Motorhead for life!

Στα 70 του χρόνια και μετά από 22 (στούντιο) άλμπουμ έφυγε ο Lemmy.

Top 5 αγαπημένων άλμπουμ

1. Bastards
2. Ace of Spades
3. Another Perfect Day
4. Inferno
5. Overkill

Από τους τίτλους των τραγουδιών τους, κύρια θεματολογία επικεντρωνόταν γύρω από το θάνατο (Sex & Death, Death Machine, Killed by Death, Death or Glory), και το τέλος της ζωής (Die You Bastard, March or Die, I Know How to Die, Victory or Die), σκοτωμούς και δολοφόνους (Kill the World, Tell Me Who to Kill, Serial Killer, Killers, Smiling Like a Killer) και πεθαμένους (Dead Men Tell No Tales, Dead and Gone, Stone Dead Forever, Wake the Dead, Better Off Dead), τον πόλεμο (Civil War, Marching Off to War, Dogs of War, War for War, Voices from the War), τη δόξα (Sword of Glory, Tales of Glory, Death or Glory) αλλά και την... αγάπη (Love for Sale, Love Me Like a Reptile, Snake Bite Love, Love Can't Buy Money, Love Me Forever, Dr. Love, Dirty Love) και φυσικά τη μουσική (Rock 'n' Roll, Dr. Rock, Rock It, Rock Out, Rock 'n' Roll Music).


Αγαπημένες διασκευές:
Sodom - Iron Fist
Sepultura - Orgasmatron
Metallica - Overkill
Acid Drinkers - Ace of Spades

40 χρόνια Motorhead

No other comments. Απλά... Thunder & Lightning.

Τι άλλο ακούσαμε μέσα στο 2013

Alter Bridge - Fortress
Μία από τις πολυαναμενόμενες κυκλοφορίες της χρονιάς. Μετά τα διάφορα side project (π.χ. βλέπε Slash), το συγκρότημα επέστρεψε με έναν δυναμικότατο δίσκο που ακούγεται μονορούφι. Αναρωτιόμαστε πότε (ή αν) θα δούμε ποτέ ζωντανά το σύγχρονο χαρντ ροκ των Alter Bridge στην Ελλάδα. Μάλλον, θα αρχίσω να κανονίζω για εξωτερικό.

Addicted to Pain official video.


Motorhead - Aftershock
Πέρα από τα προβλήματα υγείας του Lemmy και τις ακυρώσεις συναυλιών, το αγαπημένο συγκρότημα έβγαλε νέο άλμπουμ. Θα είναι το τελευταίο τους; Το μέλλον θα δείξει. Είναι πρωτότυπο; Φυσικά όχι. Είναι απλά Motorhead! Για τους φανατικούς οπαδούς, μια χαρά. Για τους υπόλοιπους, χμ..., δεν θα κάτσουμε να το αναλύσουμε.

Heartbreaker lyric video


Scar the Martyr
Ο ντράμερ Joey Jordison των Slipknot έφτιαξε άλλο ένα side-project. Και τι επέλεξε να παρουσιάσει μέσα από αυτό το σχήμα; Τα πιο απλά ριφ, μέσα στα πιο συνθετικά απλοϊκά τραγούδια που έχετε ακούσει. Ό,τι πρέπει για να ξεχωρίζει ο ντράμερ. Μέσα από μοντέρνα, "γυαλισμένη" παραγωγή με βαρβάτο ήχο, ο δίσκος ακούγεται όμορφα σε μπαρ και σε πάρτυ, αλλά δεν είναι κάτι που θα βάλεις να ακούσεις πολλές φορές στο σπίτι.

Blood Host official video


Trivium - Vengeance Falls
Και η επιστροφή των Trivium μέσα στο 2013 δεν έχει να προσφέρει τίποτα καινούριο για το συγκρότημα. Πανομοιότυπος δίσκος με τους τελευταίους προηγούμενους του γκρουπ. Ίσως λίγο πιο πιασάρικος. Έχει όμως μία σειρά τραγουδιών (ρωτήστε και τον Όμηρο) τα οποία μπορείς να ακούς στο repeat.




