Κλώνοι των Pantera

Κλώνοι από όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Πόση μεγάλη επιρροή αποτελέσαν οι Pantera; Όλως τυχαίως, σήμερα συμπληρώνονται 7 χρόνια από το χαμό του Dimebag Darrell!

Days Of Anger - Deathpath
Αρχικά, το εναρκτήριο κομμάτι "Damaged" των σουηδών Days Of Anger (το όνομά τους το πήραν από την ομότιτλη ταινία με τον Λι Βαν Κλιφ;) με το κοπάνημά του μας θύμισε Raised Fist. Η συνέχεια όμως με τα αρκετά mid-tempo, groove-άτα σημεία θα σας φέρει στο μυαλό τους Pantera και μόνο τους Pantera. Ειδικά ο τραγουδιστής με τις εναλλαγές από δυναμικά φωνητικά σε ψιθύρους (βλ. "Hands of Evil"), δείχνει τη λατρεία του για τον Phil Anselmo. Το άλμπουμ Deathpath, που κυκλοφόρησε μέσα στο '11, δεν είναι κακό. Είναι όμως σε σημεία... μία από τα ίδια.
(myspace.com/daysofanger)


The Burning - Hail The Horde
Σε ρυθμικό μέταλ της σχολής Παντέρα επιδίδονται και οι δανοί The Burning μέσα στο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν το 2010 και λέγεται Hail The Horde. Ιδιαίτερη λατρεία φαίνεται να έχουν στα ντραμς του Vinnie Paul αλλά και στις κοφτές κιθάρες του εκλιπόντος Dimebag Darrell. Μερικά brutal φωνητικά προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά, αλλά... φευ!
(myspace.com/theburningdk)



The Sign Of The Southern Cross - Of Mountains And Moonshine
Αυτοί με το όνομα-σιδηρόδρομο και τα πολλά S είναι οι μόνοι αμερικανοί στο παρόν άρθρο. Αυτοί κι αν ξεπατικώνουν τον ήχο των Pantera αλλά και ό,τι άλλο με το οποίο ασχολήθηκε ο Anselmo και τα αδέρφια Darrel. Παίρνουν αυτό τον αργόσυρτο, heavy, παραποιημένο blues ήχο, τον αναμιγνύουν με όλα τα παραπάνω και ορίστε ο δίσκος τους, που βγήκε το 2009. Φαίνεται όμως ότι το νιώθουν πολύ, οπότε δεν ξέρεις πώς να τους κριτικάρεις: να τους τα χώσεις ή να πεις ότι αυτό που κάνουν το κάνουν καλά; Όσον αφορά τον υπογράφοντα, οι Down μού φτάνουν και περισσεύουν.
(myspace.com/southerncrossband)


Cadaveres - mindStream
Εντάξει, οι ούγγροι Cadaveres δεν αντιγράφουν και πολύ τους Pantera, αλλά είπα να τους βάλω σ'αυτό το ποστ, επειδή δεν ήξερα πού αλλού να τους αναφέρω. Περισσότερα στοιχεία Pro-Pain θα βρείτε εδώ, απ' ότιδήποτε άλλο, με κάποια φωνητικά που μου θύμισαν εποχές nu-metal. Δεν είναι κακοί αλλά, δυστυχώς γι' αυτούς, δεν γνωρίζουν τη λέξη πρωτοτυπία. Ο δίσκος τους mindStream κυκλοφόρησε στα τέλη του 2010.
(myspace.com/cadaveres)

Sorrowful Angels

Ship In Your Trip
Με ολίγη καθυστέρηση, σας παρουσιάζω το άλμπουμ των ελληνο-πολωνών (σε αναλογία 3:1, πλέον, μετά την αποχώρηση του πρώτου τραγουδιστή) Sorrowful Angels, οι οποίοι κυκλοφόρησαν στα τέλη του 2009 το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο Ship In Your Trip. Περιέχει δέκα μελαγχολικά, «σκοτεινά», «γοτθικά» τραγούδια που θα ενθουσιάσουν (αμέ!) τους φίλους των Paradise Lost και Moonspell. Κάποια τραγούδια, ειδικά, μου θύμησαν εποχές "One Second". Αυτό που κάνουν, το κάνουν καλά και φαίνεται ότι έχουν όλο το δρόμο ανοιχτό μπροστά τους για να φτάσουν (γιατί όχι;) στην καταξίωση. Η επόμενη ζωντανή εμφάνισή τους θα είναι ως support στο ένα συναυλιακό βράδυ των Paradise Lost στην Αθήνα. Εσείς δείτε/ακούστε παρακάτω το πιο πρόσφατο βίντεο για το τραγούδι Suicidal Manners.

