Best off covid-2020

Αυτή η δύσκολη, πρωτόγνωρη χρονιά τελείωσε. Παρακάτω η λίστα με τις νέες μουσικές που ακούσαμε και προσπαθούμε να βάλουμε σε σειρά. Για τον υπογράφοντα, καλύτερο το Palimpsest των καναδών Protest the Hero. Και το Bipolar των Void Droid, ίσως το άλμπουμ που άκουσα περισσότερο φέτος.
Παλίμψηστος - αυτός του οποίου το αρχικό κείμενο έχει αποξεσθεί για να γραφτεί νέο (για περγαμηνές, παπύρους κλπ.) Ακριβώς ό,τι έκαναν οι Αμερικανοί στην νέα τους ηπείρο και τους αυτόχθονους κατοίκους της.

Protest the Hero - Palimpsest
Void Droid - Bipolar 

Oceans - The Sun and the Cold

Pearl Jam - Gigaton

Fates Warning -  Long Day Good Night

Killer Be Killed - Reluctant Hero

Paradise Lost - Obsidian
Trivium - What the Dead Men Say

Benediction - Scriptures
Lamb of God
On Thorns I Lay - Threnos
Kvelertak - Splid
Armored Saint - Punching the Sky

Testament - Titans of Creation 

 

Aκούσαμε σε λιγότερο βαθμό και τα νέα άλμπουμ των Sepultura, Dark Tranquillity, Sylosis, Deftones, Psychotic Waltz, Caligula's Horse, Heaven Shall Burn, AC/DC.

 

Στα τραγούδια της χρονιάς θα προσθέταμε τους Gojira (που λόγω covid, ανέβαλαν την κυκλοφορία του νέου δίσκου) και τα δύο των System of a Down (που επανεμφανίστηκαν λόγω πολέμου Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν)

Επιστροφή On Thorns I Lay

Απολαμβάνουμε.

On Thorns I Lay 2015

Νέο άλμπουμ μετά από δώδεκα χρόνια για τους On Thorns I Lay βγαίνει σε λίγο καιρό, τρία χρόνια μετά την πρόσκαιρη επανεμφάνισή τους, με ηχητικό ύφος τώρα από δεκαετία του '90. Αναμένουμε να ακούσουμε το σύνολο!

Η πολυαναμενόμενη επιστροφή των On Thorns I Lay

Και εκεί που νομίζαμε ότι είχαν διαλυθεί, μάθαμε πριν δύο χρόνια ότι υπάρχουν και ηχογραφούν, με το χαλαρό τους τρόπο. Και πριν λίγες μέρες, οι On Thorns I Lay δώσανε στη δημοσιότητα τα νέα τους τραγούδια. Όλη την παραϊστορία με τις δισκογραφικές, τις καθυστερήσεις, τα τραγούδια που έχουν γραφτεί εδώ και χρόνια και τα λοιπά, θα τα μάθουμε στην πορεία. Εσείς ακούστε παρακάτω τα νέα τραγούδια, που έχουν τη φωνή της Maxi Nil σε πρώτο πλάνο και κάποια brutal φωνητικά που ξαναχρησιμοποίησαν μετά από καιρό. Περισσότερα θα πούμε εν καιρώ.

(facebook.com/pages/On-Thorns-I-Lay)

Τελευταία φοιτητική συναυλιακή σεζόν 2003-2004

Τέλος εποχής. Αρχή μιας άλλης.

Για την προώθηση του Viva Emptiness είδαμε τους Katatonia για πρώτη φορά, αν και θα έπρεπε να είχε συμβεί καιρό πριν. Και παρότι περιμέναμε μια πιο κατανυκτική συναυλία, το συγκρότημα έπαιξε αρκετά heavy και δεν «μελαγχολήσαμε» στο ελάχιστο. Η αποκάλυψη όμως της βραδιάς ήταν το support σχήμα των αθηναίων On Thorns I Lay, τους οποίους εγώ είχα σταματήσει να ακούω πριν χρόνια στη death-doom εποχή τους. Η νέα τους μουσική προσέγγιση μου άρεσε πολύ και έκατσα να ξανασχοληθώ μαζί τους. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν το "Egocentric" και έκτοτε εξαφανίστηκαν από τα μουσικά δρώμενα.

Είχαμε χάσει τις προηγούμενες συναυλίες των βρετανών Anathema, οπότε είπαμε να παρακολουθήσουμε αυτό το ακουστικό event και δεν βγήκαμε ζημιωμένοι. Τη βραδιά του χειμερινού ηλιοστασίου, λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, απολαύσαμε τα τραγούδια του γκρουπ μέσα από ένα πιο χαλαρό ηχητικό πρίσμα.

Μέσα στις γιορτές είχαμε λιώσει το CD της τελευταίας δουλειάς των βρετανών Stmapin' Ground, το "A New Darkness Upon Us". Η πρώτη μου συναυλιακή γνωριμία με το γκρουπ ήταν μια έκπληξη· ένας συναυλιακός δυναμίτης, μια έκρηξη αδρεναλίνης που είχαμε δει ελάχιστες φορές ως τότε. Ο frontman Adam Frakes-Sime ξεσήκωνε το κοινό για την πλάκα του. Ο νέος τους μπασίστας τότε Ben Frost να χτυπιέται α λα maiden-ικά! Support οι συνήθεις ύποπτοι Psycho Choke (3η φορά που τους βλέπαμε) και οι Stagnate.

Άλλο ένα απωθημένο ήταν να δούμε live το συγκρότημα των Opeth και στα πλαίσια της Deliverance εποχής, έγινε κι αυτό. Το κλαμπάκι του Μύλου ήταν ό,τι έπρεπε, ο καλύτερος χώρος για ένα τέτοιο heavy live.

Και μετά από πολλά χρόνια και πολύ αναμονή (για τον υπογράφοντα που έχασε τα προηγούμενα live), οι Anathema ξαναήρθαν με πλήρη την μπάντα, είχαν κυκλοφορήσει την αλμπουμάρα A Natural Disaster και απολαύσαμε για δυόμιση σχεδόν ώρες όλα τα αγαπημένα μας τραγούδια. Αφού παίξανε και το "A dying wish", δεν έχω ούτε ένα παράπονο.

Η χρονιά έκλεισε με τους Archive που ήταν πολύ στα πάνω τους, κι αυτό οφειλόταν κυρίως στο τραγούδι "Fuck you". Η συναυλία έγινε στο θέατρο Συκεών, εισιτήριο δεν υπάρχει καθώς κληρωθήκαμε δύο προσκλήσεις στο ραδιόφωνο, ο τραγουδιστής κάπνιζε όλη την ώρα που δεν τραγουδούσε, και έτσι τελείωσε κι αυτή η σεζόν όμορφα και ωραία, επιστρέψαμε για τα καλά στη γη της Μόρντορ, την Κοζάνη, και ετοιμαστήκαμε για το φανταρικό.