Avenged Sevenfold - Hail to the King
Το άλμπουμ που βγήκε στα τέλη του καλοκαιριού και δίχασε όσο κανένα άλλο. Από τη μία, είναι τόσο μα τόσο εμφανείς οι "επιρροές" που καταντάει εκνευριστικό να λες στο άκουσμα κάθε τραγουδιού: αυτό είναι Metallica, αυτό είναι Maiden, αυτό Guns n' Roses. Από την άλλη, όμως, έχει τόσο μα τόσο πιασάρικα τραγούδια που τα ακούγαμε στο repeat! Συμπέρασμα; Μάλλον κλείνω προς τη θετική πλευρά.


Death Angel - The Dream Calls For Blood
Όλες οι thrash κυκλοφορίες βγήκαν πέρυσι. Το νέο άλμπουμ των παλαίμαχων Death Angel ξεχωρίζει όχι επειδή δεν υπάρχει "αντίπαλο" δέος, αλλά επειδή είναι πραγματικά μία από τις καλύτερες φετινές δουλειές στο συγκεκριμένο είδος. Ιδέα μου είναι ή το εξώφυλλο έχει ολόιδια χρώματα με αυτό των Trivium;

The Dream Calls for Blood official lyric video.


Poisonblack - Lyijy
Ρυθμικό, στακάτο, εντελώς ροκ ν ρολ, σίγουρα όχι κάτι αξιομνημόνευτο, αλλά όχι και άσχημο. Ευχάριστο άκουσμα από το γκρουπ του πρώην-Sentenced Ville Laihiala.

Home Is Where the Sty Is official video

Φθινοπωρινά τουρνέ που δεν θα δούμε

Που δεν θα δούμε στο ελλάντα, δηλαδή. Κοινώς, όνειρα θερινής νυκτός. Όποιος έχει διάθεση, χρόνο και χρήμα (φυσικά) μπορεί να τα αναζητήσει στις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες. Εμείς, εντός Ελλάδος, θα αρκεστούμε (το φθινόπωρο) σε Grand Magus, Accept, Moonspell, Kreator και Primordial. Μία από τα ίδια, δηλαδή. Εντάξει, οι (1), (4) και (5) βγάλανε δισκάρες και τα επερχόμενα live θα σκίσουν!

Motorhead - Anthrax
http://www.imotorhead.com/tour.cfm
Τι να λέμε τώρα! Απίστευτος συνδυασμός! Ένα τέτοιο συναυλιακό ντουέτο σε κλειστό χώρο θα ήταν χάρμα ιδέσθαι (και χάρμα "άκουσον")! Όλα αυτά όμως στη Δυτ. Ευρώπη τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο.

Muse
http://muse.mu/tour-dates.htm
Ήδη sold-out στα περισσότερα μέρη. Πριν ακόμα κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος.

Trivium - As I Lay Dying και άλλοι δύο
http://www.trivium.org/tourdates
Τρομερό συναυλιακό πακέτο που κανένας δεν τολμάει να το φέρει από τα μέρη μας; Τόσο πολύ κοστίζουν να έρθουν όλα τα γκρουπ; Ή δεν θα μαζευτεί κόσμος; Τι να πω...

Paradise Lost
http://www.crowdsurge.com/paradiselost/
Παίξανε στο Rockwave. Αν δεν μας επισκεφθούν το χειμώνα, να τους περιμένουμε από άνοιξη 2013 μεριά. Αν αργήσουν και περισσότερο, τόσο το καλύτερο. Να υπάρξει ένα κενό για κάποια, έστω, ανυπομονησία.

Serj Tankian - Viza
http://www.serjtankian.com/shows
Τους είδαμε εν ελλάδι πριν μερικά χρόνια. Δε θα μας χαλούσε μια επανάληψη. Αλλά μάλλον θα περιμένουμε κι άλλο.

Shinedown
http://www.shinedown.com/tour
Τα μοντέρνα σχήματα ποτέ δεν τιμούσαν/τιμάνε τη χώρα μας πάνω στην ακμή τους, την εποχή που πρέπει (για διάφορους λόγους). Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τους αμερικανούς, τους οποίους θα μπορέσετε να δείτε μόνο σε Αγγλία, Γερμανία και κανά-δυο ακόμα χώρες.

Dark Tranquillity
http://www.darktranquillity.com/tour/index.html
Οι Σουηδοί με άλλα τέσσερα(!) γκρουπ προγραμματίζουν μία δίμηνη, φθινοπωρινή ευρωπαϊκή τουρνέ. Μας επισκέφθηκαν πέρυσι. Οπότε, να μην τα ξαναλέμε, καταλαβαίνετε...

