Μαζεμένες ακροάσεις (Ιούνιος 2013)

Orphaned Land - All Is One
Αν και βρισκόμαστε στη μέση, νομίζω έπεσα πάνω στο άλμπουμ της χρονιάς. Περισσότερο ανατολίτικο και μελωδικό, λιγότερο prog, αλλά με φανταστικές, πλούσιες συνθέσεις. Όλοι είμαστε Ένα!



Amon Amarth - Deceiver of the Gods
Κλασικές heavymetal μελωδίες σε death-metal υπόβαθρο. Οι Σουηδοί ρίχνουν ταχύτητες και μας δίνουν ένα πιο ρυθμικό άλμπουμ αλλά εμείς συνεχίζουμε να χτυπιόμαστε στους ρυθμούς τους.



Dark Tranquillity - Construct
Σκοτεινό, ατμοσφαιρικό, εκπληκτικό. Κάποια riff έρχονται από 90's εποχές, τα καθαρά φωνητικά συμβάλλουν σε πολυπλοκότητα και φέρνουν στο μυαλό το Projector. Το γκρουπ τολμάει να ξεφύγει από την πεπατημένη, στέκεται γερά στα πόδια του και κερδίζει για άλλη μια φορά το θαυμασμό μας.


Boysetsfire - While A Nation Sleeps
Επέστρεψαν για κάποια live. Στη συνέχεια είπαν να γράψουν και καινούρια τραγούδια. Καλά έκαναν. Δύναμη, τσαμπουκάς, πολιτικές ανησυχίες και μελωδικά ρεφραίν, απ'αυτά που ξέρω ότι αρέσουν σε αρκετούς (και σε μένα). Το ότι η εισαγωγή στα μισά τραγούδια χρησιμοποιεί αποσπάσματα από το λόγο του Τσάρλι Τσάπλιν από την ταινία "Ο μεγάλος δικτάτωρ" αποτελεί για μένα άλλο ένα μεγάλο συν!

Sodom - Epitome Of Torture
Από συνήθεια ακούσαμε και το νέο δίσκο των γερμανών, αλλά όντας κολλημένοι με την καλύτερη περίοδο τους (1987-1993), δύσκολα ενθουσιαζόμαστε. Λίγα τραγούδια ξεχώρισα.




Megadeth - Super Collider
Δεν ξέρω τι αντίκτυπο έχουν οι Megadeth σε νέους ακροατές εν έτη 2013. Έχοντας επίγνωση ότι δεν θα κυκλοφορήσει κάτι αντίστοιχο του Rust in Peace ή του Countdown to Extinction, άκουσα με ευχαρίστηση το άλμπουμ. Σίγουρα δεν θα είναι απ'αυτά που θα θυμόμαστε στο μέλλον, είναι όμως καλοφτιαγμένο, με περισσότερη hard-rock νοοτροπία και λιγότερο heavy metal. Κάτι σαν το Cryptic Writings, αλλά χωρίς την κομματάρα "Trust".

Διάφορες ακροάσεις (άνοιξη 2013)

Εν τάχει, μερικές αναφορές για νέες δουλειές που ακούσαμε αυτό το διάστημα.

Οι παλαίμαχοι σουηδοί deathmetalers Hypocrisy επέστρεψαν δισκογραφικά με ένα σκληρό, βάρβαρο και ολίγον μονοδιάστατο άλμπουμ αλλά το τραγούδι End Of Disclosure που ανοίγει τον ομότιτλο δίσκο είναι το μελωδικό death-metal διαμάντι της χρονιάς και θυμίζει εποχές "Roswell 42".

Μετά το βίντεο για όλη την οικογένεια (Bruane Brenn), οι Kvelertak κυκλοφόρησαν το βίντεο κατάλληλο μόνο δια ενηλίκους για το τραγούδι Manelyst. Ο δεύτερος δίσκος δεν είναι ισάξιος με το ντεμπούτο, αλλά στέκεται με άνεση ανάμεσα σε λοιπές κυκλοφορίες της χρονιάς. Αυτές τις μέρες βγήκε και το βίντεο για το πιο rock-n-roll τραγούδι με τίτλο το όνομά τους, Kvelertak.

Μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις αποτέλεσε η νέα δουλειά των Soilwork. Αν και διπλός δίσκος, στο The Living Infinite δεν υπάρχουν τραγούδια που σε κάνουν να βαρεθείς και να πατήσεις το "next", όπως γινόταν σε προηγούμενες δουλειές τους. Δείτε/ακούστε βίντεο από τα τραγούδια Rise Above The Sentiment και Momentary Bliss.

Οι Nightfall κυκλοφόρησαν το νέο τους δίσκο Cassiopeia και αποφάσισαν να κάνουν στροφή σε πιο «στρωτές» συνθέσεις. Άλλα τραγούδια είναι ενδιαφέροντα, κάποια όχι τόσο, αλλά ευτυχώς επέλεξαν για πρώτο βίντεο να γυρίσουν το Stellar Parallax, το πιο ρυθμικό, μελωδικό και καλύτερο, κατ' εμέ, τραγούδι του δίσκου, με πολλά στοιχεία από το δισκογραφικό παρελθόν του γκρουπ.

Για όσους δεν άκουσαν το νέο δίσκο των Heaven Shall Burn με τίτλο μπορούν να πάρουν μία γεύση από το νέο βίντεο Hunters Will Be Hunted. Όπως το συνηθίζουν, υπάρχει και σ'αυτό το δίσκο μία διασκευή. Συγκεκριμένα, το Valhalla των Blind Guardian!

Και το δεύτερο μέρος του House Of Gold & Bones των Stone Sour ολοκληρώθηκε φέτος. Ο δεύτερος δίσκος είναι πιο ήρεμος και πιο... ροκ, εξίσου καλός και ενδιαφέρον όμως, όπως και το Part 1. Εδώ το βίντεο (που είχε υψηλό προϋπολογισμό παραγωγής) για το τραγούδι Do me a favor. Τι θα κάνει ο Corey Taylor με τους Slipknot; Δε με ενδιαφέρει! Εγώ ψηφίζω Stone Sour.

Είδαμε/ακούσαμε επίσης το Milk Leg των Intronaut, χωρίς να ακούσουμε ακόμα τον υπόλοιπο δίσκο Habitual Levitations, ο οποίος διαφαίνεται να είναι ένα από τα καλύτερα prog άλμπουμ της χρονιάς.


Και κάποιες δουλειές που περιμένουμε ...

Ακούσαμε το νέο τραγούδι των Amon Amarth με τίτλο Deceiver of the Gods και αναμένουμε τον υπόλοιπο, ομότιτλο δίσκο. Σαν πρώτο δείγμα, φαίνεται ότι δεν ξεφεύγουν από την πετυχημένη συνταγή του παρελθόντος και καλά κάνουν.

Οι Σουηδοί Dark Tranquillity ετοιμάζονται να μας δώσουν το Construct και μέσα από αυτό ακούσαμε αρχικά το For broken words, το οποίο ήταν λίγο απογοητευτικό, για να το πω απλά. Ευτυχώς, λίγο μετά δώσανε σε ακρόαση το δυναμικό The Science of Noise, που η σύνθεση του τραγουδιού φέρνει λίγο από τις 90's δουλειές τους, και έτσι μπήκανε τα πράματα στη θέση τους.

Συναυλιακός Νοέμβρης, μέρος 2o: Amon Amarth 18-11-11

Yubileina Hall, Σόφια, 18 Νοεμβρίου 2011
support: As I Lay Dying, Septic Flesh

Για να μην καταντήσω κουραστικός και γραφικός, δεν θα αναφέρω τίποτα από την εκδρομή, που μας βγήκε ακόμα πιο φθηνά και οικονομικά (βενζίνες, φαγητό, ξενοδοχείο). Θα ταίριαζε να προσθέσω το τραγουδάκι που λέγαμε στο δημοτικό: επεράσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα...

