Albums 2018

Ως είθισται, από τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος, αυτά που ακούσαμε περισσότερο.

Parkway Drive - Reverence
Harakiri for the Sky - Arson
Amorphis - Queen Of Time
At The Gates - To Drink From The Night Itself
Tribulation - Down Below

και λίγο... λιγότερο:
Poem - Unique
Ghost - Prequelle
Audrey Horne
Disturbed - Evolution
A Perfect Circle - Eat The Elephant
On Thorns I Lay - Aegean Sorrow

Άσχετο: έβγαλαν δίσκους οι Sevendust, Disturbed, POD, Chevelle, Nonpoint, Hopesfall, Atreyu, Underoath, Hoobastank! Είμαστε ξανά πίσω στα 2002-2004 ?!?

Amorphis - Circle

Amorphis: φινλανδικό συγκρότημα με χαρακτηριστική δομή τραγουδιών αρχή-μέση-ιντερλούδιο-κορύφωση-τέλος! Τραγούδια μπολιασμένα με ανατολίτικες μελωδίες, πλήκτρα, μπόλικα κιθαριστικά leads και μίξη brutal/καθαρών φωνητικών, συνήθως όλα αυτά σε κάθε τραγούδι. Στο φετινό τους άλμπουμ Circle θα βρείτε όλα τα άνωθεν χαρακτηριστικά. Πολύ καλύτερο του προηγουμένου, και αν όχι ισάξιο, ίσως λίγο πιο κάτω από το Skyforger. Όπως και να'χει, φαίνεται ότι το γκρουπ, μαζί με τον Tomi Joutsen, έχει βρει πλέον το στυλ που της ταιριάζει. Δεν λέμε ότι «ομάδα που κερδίζει, δεν αλλάζει»;

Συναυλιακός Νοέμβρης: Amorphis 12-11-11

Block 33, Θεσσαλονίκη, 12 Νοεμβρίου 2011
support: Leprous

Η κάθοδος των ορεσίβιων, για να δούνε τους Amorphis για πρώτη φορά, είχε πολύ μεταλική διασκέδαση, πολύ μπύρα και γέλιο. Ήταν μια ό,τι πρέπει βραδιά για να ξεφύγουμε/ξεδώσουμε από την καθημερινότητα της τεφρούπολης.

Χάσαμε το πρώτο support γι' αυτό και δεν μπορώ να πω τίποτα. Όταν μπήκαμε στο Block33, οι νορβηγοί Leprous είχαν ξεκινήσει το πρόγραμμά τους και πάθαμε πλάκα: α) από το νεαρό της ηλικίας τους (πλην του τραγουδιστή/πληκτρά) και β) από το πάθος που έδειξαν πάνω στη σκηνή. Απίστευτο δέσιμο, τρελές προγκρεσιβιές (εκ του progressive), ανελέητο κοπάνημα! Κάποια θέματα στα πλήκτρα μού έφεραν στο μυαλό το στυλ των Enter Shikari. Αξιομνημόνευτοι.

Και μετά ακολούθησαν οι αγαπημένοι στο ελληνικό κοινό φινλανδοί, που απέδωσαν με περίσσιο επαγγελματισμό (ίσως, υπέρ του δέοντος) και σε γενικές γραμμές μας προσέφεραν μια πολύ καλή βραδιά. Σε περισσότερες γραμμές, έχουμε και λέμε: μετά τα πρώτα δύο τραγούδια, το κοινό παρέμενε ακόμα... σχετικά απαθέστατο. Ακολούθησε το "The Smoke" και ξεσήκωσε τον κόσμο, όπου μαζί με το καινούριο δυναμικό τραγούδι "Crack in a Stone" έστρωσε την κατάσταση. Η συνέχεια είχε αρκετά από τα αγαπημένα μας τραγούδια· η πρώτη έκπληξη ήταν το "Vulgar Necrolatry" από το πρώτο άλμπουμ (μια επιλογή που δεν περίμενα) και τα "Into Hiding" και "Magic & Mayhem" από το Tales..., αντί του χιλιοπαιγμένου Black winter day. Στο ανκόρ μπήκαν με το αγαπημένο νέο τραγούδι "Silver Bride", ακολούθησε το "My Kantele" από το Elegy, για να κλείσουν (σημαδιακά;) με το "House of Sleep" από το Eclipse, το πρώτο άλμπουμ με τον Joutsen στα φωνητικά. Αυτός γύρισε το εντυπωσιακό μικρόφωνο (με μια βάση-υπερπαραγωγή) προς το κοινό για να τραγουδήσει το χαρακτηριστικό ρεφραίν, κλείνοντας ωραία μια πολύ καλή συναυλιακή βραδιά.