Sonata Arctica
http://www.sonataarctica.info/site07/index.php?s=11&l=uk&by_year=2012
Όπως όλα τα επαγγελματικά σχήματα, έτσι και οι Φινλανδοί έχουν ετοιμάσει ήδη το πρόγραμμά τους για την ευρωπαϊκή περιοδεία. Δεν ξέρω τι απήχηση και πόσο κόσμο θα μάζευαν αν ερχόντουσαν από τα μέρη μας. Όπως φαίνεται, δεν θα το μάθουμε ούτε φέτος αυτό.

Fear Factory και Devin Townsend Project
http://fearfactory.com/tour-dates/
Καλό πακετάκι; Ε, θα μπορέσετε να το απολαύσετε στα τέλη Οκτώβρη με αρχές Δεκέμβρη σε κάποια άλλη χώρα της ευρωπαϊκής ηπείρου.


Δύο(+1) συγκροτήματα που περιμένουμε πώς και πώς:

1) Οι Testament, λογικά, κάποια στιγμή θα ανακοινώσουν την ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Αν και στα μέσα Νοέμβρη έχουν προγραμματίσει τρία live σε Ολλανδία και Γερμανία. Δεν ξέρω αν θα βγει ευρωπαϊκή τουρνέ, αλλά λέτε να τους δούμε μέχρι τα τέλη της χρονιάς; Χλωμό, αλλά να υπολογίζουμε τουλάχιστον μέσα στο 2013;

Updated μία μέρα μετά: οι κύριοι βγάλανε πρόγραμμα και, όπως βλέπετε στο παρακάτω λινκ, μπορούμε να τους συμπεριελάβουμε στην άνωθεν λίστα:

http://www.testamentlegions.com/site/2012/08/13/testament-european-tour-dates-for-november-december-2012/

2) Οι Lamb of God θα έρθουν οπωσδήποτε για live. Για έναν, κυρίως, λόγο: επειδή θα ξεσκιστούν στις συναυλίες για να μαζέψουν όλα τα χρήματα που πληρώσανε ως εγγύηση (400 χιλ. δολάρια!!) για να βγει από τη φυλακή της Πράγας ο τραγουδιστής. Και μιας και είχε ακυρωθεί η συναυλία του Μαΐου στην Αθήνα, να είστε σίγουροι ότι μέσα στο '13 θα τους δούμε σίγουρα ζωντανά στα μέρη μας.

3) Τους Machine Head σε κλειστό χώρο. Κάπου, κάπως, κάποτε, αλλά μη μας πάρουν και τα χρόνια πάλι!

Motörhead - The Wörld is Yours

Τριάντα πέντε χρόνια στο κουρμπέτι, εικοστό (ή εικοστό πρώτο;) επίσημο άλμπουμ με νέα τραγούδια. Ο Λέμι και η παρέα του δείχνουν πολύ απλά ότι με ένα τρίο μπάσο-ντραμς-κιθάρα μπορείς να παίξεις τα πάντα. Κυκλοφόρησαν το άλμπουμ με τίτλο The Wörld is Yours στις 14 του Δεκέμβρη στην Αγγλία μέσω του περιοδικού Classic Rock και στα μαγαζιά θα το βρείτε από τα μέσα του Γενάρη. Περιμένετε κάτι διαφορετικό από το γκρουπ; Τότε σε λάθος πλανήτη ζείτε. Αυτό που παίζουν εδώ και χρόνια, το metal, hard rock, rock 'n' roll υβρίδιο, αυτό παρουσιάζουν και δω με χαρακτηριστική ευκολία. Οι δύσπιστοι, ας αποχωρήσουν τώρα. Οι φίλοι του συγκροτήματος απλά θα σκάσουν ένα χαμόγελο και θα συνεχίσουν να χτυπάνε ρυθμικά το πόδι τους με τη μουσική τους. Δείτε παρακάτω και το νέο τους βίντεο-κλιπ για το τραγούδι με τίτλο Get Back In Line.

(imotorhead.com)

Σεζόν 1998-1999

Η νέα σεζόν 1998-1999 ξεκίνησε και τελείωσε με δύο μεγάλες συναυλίες από δύο μεγάλα συγκροτήματα. Και ενδιάμεσα, όμως, πετύχαμε φοβερά live.

