς, κι απ' αυτούς όμως έχω περιέργεια να ακούσω σχόλια. Τόσο «μπροστά» είναι αυτό το συγκρότημα που δεν μπορώ να το καταλάβω; Παρακάτω, μπορείτε να δείτε το βίντεο-κλιπ για το τραγούδι Farewell, Mona Lisa.

(myspace.com/dillingerescapeplan)

The Dillinger Escape Plan

Αυτό το γκρουπ πάντως εμένα δε με ενθουσιάζει (στο οποίο παρεπιμπτόντως ήταν ιδρυτικό μέλος και τραγουδούσε ο ελληνο-αμερικανός Δημήτρης Μιρακάκης). Το ξέρω ότι έχει αποκτήσει φανατικούς οπαδούς, αλλά εγώ... δεν... μπα... Υπάρχουν κάποια τραγούδια, φυσικά, που μ' αρέσουν, αλλά είναι μειοψηφία και αναφέρομαι στα πιο νορμάλ από αυτά. Το νέο τους άλμπουμ δηλαδή που κυκλοφόρησε πριν ένα μήνα, το Ire Works, δεν μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Το mathcore στυλάκι τους, με παρανοϊκές επιρροές από Mike Patton είναι δύσκολο να το ακολουθήσω. Το τραγούδι Black Bubblegum ξεχώρησα, κι αυτό επειδή είναι το πιο... φυσιολογικό! Θα μου πείτε, γούστα είναι αυτά...
Από το προηγούμενο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, το Miss Machine, δείτε/ακούστε το βίδεο για το (επίσης κάπως πιο νορμάλ) τραγούδι Unretrofied:

Υ.Γ.: Άξια λόγου βεβαίως-βεβαίως είναι δύο EP που κυκλοφόρησαν, το Irony Is a Dead Scene του 2002 με τον Mike Patton να συνεισφέρει στα φωνητικά και το Plagiarism του 2006, το οποίο περιέχει ενδιαφέρουσες διασκευές σε Nine Inch Nails, Soundgarden, Massive Attack, ως και Justin Timberlake!!!