Ο ήχος ήταν λίγο πάνω του μετρίου. Ειδικά τα πλήκτρα σε όλη τη συναυλία ήταν εξαφανισμένα. Όχι ότι μας πείραξε πολύ αυτό. Η προσέλευση του κόσμου αποτελεί σημαντικό θέμα τα τελευταία χρόνια. Στην περίπτωση μας, πρέπει να είμασταν γύρω στα 400 (±50) άτομα. Ως επί το πλείστον, το κοινό ήταν πολύ χαλαρό, τραγουδούσε τους στίχους σε αρκετά τραγούδια, αλλά του έλειπε αρκετό πάθος. Από τη μία, είχαμε τους φινλανδούς που απέδειξαν (εκτός του τραγουδιστή) γιατί χρησιμοποιούμε τον όρο ψυχρός όταν περιγράφουμε τους σκανδιναβούς, αλλά και από την άλλη το κοινό ήταν σχεδόν το ίδιο ψυχρό με αυτούς! Παρατήρησα κάποιες κοπελιές να χτυπιούνται περισσότερο από τους συνοδούς τους!

Επειδή η γκρίνια είναι στο αίμα μας, να πούμε και μερικά (πραγματικά) αρνητικά στοιχεία: μόνο 1 ώρα και 15 λεπτά; Ατάκα που αντιγράφω από τον Lefty: για αυτή τη διάρκεια της συναυλίας, έπρεπε να κόψουν τέσσερα ευρώ από το εισιτήριο! Άνετα μπορούσαν να παίξουν δύο-τρία κομμάτια ακόμα. Ας πούμε το "On Rich and Poor", ή το medley από το Elegy που συνήθιζαν να παίζουν τα προηγούμενα χρόνια. Έστω ένα από το "Silent Waters". Ναι, πραγματικά, δεν παίξανε νότα από το "Silent Waters"! Για το "Far from the Sun" δεν τίθεται θέμα, αυτό το έχουν ξεγράψει χρόνια τώρα, αλλά αυτό δεν μας πειράζει.

Θα τους ξαναδούμε; Σίγουρα, αλλά καλό θα ήταν σε μια επετειακή συναυλία για το παλιότερο υλικό, αυτό με το οποίο τους γνωρίσαμε και τους γουστάραμε. Τι έχει η συνέχεια τώρα; To Asgard, my friends!

Δείτε το σέτλιστ

Υ.Γ. 1: «Έβαλα στοίχημα ότι θα χάσω. Και έχασα, άρα κέρδισα»! Τι είπε πάλι το άτομο;!
Υ.Γ. 2: Άις... Ντερθ!

Amorphis: (λίγες) αναμνήσεις και (πολλά) βίντεο

Με την ευκαιρία των επερχόμενων live των φινλανδών Amorphis, είπαμε να καταγράψουμε όλα τα επίσημα βίντεο-κλιπ τους, αλλά και κάποιες αναμνήσεις από τις κυκλοφορίες τους μέχρι σήμερα.


