More music 2019

Τελειώνει το καλοκαίρι σιγά-σιγά, και οι νέες μουσικές καταφθάνουν για να γεμίσουν τις φθινοπωρινές και χειμωνιάτικες μέρες μας. Μπόλικο πράγμα κυκλοφόρησε και κυκλοφορεί σε λίγο καιρό. Έχουμε και λέμε:

Insomnium - Valediction
Αναμένω το νέο άλμπουμ!

Leprous - Below
Τι κομμάταρος!

Killswitch Engage - The signal fire και I am broken too

Sacred Reich - Manifest reality
Σε σκηνοθεσία Mark Pellington.

Alcest - Protection

As I Lay Dying - Shaped by fire

Myrath - No holding back
Ένοχη απόλαυση! :-))

Soilwork - Stalfagel

Volbeat - Last Day Under the Sun

Slipknot - Unsainted
Σε γενικές γραμμές, μου άρεσε.

Lacrimas Profundere - The Kingdom Solicitude

Arch/Matheos - Tethered
Θα έλεγα, μου άρεσε αυτό το τραγούδι και όχι όλο το άλμπουμ.

In Mourning - Black storm

-Και για τους Tool, δε θα πεις τίποτα;
-Για την ώρα, όχι.

As I Lay Dying - Awakened

Καλώς τα τούμπανα!! Για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα ιδέα ότι οι As I Lay Dying θα κυκλοφορούσαν καινούριο δίσκο, οπότε μπορώ να πω ότι πιάστηκα απροετοίμαστος. Η σχέση που έχω με τη μπάντα μπορώ να πω ότι είναι ιδιαίτερη, καθώς με συντρόφευε καθ' όλη τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων, προσπαθώντας να πείσω τον κουμπάρο μου για την επιδραστικότητα της. Όντας πλέον βετεράνοι του είδους και έχοντας εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το hype των 00's σχετικά με το νεο-metalcore, μας σφυροκοπούσαν σταθερά και ποιοτικά με δίσκους δημιουργώντας ένα δυνατό fan base σε Ευρώπη και Αμερική. Το καινούριο τους πόνημα σε καμία περίπτωση δεν παρεκκλίνει από τις νόρμες του ιδιώματος. Thrashoriff, μελωδικά περάσματα και breakdowns με τα leads και τα solos να βρίσκονται εκεί που πρέπει. H ένσταση μου εντοπίζεται σε αυτά τα ρημάδια τα καθαρά φωνητικά. Ok, αντιλαμβάνομαι ότι πλέον έχουν γίνει απαραίτητο κακό, αλλά είναι κρίμα εκεί που πορώνεσαι και κοπανιέσαι να σκάει μύτη το καθαρό φωνητικό... Τέσπα, πέρα από αυτά οι μελωδίες είναι εξαιρετικές και κολλητικές, οι στίχοι φορτισμένοι και ο δίσκος έχει εξαιρετική ροή και στήσιμο και δομή, οπότε thumbs up. Συμπερασματικά έχουμε ένα ακόμη όπλο στη φαρέτρα ενός ιδιώματος που έχει οδηγηθεί στην παρακμή, με τους παλιούς να προσπαθούν να κρατήσουν τη σημαία ψηλά. Οι As I Lay Dying το κατάφεραν, αλλά για πόσο ακόμα;

Όμηρος

Υ.Γ: Άσχετο, αλλά το "94 hours" (από τον πρώτο και επικό δίσκο της μπάντας) θα στοιχειώνει για πάντα το μυαλό μου... για πολλούς λόγους (δείτε την κοπέλα στο clip και τα ξαναλέμε...). Ααα... τους είδαμε και live!!!
Y.Γ. revisited: Τον άλλο μήνα σκάει μύτη καινούριο Parkway Drive και ήδη ακούγονται οι πρώτες κραυγές από την άβυσσο του Brisbane...

