Και τώρα... 2021

Ακόμα δεν μπήκε η νέα χρονιά καλά-καλά, είχαμε τα έκτροπα στο Καπιτώλιο της Ουάσινγκτον. 

Αλλά μιας και ασχολούμαστε σχεδόν αποκλειστικά με τη μουσική, αυτά που κυκλοφόρησαν δείγματα από τις νέες τους δουλειές και περιμένουμε να ακούσουμε είναι:

Οι Soen με δύο δείγματα, το Antagonist και το Monarch

Harakiri for the Sky και το σερί των εκπληκτικών δίσκων μάλλον θα συνεχιστεί. Ακούστε I, Pallbearer και Sing for the Damage We've Done. Πόνος!

Η ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς για το 2020 ήταν αυτή της συνεργασίας των Nightfall με το Φώτη Benardo. Μετά την εκπληκτική επανεκτέλεση του κλασικού και αγαπημένου Ishtar και As Your God Is Failing Once Again, μας πέταξαν και το νέο τραγούδι Darkness Forever από την επερχόμενη νέα δισκογραφική δουλειά τους.

Οι Πορτογάλοι Moonspell μάλλον θα έχουν κάτι ενδιαφέρον να πουν. Common Prayers από το νέο δίσκο με τίτλο Hermitage.

Οι Tribulation έδωσαν δύο δείγματα με τα Hour of the Wolf και Leviathans στα ίδια μουσικά μονοπάτια.

Αν και μάλλον ένα από τους δίσκους της χρονιάς θα είναι ο νέος των Αθηναίων Need με τίτλο "Norchestrion: a song for the end". Ακούστε το Nemmortal.

Διάφορες ακροάσεις (άνοιξη 2013)

Εν τάχει, μερικές αναφορές για νέες δουλειές που ακούσαμε αυτό το διάστημα.

Οι παλαίμαχοι σουηδοί deathmetalers Hypocrisy επέστρεψαν δισκογραφικά με ένα σκληρό, βάρβαρο και ολίγον μονοδιάστατο άλμπουμ αλλά το τραγούδι End Of Disclosure που ανοίγει τον ομότιτλο δίσκο είναι το μελωδικό death-metal διαμάντι της χρονιάς και θυμίζει εποχές "Roswell 42".

Μετά το βίντεο για όλη την οικογένεια (Bruane Brenn), οι Kvelertak κυκλοφόρησαν το βίντεο κατάλληλο μόνο δια ενηλίκους για το τραγούδι Manelyst. Ο δεύτερος δίσκος δεν είναι ισάξιος με το ντεμπούτο, αλλά στέκεται με άνεση ανάμεσα σε λοιπές κυκλοφορίες της χρονιάς. Αυτές τις μέρες βγήκε και το βίντεο για το πιο rock-n-roll τραγούδι με τίτλο το όνομά τους, Kvelertak.

Μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις αποτέλεσε η νέα δουλειά των Soilwork. Αν και διπλός δίσκος, στο The Living Infinite δεν υπάρχουν τραγούδια που σε κάνουν να βαρεθείς και να πατήσεις το "next", όπως γινόταν σε προηγούμενες δουλειές τους. Δείτε/ακούστε βίντεο από τα τραγούδια Rise Above The Sentiment και Momentary Bliss.

Οι Nightfall κυκλοφόρησαν το νέο τους δίσκο Cassiopeia και αποφάσισαν να κάνουν στροφή σε πιο «στρωτές» συνθέσεις. Άλλα τραγούδια είναι ενδιαφέροντα, κάποια όχι τόσο, αλλά ευτυχώς επέλεξαν για πρώτο βίντεο να γυρίσουν το Stellar Parallax, το πιο ρυθμικό, μελωδικό και καλύτερο, κατ' εμέ, τραγούδι του δίσκου, με πολλά στοιχεία από το δισκογραφικό παρελθόν του γκρουπ.

Για όσους δεν άκουσαν το νέο δίσκο των Heaven Shall Burn με τίτλο μπορούν να πάρουν μία γεύση από το νέο βίντεο Hunters Will Be Hunted. Όπως το συνηθίζουν, υπάρχει και σ'αυτό το δίσκο μία διασκευή. Συγκεκριμένα, το Valhalla των Blind Guardian!