Με το δίσκο Tales from the Thousand Lakes γνωρίσαμε το 1994 το φιλανδικό συγκρότημα και το πρώτο τους βίντεο που είδαμε ήταν το Black Winter Day (από μια βιντεοκασέτα γνωστού μέταλ περιοδικού με βραχύβια κυκλοφορία). Ακολούθησε η εξέλιξη του Elegy και ο συνδυασμός καθαρών/brutal φωνητικών. Τρελή κατραπακιά φάγαμε από το μεσαίο σημείο στο τραγούδι Cares, αυτό με το μπιτάκι! Από το βίντεο του Against Widows γνωρίσαμε τη φάτσα του νέου τραγουδιστή Pasi Koskinen. 2^ο βίντεο κυκλοφόρησαν για την ακουστική εκτέλεση του My Kantele. Τρία χρόνια καθυστέρηση για να βγει νέο άλμπουμ και το 1999 έρχεται το Tuonela, που μας άρεσε. Βίδεον για το τραγούδι Divinity. Τα brutal φωνητικά ελαττώνονται σημαντικά. Για να χαθούν εντελώς δύο χρόνια αργότερα με το Am Universum, που άφησε ανάμικτες και κυρίως χλιαρές εντυπώσεις. Βίντεο για το τραγούδι Alone. Το Μάρτιο του 2002 έρχονται για πρώτη φορά για συναυλίες στην Ελλάδα και το ότι δεν παραβρέθηκα έγκειτα στο γεγονός ότι εκείνη την περίοδο είχα κόψει τα live για κάποιο λόγο που δεν θυμάμαι (οικονομικός; διάβασμα για σχολή; εγκεφαλική μαλάκυνση;). Το 2003 επανέρχεται ο αρχικός ντράμερ του γκρουπ μετά από την εποχή του Tales. Κυκλοφορεί το Far from the Sun, το οποίο είναι λίγο καλύτερο από το προηγούμενο, αλλά πάλι δεν εντυπωσιάζει. Ενδιαφέρον το βίντεο κλιπ για το τραγούδι Evil Inside. Ξανά από τα μέρη μας για συναυλίες το γκρουπ το Δεκέμβριο του 2003, αλλά τότε τους είχα ρίξει μαύρη πέτρα!

Ο τραγουδιστής Pasi αποχωρεί και το γκρουπ βρίσκεται σε κομβικό σημείο. Η "μετεγγραφή" του Tomi Joutsen στη θέση του frontman και η χρησιμοποίηση καθαρών και βοθρέ φωνητικών (μετά από προτροπή του Joutsen) ανέκοψε την πτωτική πορεία της μπάντας και οδήγησε τους Amorphis στη δεύτερη φάση της καριέρας τους. Το πολύ καλό Eclipse του 2006 θα μπορούσε να εντυπωσιάσει μόνο και μόνο επειδή δεν είναι σαν τα προηγούμενα δύο άλμπουμ. Δύο βίντεο από αυτό κυκλοφόρησαν, το House of Sleep και το The Smoke που έχει σκηνές από συναυλία. Στο καπάκι, το 2007, κυκλοφορούν το Silent Waters, που είναι ακόμα καλύτερο. Βίντεο για το ομότιτλο τραγούδι Silent Waters και επιστροφή από τα μέρη μας μετά από χρόνια. Οι συναυλίες έγιναν τον Απρίλιο του 2008, μία εβδομάδα πριν το Πάσχα αλλά οι προετοιμασίες του γάμου μάς κράτησαν μακριά. Η άνοδος προς την κορυφή για τους Amorphis συνεχίζεται με το, αγαπημένο πλέον για τον υπογράφοντα, Skyforger του 2009. Βίντεο κλιπ για την τραγουδάρα Silver Bride και ένα δεύτερο με στιγμές από live και backstages στο From the Heaven of my Heart. Το πώς και γιατί χάσαμε την προπέρσινη συναυλία τους, τέταρτη εμφάνιση στη Θεσ/νίκη (ίδιο καιρό, 31 ΟΚΤ & 1 ΝΟΕ) δεν μπορώ να αναλύσω και ακόμα μετανιώνω. Φέτος, σωτήριον έτος 2011, κυκλοφόρησε το The Beginning of Times με πρώτο βίντεο για την προώθησή του το You I Need. Επιτέλους, ήρθε η ώρα να τους δω ζωντανά.

Amorphis σε δύο εβδομάδες

Σιγά-σιγά να ετοιμαζόμαστε για το live των Amorphis σε δυο βδομάδες. Δείτε/ακούστε το You I Need από την τελευταία τους δουλειά, που όσο περνάει ο καιρός τόσο κολλάω με αυτή τελικά.


Και... καλή εβδομάδα!