(myspace.com/sorrowfulangels)

Elysion

Silent Sr3am
Το συγκρότημα των Elysion το πρωτογνωρίσαμε στο φεστιβάλ της Μεσοποταμιάς πριν λίγο καιρό. Εκεί ακούσαμε τα τραγούδια τους τα οποία μέσα στα πλαίσια της συναυλίας ήταν μια χαρά. Η ερώτηση είναι τώρα αν στέκουν άνετα και μόνα τους. Μπορεί κάποιος να ακούσει το CD τους με τίτλο Silent Scream; Μπορεί και παραμπορεί, είναι η απάντηση, στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, οπουδήποτε! Το άλμπουμ έχει φοβερή παραγωγή με τα άλλοτε αιθέρια, άλλοτε δυναμικά φωνητικά της τραγουδίστριας Κριστιάνα να ξεχωρίζουν. Το στυλ του συγκροτήματος κλίνει προς το gothic-metal, με έναν πιο ροκ προσανατολισμό και τραγούδια τα οποία μπορεί να είναι ευκολοάκουστα, είναι όμως πιασάρικα και δύσκολα τα προσπερνάς. Not bad at all...

(myspace.com/elysionmyspace)

Damned Creed

Enslaved Thoughts
Το συγκρότημα από την Αθήνα με το όνομα Damned Creed κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του '09 το πρώτο τους άλμπουμ που λέγεται Enslaved Thoughts. Με το που βάζεις να παίξει το CD, το γκρουπ σε «βομβαρδίζει» με τα μικρά σε διάρκεια τραγούδια/οβίδες. Καταιγιστικοί ρυθμοί, λυσσαλέος -σχεδόν τσατισμένος- ήχος, τα παιδιά βγάζουν το άχτι τους για την ελληνική μουσική σκηνή, θα μπορούσα να πω. Τα ελάχιστα μελωδικά σημεία λειτουργούν ως παγίδα, αφού εκεί που νομίζεις ότι θα χαλαρώσεις, ξανακοπανάνε ανελέητα, χωρίς οίκτο. Θα τους παρομοιάσω με τους The Haunted, μόνο και μόνο για να καταλάβετε προς τα πού κινούνται ηχητικά. Καλύτερα όμως να παραγγείλετε τώρα το CD τους που κοστίζει μόνο €5, μέσω paypal @ dms1vla@hotmail.com. Δείγματα της δουλειάς τους ακούστε και στο μαϊσπέις.

(myspace.com/damnedcreed)

Need

Siamese God
Μέσα στο Δεκέμβρη που μας πέρασε κυκλοφόρησε το δεύτερο CD της ελληνικής μπάντας που ακούει στο όνομα Need. Το άλμπουμ ονομάζεται Siamese God, έχει απίστευτα προσεγμένη συσκευασία και προσφέρεται στην εξευτελιστική τιμή των €10! Μπορείτε να το παραγγείλετε από το προφίλ τους στο μαϊσπέις μέσω paypal. Σας είχαμε προϊδεάσει σχετικά με το βίντεο κλιπ για το τραγούδι τους War/ning. Όλο το άλμπουμ βρίσκεται στα ίδια μέταλ μονοπάτια, με πολύ καλά τραγούδια και με ογκώδη, συμπαγή παραγωγή. Μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς που πέρασε, κι όχι μόνο από τα εγχώρια προϊόντα. Τα παιδιά πλέον έχουν δυνατό παρόν και το μέλλον είναι δικό τους.