Συναυλιακός Νοέμβρης, μέρος 2o: Amon Amarth 18-11-11

Yubileina Hall, Σόφια, 18 Νοεμβρίου 2011
support: As I Lay Dying, Septic Flesh

Για να μην καταντήσω κουραστικός και γραφικός, δεν θα αναφέρω τίποτα από την εκδρομή, που μας βγήκε ακόμα πιο φθηνά και οικονομικά (βενζίνες, φαγητό, ξενοδοχείο). Θα ταίριαζε να προσθέσω το τραγουδάκι που λέγαμε στο δημοτικό: επεράσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα...

Και γύρω στις 7, καταφθάνουμε στο χώρο της συναυλίας, το οποίο είναι μια μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων σε ένα πανεπιστημιακό κτίριο. Αν αφήσουμε στην άκρη το γεγονός ότι περιμέναμε τζάμπα στο κρύο πίσω από μια ουρά εκατό ατόμων (οι οποίοι δεν είχαν εισιτήρια) ενώ η κανονική είσοδος ήταν παραδίπλα, αξίζει να αναφέρουμε ότι εμείς, το κουαρτέτο των παλιοκοζανιτών, πήραμε πάλι τη δόση μας από CO₂ και τα παρεμφερή· πήγαμε και κάτσαμε πίσω από τα λεωφορεία, για να ζεσταθούμε από την εξάτμιση!

Η απαραίτητη γκρίνια:
Τελικά μπαίνουμε μέσα και βλέπουμε ότι απαγορεύεται το κάπνισμα στο χώρο της συναυλίας. Και ευτυχώς που το κοινό τήρησε την απαγόρευση και γλυτώσαμε τις συνθήκες θαλάμου αερίων επειδή ο χώρος δεν είχε εξαερισμό! Μόνο κάτι μικρά παράθυρα ήταν ανοικτά! Όλοι έβγαιναν για τσιγάρο στον μικροσκοπικό προθάλαμο, όπου βρισκόταν επίσης το μίνι-μπαρ με τα ποτά και το merchandise, αλλά και ο δρόμος προς τις τουαλέτες. Εκεί, καταλαβαίνετε ότι γινόταν της μουρλής. Συμπέρασμα: ακατάλληλος ο χώρος για μια sold-out συναυλία, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Με κοινό γύρω στα 300-400 άτομα, τα πράματα θα ήταν υποφερτά.

Ελληνική συμμετοχή:
Βγαίνουν οι «δικοί» μας Septicflesh και γίνεται χαμός! Μάλιστα! Αυτό δεν το περίμενα από τους Βούλγαρους. Στα έξι τραγούδια που παίξανε για 30-40 λεπτά (τέσσερα από τον φετινό δίσκο και δύο από τον Communion), οι Septics απέδωσαν επαγγελματικά και ικανοποιητικά, οι γείτονες ξεσηκώθηκαν και συμμετείχαν στο σόου τους και αν έλειπαν κάτι ατάκες του στυλ "come on motherfuckers" και "ready? one, two, three, go!" που πετούσε ο frontman Σπύρος δυο-τρεις φορές σε κάθε τραγούδι, θα ήταν ακόμα καλύτερα τα πράματα. Αυτό όμως δεν φαίνεται να πτόησε καθόλου τον υπόλοιπο κόσμο. Να μην ξεχάσω πάντως να αναφέρω την απίστευτη βάση του μικροφώνου, που σβήνει ακόμα κι αυτή του Joutsen των Amorphis!
Septicflesh setlist

Ελληνο-αμερικάνικη συμμαχία:
Σκεφτόμασταν κατά πόσο ταιριάζουν οι αμερικανοί As I Lay Dying ή όχι σ'αυτό το συναυλιακό πακέτο. Με το που βγήκαν, πήραμε την αποστομωτική απάντηση. Με το εναρκτήριο "Within Destruction", μας πήραν και μας σήκωσαν και δεν μας άφησαν μέχρι το τέλος, μετά από δέκα τραγούδια-δυναμίτες και γύρω στα 40-45 λεπτά που διήρκησε αυτή η έκρηξη αδρεναλίνης! Απίστευτη ενέργεια από ένα συγκρότημα που δύσκολα (μάλλον απίθανο) θα δούμε από τα μέρη μας. Τι άλλο μας έμεινε: ο ντράμερ να παίζει και να κάνει «μύλο» και ο τραγουδιστής Τιμ Λαμπέσης να είναι... τούμπανο (διπλάσιος σε όγκο και μπράτσα από το μέσο όρο) και να τραγουδάει κάνοντας ταυτόχρονα headbanging!
As I Lay Dying setlist