Amorphis - The Beginning of Times

Ασταμάτητα συνεχίζουν οι φινλανδοί Amorphis και κυκλοφορούν νέα δουλειά με τον τίτλο The Beginning of Times, δύο χρόνια μετά το Skyforger, το οποίο τελικά ήταν το καλύτερο τους άλμπουμ των τελευταίων χρόνων. Και το λέμε αυτό επειδή το καινούριο τους CD είναι μεν καλό, αλλά συνεχίζει ακριβώς εκεί που τελείωσε το προηγούμενο, τόσο στον ήχο όσο στις συνθέσεις, και έτσι ίσως σας φανεί ολίγον τι... προβλέψιμο. Υπάρχουν όμως όλες αυτές οι υπέροχες μελωδικές γραμμές στις κιθάρες και τα πλήκτρα που μόνο το γκρουπ ξέρει να γράφει και αρκετά brutal φωνητικά που έχουν τον πρώτο ρόλο, καθιστώντας το φυσικά, το λιγότερο, υπολογίσιμο. Απ'την άλλη όμως υπάρχει και η αίσθηση ότι κάποια τραγούδια θα μπορούσαν να ανήκουν σε προηγούμενες δουλειές τους, ενισχύοντας τη διφορούμενη άποψη που μου δημιούργησε εξαρχής. Αν, τώρα, μόνο σε μένα φάνηκε περίεργο, μη μου δίνεται σημασία. Συμβαίνουν αυτά. Με περισσότερες ακροάσεις ίσως αλλάξω γνώμη. Εσείς βγάλτε μόνοι τα δικά σας συμπεράσματα, φυσικά.

(myspace.com/amorphis)

Amorphis - Skyforger

Η επιστροφή στη δισκογραφία των αγαπημένων στη χώρα μας Amorphis, μόλις 2 χρόνια μετά την προηγούμενη τους, είναι γεγονός. Σε λίγες μέρες κυκλοφορεί επισήμως το ένατο full-lenghth άλμπουμ με τον τίτλο Skyforger. Ο χαρακτηριστικός ήχος τους είναι και πάλι εδώ, με μια μικρή έμφαση στο πιάνο. Τα γεμίσματα από μπρούταλ φωνητικά είναι και αυτά παρών όπως και οι ανατολίτικης προέλευσης μελωδίες, νότες από φλάουτο, γοτθικές μελωδίες και ο απαραίτητος heavy δυναμισμός εδώ και κει. Ακούστε όλο το άλμπουμ στο προφίλ τους στο μαϊσπέις (myspace.com/amorphis) και παρακάτω δείτε το βίντεο κλιπ για το τραγούδι Silver Bride.

Α, και έχουν ήδη κλείσει ημερομηνίες για συναυλίες το φθινόπωρο στη χώρα μας: 31 Οκτωβρίου και 1 Νοεμβρίου σε Θεσ/νίκη και Αθήνα αντίστοιχα.

Τι άλλο ακούσαμε μέσα στο 2007;

Και δεν το ποστ-άραμε εδώ στο blog; Για να είστε πλήρως κατατοπισμένοι, επιλέξτε και την κατηγορία Κυκλοφορίες 2007! Έτσι, για να μην γεμίσω άπειρα ποστ με βίδεα, κάναμε την παρακάτω λίστα. Έχουμε και λέμε:

Beatsteaks: Αυτό το γερμανικό σχήμα το άκουγα πολύ στο στρατό πριν 2 χρόνια. Χαρούμενα τραγούδια με ολίγη από σκα, η φετινή τους κυκλοφορία είναι κι αυτή στα ίδια επίπεδα. Δείτε το βίδεο για το Jane Became Insane.
Authority Zero: Καλιφορνέζικο πανκ από ένα αγαπημένο σχήμα. Από το άλμπουμ 12:34 δείτε το The Bravery
Megadeth: Ο Mustaine επανήλθε με το United Abominations και -ανάμεσα στ' άλλα- ξαναηχογράφησε το A tout le monde (σε παρένθεση: set me free) με τη συμμετοχή της Cristina Scabbia (πάλι;) στα φωνητικά.
Avenged Sevenfold: Ενώ ξέρουμε ότι αυτό το σχήμα είναι ποζεράδικο και αρκετά δήθεν, εγώ κάθομαι και το ακούω. Η φετινή δουλειά τους δεν είχε όνομα και μέσα απ' αυτή δείτε το Almost Easy
Iced Earth: Είμαι στην εποχή που δεν τους ακούω και πολύ αλλά, μέσα από το Framing Armageddon (Something Wicked Part 1), το Ten Thousand Strong αρκεί και περισσεύει!
Hundred Reasons: Εγγλέζικο συγκρότημα που όσο πάει γίνεται όλο και πιο εμπορικό. Από το άλμπουμ Quick The Word, Sharp The Action δείτε το No Way Back
Velvet Revolver: Δυναμικό καμ-μπακ από τον Slash και την παρέα του με το Libertad. She Builds Quick Machines το πρώτο βίντεο που βγάλαν φέτο!
Chevelle: Πλέον δεν τους πάω και πολύ, αλλά μερικά τραγούδια ακούγονται, πώς να το κάνουμε. Μέσα από το Vena Sera δείτε το Well Enough Alone
Fu Manchu: Αυτή η μπάντα δε σταματάει να ροκάρει και καλά κάνει. Από το We Must Obey δείτε το Hung Out to Dry
Atreyu: Αυτοί κι αν έχουν καταντήσει εμπορικότατοι... Από το Lead Sails Paper Anchor δείτε το Becoming the Bull.
The Used: Ξέρουμε ότι είναι προβλέψιμοι, αλλά μέσα στο Lies for the Liars, το φετινό τους πόνημα υπάρχουν και κάποια τραγούδια που ξεχωρίζουν. Δείτε το The bird and the worm
Clawfinger: Κλασικοί Clawfinger και εν έτη 2007. Δείτε/ακούστε και μόνοι σας το The Price We Pay, μέσα από το Life Will Kill You
Turbonegro: Τα ίδια και από τους Νορβηγούς. Στο κλασικό τους στυλ hard-rock, punk, rock 'n' roll δείτε το βίντεο για το Do You Do You Dig Destruction, από τη φετινή τους δουλειά Retox.
Bad Religion: Από αυτούς ξέρετε τι να περιμένετε, οπότε και από το (πολύ καλό και δυναμικό) New Maps of Hell δείτε το New Dark Ages.
Amorphis: Οι Φινλανδοί ήταν αυτοί που με εξέπληξαν ευχάριστα φέτος με τη νέα τους δουλειά Silent Waters (επειδή δεν το περίμενα). Για του λόγου του αληθές, δείτε το ομώνυμο τραγούδι.
Prong: Δεν περίμενα την επιστροφή τους, οπότε η νέα τους δουλειά Power of the Damager ήταν ενδιαφέρουσα. Δείτε το The Banishment
Machine Men: Ενδιαφέρον (ως πολύ καλό) καινούριο φινλανδικό metal σχήμα. Από το φετινό τους δημιούργημα, Circus of Fools, δείτε το No Talk Without The Giant
Dream Theater: Κι εδώ τα λόγια περιττεύουν. Από το φετινό τους δημιούργημα Systematic Chaos, δείτε το Constant Motion.

και πολλά άλλα ακόμα, απ' τα οποία δεν βρήκαμε βίντεα (ή βαριόμασταν να βρούμε):
Deadsoul Tribe, Down, Madball, Sworn Enemy, Comeback Kid, Hopesfall, Evergreen Terrace, One Man Army, Type O Negative, Annihilator, Ozzy, Pain of Salvation, Therion, Samael, Lake of Tears, Sevendust, A Perfect Murder, Haste the Day, Pro-Pain, Nine, Caliban, Neurosis, Jimmy Eat World, Adema, Queens of the Stone Age, Smashing Pumpkins, Fall Out Boy, Entombed, Queensryche, Exodus, Nightingale, Between the Buried and Me, Air, Amon Tobin, Korn, Arch Enemy, Demon Hunter, Knuckledust, Agnostic Front, M.O.D.

Συναυλίες στην Ελλαδίτσα!

για το Σωτήριον έτος 2008


LACK OF FAITH, MAHAKALA
Mini greek tour


PARKWAY DRIVE + διάφοροι
16 Απριλίου στο Underworld (Αθήνα)

AMORPHIS
19 Απριλίου στην Υδρόγειο (Θεσσαλονίκη)