(myspace.com/needband)

Insomnium - Across the Dark

Η φινλανδική μπάντα Insomnium κέρδισε στα φετινά βραβεία "Finnish Metal Awards" το βραβείο για την καλύτερη μπάντα και το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς! Κάπως έτσι τους γνωρίσαμε, και είπαμε να τους ρίξουμε μια αυτιά. Με τέσσερα άλμπουμ μέσα στη δεκαετία που μας πέρασε, κινούνται στα γνώριμα μελωδικά μονοπάτια του death metal. Σου φέρνουν αμέσως στο μυαλό τους Amorphis και σε σημεία παλιούς In Flames με ολίγη από Opeth. Παρά ταύτα, έχουν ενδιαφέροντα τραγούδια και ακούγονται παραπάνω από ευχάριστα. Το ίδιο συμβαίνει και μ' αυτό το άλμπουμ, το Across the Dark, που ήταν η αιτία που κέρδισαν τα βραβεία δηλαδή. Δείτε παρακάτω το βίντεο για το τραγούδι Down with the Sun.

(myspace.com/insomniumband)

Suicidal Angels

Sanctify the Darkness
Το συγκρότημα των Suicidal Angels το είχαμε γνωρίσει μέσα από μερικά live που τους είχαμε δει, π.χ. ένα που θυμάμαι ήταν στην Κοζάνη ως support στους Rotting Christ. Το 2009, που λέτε, τα παιδιά συμμετείχαν στο διαγωνισμό ROCK THE NATION Award 2009 που διοργάνωσε η εταιρεία Nuclear Blast μαζί με metal περιοδικά από όλη την Ευρώπη και... κέρδισαν μέσα από 1200 άλλες συμμετοχές! Αυτά είναι! Το... έπαθλο ήταν ένα συμβόλαιο με την εταιρεία και πακέτο συναυλιών σε όλη την Ευρώπη. Το δεύτερο λοιπόν CD τους είναι αυτό που κυκλοφόρησε με τον τίτλο Sanctify the Darkness και είναι ένα καταιγιστικό thrash-metal άλμπουμ, βγαλμένο από το ένδοξο παρελθόν του είδους. Οι οπαδοί του είδους και ειδικά των πρώιμων Kreator, Sepultura και Slayer θα καταγουστάρουν. Μόνο μειονέκτημα η ελληνική προφορά των αγγλικών του τραγουδιστή, το οποίο όμως στο συγκεκριμένο είδος δεν αποτελεί... τροχοπέδη.

(myspace.com/suicidalangels)

Arkaea - Years In The Darkness

Λίγο καιρό πριν και μέσα στο 2009, κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ από το συγκρότημα με το όνομα Arkaea (αρκέα;). Ένα γκρουπ που προωθούν πολύ οι Fear Factory επειδή πολύ απλά συμμετέχουν οι Christian Olde Wolbers και Raymond Herrera, πρώην κιθαρίστας και ντράμερ αντίστοιχα των Factory. Σ'αυτό το γκρουπ συμμετέχουν επίσης οι μισοί Threat Signal, στα φωνητικά ο Jon Howard και στο μπάσο Pat Kavanagh. Τι λέει το παρθενικό τους άλμπουμ με τον τίτλο Years In The Darkness; Θυμίζει αρκετά Fear Factory, αλλά προσθέστε διαφορετικές φωνές. Έχουν κάποια καλά τραγούδια, αλλά κατά πόσο θα το ακούσετε παραπάνω από δυο φορές, δεν ξέρω. Δείτε εδώ το βίντεο για το δυναμικό τραγούδι Locust και παρακάτω δείτε/ακούστε ένα πιο μελωδικό με τον τίτλο Gone Tomorrow. Περισσότερα στο προφίλ τους στο μαϊσπέις.

(myspace.com/arkaea)

Paperback Freud - All in a Day's Work

Τι σου είναι αυτοί οι Σουηδοί! Που λέτε, αν ψάχνετε για νέα, ορεξάτα και φρέσκα συγκροτήματα, μπορείτε να επενδύσετε άφοβα στους Paperback Freud! Rock 'n' roll καταστάσεις, ρυθμικά-χορευτικά τραγούδια που θα σας φέρουν στο μυαλό AC/DC και Motorhead! Από ό,τι φαίνεται, οι Σουηδοί έφτιαξαν σχολή στο είδος με τέτοια γκρουπ· θυμηθείτε απλά τους Hellacopters, τους Spiritual Beggars, τους Backyard Babies και πόσους άλλους ακόμα. Παρακάτω δείτε ένα βιντεάκι από ένα παλιότερο τραγούδι τους που λέγεται Kate, για να πάρετε μια πρώτη γεύση από το γκρουπ.