Εισιτήριο από το live των Iron Maiden δεν υπάρχει καθώς βρισκόμασταν πάνω στο δάσος, πίσω από το θέατρο Βράχων Δάσους στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή οι γνωστοί-άγνωστοι γκρέμισαν την περίφραξη, έγινε ένα ντου και βρεθήκαμε (κατά λάθος;) μέσα στο χώρο κανονικότατα. Blaze Bayley εποχή μεν, αλλά συναυλιακά ποτέ δεν ήταν κάτω του μετρίου.

Αγαπημένο συγκρότημα οι Death, είχαν κυκλοφορήσει τότε το "Scavenger of Human Sorrow" "The Sound of Perseverance", το οποίο αποδείχθηκε δυστυχώς να είναι το τελευταίο τους άλμπουμ. Κατά τη διάρκεια του live, όταν παίξανε το "Pull the plug" (?), κάποιο... πηθικοειδές είχε την «έμπνευση» να ανάψει καπνογόνα για να κάνει χαβαλέ! Περιττό να πω ότι στο μικρό συναυλιακό χώρο που είμασταν πνιγήκαμε στον καπνό. Μετά πήγαμε στο metal-bar του Σίφη, όπου και έσκασε μύτη ο Chuck Schuldiner, πήραμε αυτόγραφα, χωρίς να ξέρουμε τότε ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά που τους βλέπαμε ζωντανά. Όλο το live υπάρχει στο γιου-τιουμπ από πειρατική βιντεοκάμερα!

Στην Αποθήκη του Μύλου, παρακολουθήσαμε ίσως το καλύτερο live των Slayer και ένα από τα καλύτερα ever. Πάνω από 1000 άτομα να χτυπιούνται και να κοπανιούνται ανελέητα. Το άγνωστο τότε support σχήμα δεν ήρθε να παίξει Θεσσαλονίκη. Όπως μάθαμε, στην Αθήνα που εμφανίστηκε, τους γιουχάρανε! Ήταν οι System of a Down! Όπως και στο ποδόσφαιρο, εδώ στην Ελλάδα ξέρουμε να αναγνωρίζουμε τα νέα ταλέντα με χρονοκαθυστέρηση! (sic)

Το ιστορικό σχήμα των Motorhead ήρθε στα μέρη μας μετά από πολλά χρόνια και δεν γινόταν να μην δούμε εμείς για πρώτη φορά τον Lemmy. Best of η συναυλία, όλα τα κλασικά και αγαπημένα τραγούδια, με την ένταση των ενισχυτών στο... 11, που έγινε δυστυχώς σε ένα περίπτερο της Δ.Ε.Θ. και ο ήχος ήταν γενικά κακός.

Ακόμα ένα φοβερό σόλο άλμπουμ τότε από τον Bruce Dickinson, το "The Chemical Wedding" και σκεφτόμασταν να μην επιστρέψει ξανά στους Maiden, αν είναι να βγάζει μόνος του αλμπουμάρες. Η συναυλία έγινε στο Ιβανώφειο και είχαμε κάποια deja-vu από το προ τετραετίας live των Maiden στον ίδιο χώρο. Στο encore μάς πέταξε και ένα "Flight of Icarus" και μας έστειλε κανονικά!

Οι Nevermore ήταν ένα από τα συγκρότηματα που άκουγα μανιωδώς εκείνη την εποχή. Οπότε το live τους ήρθε στην καλύτερη εποχή. Χωρίς σταριλίκια, δεν «βάλανε» τον κόσμο να φωνάζει για encore· απλά ήρθαν, παίξανε, τα σπάσανε, φύγανε. Εκείνη την εποχή είχαν κυκλοφορήσει το τρίτο τους άλμπουμ "Dreaming Neon Black", οπότε το σετ είχε αρκετά κι απ' τα προηγούμενα, που γουστάρουμε και περισσότερο. Και αφού ακούσαμε και το "Future Tense", από Sanctuary-εποχή, είμασταν ευχαριστημένοι και με το παραπάνω. Support ήταν ένα σχήμα με το όνομα Angel Dust, από τους οποίους θυμάμαι ένα τραγούδι μόνο, το "Bleed".