Και γύρω στις 7, καταφθάνουμε στο χώρο της συναυλίας, το οποίο είναι μια μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων σε ένα πανεπιστημιακό κτίριο. Αν αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι περιμέναμε τζάμπα στο κρύο πίσω από μια ουρά εκατό ατόμων (οι οποίοι δεν είχαν εισιτήρια) ενώ η κανονική είσοδος ήταν παραδίπλα, αξίζει να αναφέρουμε ότι εμείς, το κουαρτέτο των παλιοκοζανιτών, πήραμε πάλι τη δόση μας από CO₂ και τα παρεμφερή· πήγαμε και κάτσαμε πίσω από τα λεωφορεία, για να ζεσταθούμε από την εξάτμιση!

Η απαραίτητη γκρίνια:
Τελικά μπαίνουμε μέσα και βλέπουμε ότι απαγορεύεται το κάπνισμα στο χώρο της συναυλίας. Και ευτυχώς που το κοινό τήρησε την απαγόρευση και γλυτώσαμε τις συνθήκες θαλάμου αερίων επειδή ο χώρος δεν είχε εξαερισμό! Μόνο κάτι μικρά παράθυρα ήταν ανοικτά! Όλοι έβγαιναν για τσιγάρο στον μικροσκοπικό προθάλαμο, όπου βρισκόταν επίσης το μίνι-μπαρ με τα ποτά και το merchandise, αλλά και ο δρόμος προς τις τουαλέτες. Εκεί, καταλαβαίνετε ότι γινόταν της μουρλής. Συμπέρασμα: ακατάλληλος ο χώρος για μια sold-out συναυλία, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Με κοινό γύρω στα 300-400 άτομα, τα πράματα θα ήταν υποφερτά.

Ελληνική συμμετοχή:
Βγαίνουν οι «δικοί» μας Septicflesh και γίνεται χαμός! Μάλιστα! Αυτό δεν το περίμενα από τους Βούλγαρους. Στα έξι τραγούδια που παίξανε για 30-40 λεπτά (τέσσερα από τον φετινό δίσκο και δύο από τον Communion), οι Septics απέδωσαν επαγγελματικά και ικανοποιητικά, οι γείτονες ξεσηκώθηκαν και συμμετείχαν στο σόου τους και αν έλειπαν κάτι ατάκες του στυλ "come on motherfuckers" και "ready? one, two, three, go!" που πετούσε ο frontman Σπύρος δυο-τρεις φορές σε κάθε τραγούδι, θα ήταν ακόμα καλύτερα τα πράματα. Αυτό όμως δεν φαίνεται να πτόησε καθόλου τον υπόλοιπο κόσμο. Να μην ξεχάσω πάντως να αναφέρω την απίστευτη βάση του μικροφώνου, που σβήνει ακόμα κι αυτή του Joutsen των Amorphis!
Septicflesh setlist

Ελληνο-αμερικάνικη συμμαχία:
Σκεφτόμασταν κατά πόσο ταιριάζουν οι αμερικανοί As I Lay Dying ή όχι σ'αυτό το συναυλιακό πακέτο. Με το που βγήκαν, πήραμε την αποστομωτική απάντηση. Με το εναρκτήριο "Within Destruction", μας πήραν και μας σήκωσαν και δεν μας άφησαν μέχρι το τέλος, μετά από δέκα τραγούδια-δυναμίτες και γύρω στα 40-45 λεπτά που διήρκησε αυτή η έκρηξη αδρεναλίνης! Απίστευτη ενέργεια από ένα συγκρότημα που δύσκολα (μάλλον απίθανο) θα δούμε από τα μέρη μας. Τι άλλο μας έμεινε: ο ντράμερ να παίζει και να κάνει «μύλο» και ο τραγουδιστής Τιμ Λαμπέσης να είναι... τούμπανο (διπλάσιος σε όγκο και μπράτσα από το μέσο όρο) και να τραγουδάει κάνοντας ταυτόχρονα headbanging!
As I Lay Dying setlist