(myspace.com/paperbackfreud)

Propaghandi - Supporting Caste

Ωραίο το λογοπαίγνιο στο όνομα του συγκροτήματος. Οι Propagandhi προέρχονται από τον Καναδά και παίζουν punk-rock/hardcore μουσικές, έτσι όπως θα έχετε ακούσει και από άλλα σχήματα. Η διαφορά όμως εδώ είναι ότι έχουν πολύ καλές ιδέες, γράφουν πολύ καλά τραγούδια με τσαμπουκά, με δυναμικά ξεσπάσματα, κάποια μελωδία εδώ και κει και λοιπά. Αν και παλαίμαχοι στο είδος, εμείς τους ανακαλύψαμε σε διάφορες λίστες με τα καλύτερα της προηγούμενης χρονιάς και για το είδος τους είναι παραπάνω από φοβεροί. Ρίξτε μια αυτιά στο προφίλ τους στο μαϊσπέις.

(myspace.com/propagandhi)

Queen Beast

Και μερικές κυκλοφορίες από την προηγούμενη χρονιά που μας ξέφυγαν, ως είθεστε, καθώς είναι απίθανο να τα προλάβεις όλα. Χαμός από νέες μπάντες και μουσικές. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τα παιδιά από το Άρκανσας των ΗΠΑ που ονόμασαν το συγκρότημά τους Queen Beast. Με λίγα λόγια: τα σπάνε! Δημιουργήθηκαν μόλις το 2007. Παίζουν ένα μείγμα από sludge, stoner με λίγα στοιχεία hardcore-punk, αρκετό ροκ-εν-ρολ και... πολύ βρωμιά! Καλύτερα να τους κατηγοριοποιήσετε με την πολύ απλή ταμπέλα rot 'n' roll. Το άλμπουμ περιλαμβάνει έξι τραγούδια με διάρκειες σε λεπτά αντίστοιχα 9, 7, 14, 10, 12 και πέντε για τελευταίο. Με τραγούδι που έχει τίτλο "Drinkin and drivin down the lost highway", πιστεύετε ότι δεν θα είναι καλοί;

(myspace.com/queenbeastmusic)

Λίγο πριν τη στροφή του χρόνου

Νέες κυκλοφορίες (μπορεί και λίγο παλιότερες) που ακούσαμε αυτόν τον καιρό, λίγο πριν τη στροφή του χρόνου. Σε γενικές γραμμές, μια από τα ίδια, αλλά και μία ευχάριστη επιστροφή στα μουσικά δρώμενα.

A.F.I. - Crash Love
Οι AFI φτάσανε στην κορύφωση της καριέρας τους με το Sing the Sorrow του 2003, κι από κει και έπειτα η εμπορικότητα τους χτύπησε κατακέφαλα. Το νέο τους... πόνημα λέγεται Crash Love και πολύ απλά είναι... απλό, αμερικάνικο, μοντερνιζέ ροκ! Ό,τι πρέπει να το ακούνε τα 14χρονα όταν πίνουνε χυμούλη! Δείτε το βίντεο για το τραγούδι Medicate.
(myspace.com/afi)


Death by Stereo - Death Is My Only Friend
Ρυθμικοί και λίγο πιο χαλαροί, οι Death by Stereo επέστρεψαν με νέο άλμπουμ μετά από τέσσερα χρόνια το οποίο ακούγεται όμορφα και ωραία. Μπορεί να μην έχουν κάτι καινούριο να πουν ή να μην φτάνουν τα στάνταρ των πρώτων κυκλοφοριών, αυτό που κάνουν όμως το κάνουν καλά. Το άλμπουμ λέγεται Death Is My Only Friend και δείγματά του ακούστε στο μαϊσπέις προφίλ τους. Δείτε επίσης το βίντεο για το τραγούδι I Sing for you. Όσοι τους είδαν και ζωντανά στην Αθήνα πριν λίγο καιρό, μπορούν να μας πουν περισσότερα.
(myspace.com/deathbystereo)