Σουηδική επέλαση:
Οι Amon Amarth εμφανίζονταν για πρώτη φορά στη Βουλγαρία, οπότε καταλαβαίνετε ότι το κοινό έπαθε παροξυσμό με το που πάτησαν το πόδι τους στη σκηνή. Βέβαια, ούτε εμείς τους είχαμε ξαναδεί (παρόλο που παίξανε άλλες δύο φορές στην Ελλάδα, το 2007 και πρόπερσι). Κοντά στη μία ώρα και σαράντα λεπτά διάρκεια, με δέκα έξι τραγούδια επικεντρωμένα στα δύο τελευταία άλμπουμ, αλλά και τα κλασικά άσματα από τις προηγούμενες δουλειές (Death in fire και Pursuit of vikings, λόγου χάρη), οι σουηδοί απέδειξαν ότι αυτή τη στιγμή είναι ένα από τα κορυφαία ευρωπαϊκά συγκροτήματα του σκληρού ήχου. Με το πέρας το σόου, όλοι (κοινό και συγκρότημα) είχαν ένα χαμόγελο ευτυχίας πάνω τους! Ο ήχος, σε γενικές γραμμές, ήταν πολύ καλός.
Amon Amarth setlist

Υ.Γ. 1: Η στάση στο χωριό Γκραντεσνίτσα θα γίνει πλέον θεσμός!
Υ.Γ. 2: Θέλω μηχανή που να βγάζει καλές φωτογραφίες σε συναυλίες... επειγόντως!

As I Lay Dying - Decas

Από τα πιο συνεπή συγκροτήματα, οι As I Lay Dying κυκλοφορούν το άλμπουμ Decas ένα χρόνο μετά την προηγούμενη δουλειά τους. Μόνο που εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κανονική κυκλοφορία, καθώς έχουμε τρία καινούρια τραγούδια, διασκευές στα "War Ensemble" (Slayer), "Electric Eye" (J.P.) και "Coffee Mug" (Descendents), ένα επαναηχογραφημένο ποτ-πουρί από τραγούδια του πρώτου άλμπουμ "Beneath The Encasing Of Ashes" και τέσσερα ηλεκτρονικά remix! Ειδικά αυτά τα τελευταία είναι τόσο μα τόσο απαίσια! Αφού, ρε παιδιά, δεν ταιριάζουν, τι πάτε και τα βγάζετε; Χίλιες φορές να κυκλοφορούσε σαν EP με τα 8 πρώτα κομμάτια. Εν τέλη, ανάξιο αναφοράς. Όλα αυτά, οκτώ μέρες πριν τους δούμε ζωντανά ως support στους Amon Amarth. Για να δούμε εκεί τι θα ακούσουμε... Παρακάτω δείτε το (αστείο;) βίντεο για το Electric Eye:

As I Lay Dying - The Powerless Rise

Δυναμικό άλμπουμ, με κοφτερές κιθάρες, heavy riff και ανελέητο κοπάνημα. Όλα αυτά με το χαρακτηριστικό στυλ των As I Lay Dying, το συγκρότημα του ελληνοαμερικανού τραγουδιστή Τιμ Λαμπέσης. Η 5η επίσημη κυκλοφορία τους λέγεται The Powerless Rise και οι φίλοι του metalcore είδους θα γουστάρουν. Σημειώνουμε ότι στην καρέκλα του παραγωγού έκατσε ο Adam Dutkiewicz, ο κιθαρίστας των Killswitch Engage. Η ηχογράφηση έγισε από τον Colin Richardson, που ξέρει αυτή τη δουλειά απ'έξω κι ανακατωτά. Απλά, εγγύηση για το είδος. Παρακάτω, δείτε/ακούστε το βίντεο για το τραγούδι Parallels.

(myspace.com/asilaydying)