Σουηδική επέλαση:
Οι Amon Amarth εμφανίζονταν για πρώτη φορά στη Βουλγαρία, οπότε καταλαβαίνετε ότι το κοινό έπαθε παροξυσμό με το που πάτησαν το πόδι τους στη σκηνή. Βέβαια, ούτε εμείς τους είχαμε ξαναδεί (παρόλο που παίξανε άλλες δύο φορές στην Ελλάδα, το 2007 και πρόπερσι). Κοντά στη μία ώρα και σαράντα λεπτά διάρκεια, με δέκα έξι τραγούδια επικεντρωμένα στα δύο τελευταία άλμπουμ, αλλά και τα κλασικά άσματα από τις προηγούμενες δουλειές (Death in fire και Pursuit of vikings, λόγου χάρη), οι σουηδοί απέδειξαν ότι αυτή τη στιγμή είναι ένα από τα κορυφαία ευρωπαϊκά συγκροτήματα του σκληρού ήχου. Με το πέρας το σόου, όλοι (κοινό και συγκρότημα) είχαν ένα χαμόγελο ευτυχίας πάνω τους! Ο ήχος, σε γενικές γραμμές, ήταν πολύ καλός.
Amon Amarth setlist

Υ.Γ. 1: Η στάση στο χωριό Γκραντεσνίτσα θα γίνει πλέον θεσμός!
Υ.Γ. 2: Θέλω μηχανή που να βγάζει καλές φωτογραφίες σε συναυλίες... επειγόντως!

Βιντεογραφία Amon Amarth

Λίγες μέρες μείνανε για τη συναυλία των Amon Amarth στη Σόφια, παρέα με τους As I Lay Dying και τους SepticFlesh. Τι καλύτερο από το να θυμηθούμε τα επίσημα βίδεο-κλιψ του σουηδικού συγκροτήματος.

Δείτε/κρύψτε το Death in Fire μέσα από το άλμπουμ "Versus the World" του 2002...


Δείτε/κρύψτε το The Pursuit of Vikings μέσα από το άλμπουμ "Fate of Norns" του 2004...


Δείτε/κρύψτε το Runes to My Memory μέσα από το άλμπουμ "With Oden on Our Side" του 2006...


Δείτε/κρύψτε το Cry of the Black Birds, δεύτερο βίντεο μέσα από το "With Oden on our Side"...


Δείτε/κρύψτε το Twilight of the Thunder God μέσα από το ομότιτλο άλμπουμ του 2008...


Δείτε/κρύψτε το Guardians of Asgaard, δεύτερο βίντεο-κλιπ από το "Twilight of the Thunder God", με τη χαρακτηριστική συμμετοχή του L.G. Petrov, τραγουδιστή των Entombed...


Δείτε/κρύψτε το Destroyer of the Universe, πρώτο βίντεο-κλιπ, μέχρι στιγμής, από τη φετινή τους κυκλοφορία...

Death-καταστροφείς του σύμπαντος

Δηλ. Destroyer of the Universe, το νέο βίντεο των Amon Amarth, από την καλύτερη ίσως death-metal μπάντα της δεκαετίας των 00's. Το συναυλιακό τους πρόγραμμα για το χειμώνα έχει βγει και φυσικά το ελλάντα απουσιάζει από τη λίστα. Κλείστε θέσεις για καμιά γειτονική χώρα... you know what I mean.

Amon Amarth - Surtur Rising

Έχοντας ακούσει στο παρελθόν μόνο τα πρώτα άλμπουμ τους, δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους Amon Amarth. Το πώς κατάφερα και δεν είχα ακούσει στην ώρα τους τα δύο προηγούμενα διαμάντια ("Twilight of the Thunder God" και "With Oden on our side"), είναι απορίας άξιο. Όλα γίνανε με χρονοκαθυστέρηση, επί τη ευκαιρία του νέου τους άλμπουμ που λέγεται Surtur Rising. Και το συμπέρασμα πλέον είναι ότι πρόκειται αδιαμφισβήτητα για μια από τις καλύτερες death-metal μπάντες της τελευταίας δεκαετίας (αν όχι η καλύτερη). Συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο και το ίδιο viking-στυλάκι που αρέσει σε πολύ κόσμο, με ανελέητα δικασίδια και κιθαριστικές καταιγίδες, έχει το δεύτερο μέρος του "Loke's Treachery" (να θυμήσω, το πρώτο ήταν στο "With Oden...") διασκευάζουν και το "Aerials" των System of a Down και παρουσιάζουν ένα αποτέλεσμα που χτυπάει υποψηφιότητα για τα καλύτερα της χρονιάς. Έτσι απλά!

(myspace.com/amonamarth)