Bullets and Octane - Laughing in the Face of Failure
Τους γνωρίσαμε πριν δύο χρόνια και μας είχαν κάνει καλούτσικη εντύπωση. Το φετινό τους άλμπουμ λέγεται Laughing in the Face of Failure είναι μια απ'τα ίδια· χαρωπό, ρυθμικό, rock'n'roll-άτο και αρκετά πιο εμπορικό (κάτι χαρωπά, πολυφωνικά ρεφραίν θα σας το επιβεβαιώσουν). Πάντως θα προτιμούσα να άκουγα τέτοια τραγούδια στα ροκ μπαρ της πόλης παρά κάποια εγγλέζικα -δήθεν- ροκ συγκροτήματα.
(myspace.com/bulletsandoctane)

Merauder - God Is I
Οι Merauder είναι μια από τις πιο γνωστές Νεοϋρκέζικες hardocre μπάντες που έγιναν αρκετά γνωστοί στην Ευρώπη, επειδή δεν μπορούσαν να βρουν εταιρεία στην Αμερική(!) και τα άλμπουμ τους κυκλοφόρησαν τελικά από την ευρωπαϊκή εταιρεία Century Media. Έξι χρόνια μετά την προηγούμενη δουλειά τους, επιστρέφουν με το νέο, τέταρτο άλμπουμ που τιτλοφορείται God Is I. Αυτή ήταν η ευχάριστη επιστροφή που λέγαμε παραπάνω, για αυτό το γκρουπ που έχει περάσει πολλά. Οι διαθέσεις παραμένουν ίδιες λες και δεν πέρασε μια μέρα. Ρυθμικό, groovy, με βαρβάτο ήχο hardcore και γρήγορα ενίοτε ξεσπάσματα. Πολύ καλό άλμπουμ και όχι μόνο για τους φίλους του είδους.
(myspace.com/merauder)

Biffy Clyro - Only Revolutions

Μπορεί κάποιοι να λένε ότι η ροκ δεκαετία ανήκει στους Muse, τα τελευταία όμως 2-3 χρόνια οι Σκωτσέζοι Biffy Clyro είναι αυτοί που έχουν κερδίσει τις εντυπώσεις του υπογράφοντα, για να μην πω τίποτα πιο υπερβολικό. Μετά το πολυακουσμένο Puzzle, κυκλοφορούν (ή μάλλον, κυκλοφόρησαν εδώ και καιρό) νέα δουλειά με τίτλο Only Revolutions. Συνεχίζουν στο ίδιο στυλ, με καλογραμμένα τραγούδια, κάποιες progressive πινελιές εδώ και κει, αρκετή μελωδία και στο σύνολό του ένα ευκολοάκουστο άλμπουμ που το ακούς από την αρχή μέχρι το τέλος. Εν τέλη, αυτό δεν είναι το ζητούμενο; Παρακάτω δείτε το βίντεο κλιπ για το τραγούδι The Captain που ανοίγει το άλμπουμ τους. Περισσότερα δείγματα στο προφίλ τους στο μαϊσπέις.
(myspace.com/biffyclyro)

Mudvayne

Ένα χρόνο μετά το προηγούμενο άλμπουμ τους (το New Game το οποίο το είχα ψιλοκράξει), οι υπερδραστήριοι Mudvayne (αν προσθέσουμε και το πρότζεκτ με τον πρώην ντράμερ των Pantera, Vinnie Paul) επιστρέφουν με νέα δουλειά, χωρίς τίτλο, που αυτή τη φορά διασώζεται. Έχει τα γνωστά στοιχεία του γκρουπ αλλά καλύτερα γραμμένα τραγούδια. Τώρα, αν θα σας αρέσει ή όχι, εσείς θα το κρίνετε. Στο προφίλ τους μπορείτε να ακούσετε δυο-τρία καινούρια τραγούδια.