Και η σεζόν έκλεισε με τη μεγάλη συναυλία των Metallica, για δεύτερη φορά στη χώρα μας. Δεν γινόταν να λείψουμε αυτή τη φορά από αυτό το live (μιας και την πρώτη φορά είμασταν 6η Δημοτικού και δεν μας άφησε η μαμά μας!) και ας βρισκόμασταν μέσα στην εξεταστική περίοδο του Ιουνίου. Κλείσαμε θέσεις σε εκδρομικό λεωφορείο από τα δισκάδικα της πόλης. Ξεκινήσαμε χαρούμενοι και ωραίοι, πήγαμε κατευθείαν στο γήπεδο του Απόλλωνα, είδαμε το live και επιστρέψαμε αμέσως πίσω, όντας πτώματα από την κούραση. Από τους Monster Magnet θυμάμαι λίγα πράματα, και οι Metallica απέδειξαν ότι στα live είναι εγγύηση.

Συναυλία που έπρεπε να πάω τότε: μάλλον θα πω αυτή των Iced Earth (Ιανουάριος του '99) που εκείνη την εποχή ήταν το αγαπημένο συγκρότημα των ελλήνων metallers. Τα δύο σόου στην Αθήνα ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησε το γνωστό σε όλους "Alive in Athens".

Η επιστροφή των παλαιμάχων

Ξεκινάμε με τους AC/DC οι οποίοι επανέρχονται δυναμικά και με ενδιαφέρον άλμπουμ (Black Ice) το οποίο μάλλον έχετε ήδη ακούσει και έχετε ιδία άποψη. Ο λίγο παλιομοδίτικος ήχος προσδίδει περισσότερη γοητεία στο άλμπουμ. Και ξεκινάνε μεγάλη περιοδεία (παρά την ηλικία τους) και μέσα στο 2009 θα τους δείτε και στην Ευρώπη, εκτός της Ελλαδίτσας, έτσι;

Συνεχίζουμε με τους συνομήλικούς τους Motorhead. Η παρέα του Λέμι συνεχίζει ακάθεκτοι να παίζει αυτό που παίζει τόσα χρόνια, παρουσιάζοντας φέτος το Motorizer το οποίο δεν μας ενθουσίασε όσο το προπέρσινο Kiss of Death αλλά παρόλ'αυτά αποτελεί μια σίγουρη rock-n-roll λύση για μπυροποσία στα μπαράκια.

Και, φυσικά, όσον αφορά τους Metallica και το Death Magnetic όλοι πλέον έχουν άποψη, οπότε αυτό που θα πω εγώ για την πάρτη μου είναι ότι σε γενικές γραμμές μού άρεσε και το CD βρίσκεται στην... ημερησία διάταξη του CD-player του αυτοκινήτου, εδώ και καιρό.

Μετά από χρόνια αδράνειας και αλλαγή τραγουδιστή, οι βρετανοί death-metallers Benediction επέστρεψαν με νέο άλμπουμ και... ίδια μουσική νοοτροπία. Το άλμπουμ που έχει τίτλο Killing Music έχει το χαρακτηριστικό γνώρισμα των Benediction των τελευταίων άλμπουμ, μόνο που λείπουν τα χαρακτηριστικά ρυθμικά και groove σημεία με τα οποία γούσταρε ο υπογράφων. Και φυσικά, λείπει και ο Dave Ingram που έκανε τη διαφορά στα φωνητικά, οπότε καταλαβαίνετε ότι σε γενικές γραμμές δεν ενθουσιαστήκαμε.

Βέβαια, η επιστροφή των Six Feet Under μέσα σε ένα χρόνο με νέο άλμπουμ που τιτλοφορείται Death Rituals (κυκλοφόρησε επίσημα προχθές) ανεβάζει την ποιότητα των death-metal κυκλοφοριών της χρονιάς, καθώς η παρέα του Chris Barnes συνεχίζει να κάνει καλά αυτό που ξέρει και αυτό μάς αρκεί.

Motorhead για ξύπνημα

Επειδή πιστεύω ότι θα με πάρει ο ύπνος πάνω στο γραφείο, νομίζω ότι το τραγούδι Burner του Lemmy και της παρέας του είναι ό,τι πρέπει για να μας ξυπνήσει/ταρακουνήσει!