Αφιέρωμα - "βάζουμε τις φάτσες μας" εξώφυλλα δίσκων

Είτε γιατί το μπάτζετ είναι μικρό και δεν θέλανε να πληρώσουν σχεδιαστή, είτε από "άποψη", είτε επειδή είναι... ποζεράδες, παρακάτω κάποια γνωστά metal-hard rock άλμπουμ, στο εξώφυλλο των οποίων υπάρχει μία φωτογραφία των καλλιτεχνών.


Highway to Hell (1979)
Σε πάρα πολλά εξώφυλλα των AC/DC πρωταγωνιστεί ο κύριος Young. Εδώ με τη συνοδεία του υπόλοιπου γκρουπ.


Aerosmith (1973)
Πρώτο άλμπουμ, οπότε βάζουμε τις φάτσες μας για να μας γνωρίσουν, αλλά προσθέτουμε και κάποια σύννεφα, μιας και το όνομα μας έχει κάτι από... αέρα.


Impact Is Imminent (1990)
Το γκρουπ σε καλλιτεχνική άποψη (κάτι σαν τη σφαίρα του Escher), σχετικό πάντα με τον τίτλο του δίσκου.


Heading for Tomorrow (1990)
Είναι ο πρώτος δίσκος των Gamma Ray, αλλά αν δεν τους ξέρετε, είμαι ο Kai Hansen, που ήμουν στους Helloween.


Kiss (1974)
Σε όλα σχεδόν τα άλμπουμ θα μπούνε οι φάτσες μας!


Play 'n' the Game (1976)
Κάτσαμε να φάμε και είπαμε να βγάλουμε μία αναμνηστική φώτο.


Queen II (1974)
Από τις καλύτερες απόψεις επί του θέματος, μια φωτογραφική προσέγγιση που άφησε εποχή.


Secrets in a Weird World (1989)
Ποιος κάθεται να σκεφτεί τι εξώφυλλο να κάνουμε; Βγάλε μια φώτο όπως είμαστε!


Under the Blade (1982)
Αν δεν μας έχετε ακούσει, δείτε το εξώφυλλο. Είμαστε οι Twisted Sister!


Ποια εξώφυλλα ξέχασα;

Η επιστροφή των παλαιμάχων

Ξεκινάμε με τους AC/DC οι οποίοι επανέρχονται δυναμικά και με ενδιαφέρον άλμπουμ (Black Ice) το οποίο μάλλον έχετε ήδη ακούσει και έχετε ιδία άποψη. Ο λίγο παλιομοδίτικος ήχος προσδίδει περισσότερη γοητεία στο άλμπουμ. Και ξεκινάνε μεγάλη περιοδεία (παρά την ηλικία τους) και μέσα στο 2009 θα τους δείτε και στην Ευρώπη, εκτός της Ελλαδίτσας, έτσι;

Συνεχίζουμε με τους συνομήλικούς τους Motorhead. Η παρέα του Λέμι συνεχίζει ακάθεκτοι να παίζει αυτό που παίζει τόσα χρόνια, παρουσιάζοντας φέτος το Motorizer το οποίο δεν μας ενθουσίασε όσο το προπέρσινο Kiss of Death αλλά παρόλ'αυτά αποτελεί μια σίγουρη rock-n-roll λύση για μπυροποσία στα μπαράκια.

Και, φυσικά, όσον αφορά τους Metallica και το Death Magnetic όλοι πλέον έχουν άποψη, οπότε αυτό που θα πω εγώ για την πάρτη μου είναι ότι σε γενικές γραμμές μού άρεσε και το CD βρίσκεται στην... ημερησία διάταξη του CD-player του αυτοκινήτου, εδώ και καιρό.

Μετά από χρόνια αδράνειας και αλλαγή τραγουδιστή, οι βρετανοί death-metallers Benediction επέστρεψαν με νέο άλμπουμ και... ίδια μουσική νοοτροπία. Το άλμπουμ που έχει τίτλο Killing Music έχει το χαρακτηριστικό γνώρισμα των Benediction των τελευταίων άλμπουμ, μόνο που λείπουν τα χαρακτηριστικά ρυθμικά και groove σημεία με τα οποία γούσταρε ο υπογράφων. Και φυσικά, λείπει και ο Dave Ingram που έκανε τη διαφορά στα φωνητικά, οπότε καταλαβαίνετε ότι σε γενικές γραμμές δεν ενθουσιαστήκαμε.

Βέβαια, η επιστροφή των Six Feet Under μέσα σε ένα χρόνο με νέο άλμπουμ που τιτλοφορείται Death Rituals (κυκλοφόρησε επίσημα προχθές) ανεβάζει την ποιότητα των death-metal κυκλοφοριών της χρονιάς, καθώς η παρέα του Chris Barnes συνεχίζει να κάνει καλά αυτό που ξέρει και αυτό μάς αρκεί.