(myspace.com/mudvayne)

Νέα δουλειά για τους Tardive Dyskinesia

(Ενώ εμείς σπάμε το κεφάλι μας για να βρούμε ποια άλμπουμ να βάλουμε στη λίστα με τα καλύτερα της δεκαετίας...)

Οι Αθηναίοι Tardive Dyskinesia κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ με τίτλο The Sea of See Through Skins. Μέχρι να το αποκτήσουμε και να το ακούσουμε με το πάσο μας, ας αρκεστούμε στο βίντεο για το τραγούδι Triggering the Fear Reactor. Περισσότερα στο μαϊσπέις προφίλ τους.
(myspace.com/tardivedyskinesia)

House of Broken Promises - Using the Useless

Προσπέρασμα στην τελευταία στροφή του χρόνου από ένα καινούριο συγκρότημα και άμεση τοποθέτηση του άλμπουμ Using the Useless στα καλύτερα της χρονιάς, σύμφωνα πάντα με τα γούστα του υπογράφοντα. Και εννοούμε καινούριο συγκρότημα σαν όνομα με παρθενική κυκλοφορία. Οι House of Broken Promises όμως είναι παλιοί στο κουρμπέτι αφού αποτελούνται από όλα τα πρώην μέλη των Unida χωρίς τον γνωστό τραγουδιστή John Garcia (πρώην Kyuss και νυν Hermano). Το τρίο μπάσο, κιθάρα, ντραμς παίζει απλό hard rock, stoner, rock 'n' roll, metal πείτε όπως θέλετε. Ακούστε δείγματα γραφής στο προφίλ τους στο μαϊσπέις και παρακάτω δείτε το βίντεο κλιπ για το τραγούδι The Hurt.
(προφίλ στο μαϊσπέις)

Πολλές νέες κυκλοφορίες - Φθινόπωρο 2009

Πολλές νέες κυκλοφορίες που πήρε το αυτί μας αυτήν την περίοδο, αλλά δε δώσαμε και μεγάλη προσοχή.

Herod - Curse of the King
Οι μέταλερς από το Αμέρικα παίζουν heavy-speed μέταλ έτσι όπως ελάχιστα γκρουπ παίζουν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ευρωπαϊκό λοιπόν feeling σε ένα EP με τίτλο Curse of the King. Ό,τι πρέπει για τους φίλους του είδους.

Ακούστε τους στο myspace.com/herod.



Atreyu - Congregation of the Damned
Μετά από αρκετά άλμπους και πολλά video-clips μέσα στην τρέχουσα δεκαετία, οι Atreyu μας έδωσαν φέτος την τελευταία τους δουλειά με το όνομα Congregation of the Damned. Για όσους τους ξέρουν, να πούμε ότι συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο του «κάτι σαν nu-metal με ολίγες κραυγές για να μας χαρακτηρίσουν σκληροπυρηνικούς». Εδώ έχουν και αρκετά πιο εύπεπτα κομμάτια για ανεβάσουν τον εμπορικό τους αντίκτυπο. Σε γενικές γραμμές θα λέγαμε ότι είναι ένα ψιλο-αδιάφορο άλμπουμ.
(myspace.com/atreyurock)


Emil Bulls - Phoenix
Η χειρότερη κυκλοφορία όμως έρχεται από τους γερμανούς Emil Bulls. Είχαμε ακούσει πέρυσι το προηγούμενό τους άλμπουμ και είπαμε ότι ήταν καλούτσικο. Το φετινό τους που έχει τίτλο Phoenix όμως είναι γεμάτο κλισέ και χιλιοακουσμένα μουσικά μοτίβα, άνευ εμπνεύσεως και μεγάλης βαρεμάρας. Καθαρόαιμο nu-metal εν έτη 2009; Μπα... δεν θα πάρω. Ας ελπίσουμε ότι αυτός ο φοίνικας θα καεί και δεν θα αναγεννηθεί από τις στάχτες του.
(myspace.com/emilbulls)


Lynyrd Skynyrd - Gods & Guns
Ο Johnny Van Zant και η θρυλική παρέα του συνεχίζουν να παράγουν μουσική και —γιατί όχι;— καλά κάνουν. Πήρανε τον τίτλο του άλμπουμ Gods & Guns από μια ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα για την πόρωση των αμερικανών με τη θρησκεία και τα όπλα! Southern ήχοι, ροκ-εν-ρολ ρυθμοί, πιασάρικα ρεφραίν και ωραία σολαρίσματα, είναι ένα ωραίο άλμπουμ για να ακούς στο μπαρ και να κατεβάζεις τις μπύρες σου (πολυ-χρησιμοποιημένη αυτή η ατάκα στο μπλογκ!).
(myspace.com/lynyrdskynyrd)


Shadow Gallery - Digital Ghosts
Το έκτο στούντιο άλμπουμ των Shadow Gallery με το όνομα Digital Ghosts είναι το πρώτο (!) που άκουσα από το εν λόγω συγκρότημα. Σε γενικές γραμμές μου άρεσε, αλλά δεν μπορώ να εκφέρω αντικειμενική άποψη αν δεν ακούσω και την υπόλοιπη δισκογραφία τους. Όποιος θέλει μπορεί να προτείνει ποια άλμπουμ να «δοκιμάσω»!
(myspace.com/officialshadowgallery)


Zao - Awake?
Οι Zao, που λέτε, μας άρεσαν το 2002 με το Parade of Chaos αλλά από κει και πέρα και με τις υπόλοιπες δουλειές τους δεν ξετρελενόμασταν. Φέτος κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο Awake? το οποίο κινείται στα ίδια πλαίσια με τα προηγούμενά τους. Για τους φίλους του είδους και μόνο.
(myspace.com/zao)

Katatonia - Night Is The New Day

Να γράψω και λίγα πράματα για τους αγαπημένους Katatonia... Κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ που τιτλοφορείται Night Is The New Day και με τα πρώτα ακούσματα είναι σαν να μην πέρασε μέρα από τις προηγούμενες δουλειές τους. Δυστυχώς όμως (για μένα), αυτήν την εποχή δεν έχω διάθεση να ακούσω αυτό το στυλ. Είναι καλοφτιαγμένο, είναι καλοπαιγμένο, αλλά δεν μπορώ πω ότι με ενθουσίασε. Θα αφήσω να το κρίνω αργότερα, όταν βρω το... mood και κάτσω να το ακούσω πιο ενδελεχώς. Ένα δείγμα από το άλμπουμ μπορείτε να ακούσετε στο προφίλ τους στο μαϊσπέις.

(myspace.com/katatonia)

Fu Manchu - Signs Of Infinite Power

Το καλιφορνέζικο συγκρότημα συνεχίζει με τον ίδιο ήχο και το ίδιο στυλ λες και δεν πέρασε μιά μέρα. Stoner ήχοι, mid tempo τραγούδια, ένα ευχάριστο ροκ-εν-ρολ άλμπουμ από τους (να τους πούμε παλαίμαχους;) Fu Manchu. Ο τίτλος είναι Signs Of Infinite Power και τρία τραγούδια/δείγματα μπορείτε να ακούσετε στο προφίλ τους στο μαϊσπέις. Μια ευχάριστη μουσική αλλαγή στα αυτιά μας.
(myspace.com/fumanchu)

Between The Buried And Me - The Great Misdirect

Θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε ως την αμερικάνικη απάντηση στους ευρωπαίους Opeth. Αλλά δεν θα είμασταν και πολύ δίκαιοι απέναντι τους. Το συγκρότημα από τη Βόρεια Καρολίνα με τον μακροσκελή τίτλο Between The Buried And Me είναι πιο brutal, σε σημεία πιο progressive, αλλά απευθύνεται επίσης σε πιο περιορισμένο ακροατήριο. Υπάρχουν τραγούδια που σε παρασέρνουν, αλλά υπάρχουν και σημεία που φλυαρούν περισσότερο απ' το κανονικό (για τα δικά μου αυτιά). Συνεχίζοντας από κει που σταμάτησαν με το άλμπουμ Colors, η νέα τους δουλειά The Great Misdirect θα αρέσει σ'αυτούς που ξέρουν τι να περιμένουν, αλλά και σ' αυτούς που τους αρέσει η... μουσική ανωμαλία!

(myspace.com/betweentheburiedandme)