Και το δεύτερο μέρος του House Of Gold & Bones των Stone Sour ολοκληρώθηκε φέτος. Ο δεύτερος δίσκος είναι πιο ήρεμος και πιο... ροκ, εξίσου καλός και ενδιαφέρον όμως, όπως και το Part 1. Εδώ το βίντεο (που είχε υψηλό προϋπολογισμό παραγωγής) για το τραγούδι Do me a favor. Τι θα κάνει ο Corey Taylor με τους Slipknot; Δε με ενδιαφέρει! Εγώ ψηφίζω Stone Sour.

Είδαμε/ακούσαμε επίσης το Milk Leg των Intronaut, χωρίς να ακούσουμε ακόμα τον υπόλοιπο δίσκο Habitual Levitations, ο οποίος διαφαίνεται να είναι ένα από τα καλύτερα prog άλμπουμ της χρονιάς.


Και κάποιες δουλειές που περιμένουμε ...

Ακούσαμε το νέο τραγούδι των Amon Amarth με τίτλο Deceiver of the Gods και αναμένουμε τον υπόλοιπο, ομότιτλο δίσκο. Σαν πρώτο δείγμα, φαίνεται ότι δεν ξεφεύγουν από την πετυχημένη συνταγή του παρελθόντος και καλά κάνουν.

Οι Σουηδοί Dark Tranquillity ετοιμάζονται να μας δώσουν το Construct και μέσα από αυτό ακούσαμε αρχικά το For broken words, το οποίο ήταν λίγο απογοητευτικό, για να το πω απλά. Ευτυχώς, λίγο μετά δώσανε σε ακρόαση το δυναμικό The Science of Noise, που η σύνθεση του τραγουδιού φέρνει λίγο από τις 90's δουλειές τους, και έτσι μπήκανε τα πράματα στη θέση τους.

Oberon and Titania

Πρώτο δείγμα από τη νέα δουλειά των Nightfall. Not bad at all, θα έλεγα...

Nightfall

Astron Black and the Thirty Tyrants
Λίγα λόγια είπαμε σε προηγούμενο ποστ για το νέο βίντεο-κλιπ των αθηναίων Nightfall πριν λίγους μήνες. Το άλμπουμ τους λοιπόν ξεκινάει δυναμικά με ένα από τα καλύτερα τραγούδια, το "Astron Black", και συνεχίζει σε καλούς ρυθμούς. Ξεχωρίζουν άνετα ακόμα δυο-τρία τραγούδια. Έχει την αισθητική των προηγούμενων δίσκων (Lyssa και I Am Jesus) αλλά σε κάποια σημεία «χάνεσαι» από τον ίδιο ήχο που ακούς όλη την ώρα. Με λίγα λόγια, αποτελεί μια καλή επανεκίνηση για το συγκρότημα αλλά ο δίσκος απευθύνεται τελικά στους φίλους του συγκροτήματος. Πάντως, περιμένουμε με ενδιαφέρων τη συνέχεια.

(myspace.com/nightfallgr)

Ambassadors of Mass

Η νέα εποχή στη μουσική έφερε νέα δεδομένα (βλ. myspace, youtube, καλύτερη διαφήμιση και μεγαλύτερη προώθηση) και οι μεγάλες ελληνικές μπάντες της δεκαετίας του '90 βρίσκονται στη δεύτερή τους νιότη. Οι Nightfall επανασυνδέθηκαν και υπέγραψαν στην Metal Blade Records, παρακαλώ, και σε λίγες μέρες κυκλοφορεί το νέο τους άλμπουμ Astron Black and the Thirty Tyrants. Ακούγοντας/βλέποντας παρακάτω το φοβερό εικαστικά βίντεο κλιπ (που διαδίδεται ταχέως σε κάθε μέσο) για το τραγούδι Ambassadors of Mass θα διαπιστώσετε και σεις ότι ο ήχος τους προσεγγίζει το παρελθόν του Athenian Echoes περισσότερο και λιγότερο του Diva Futura, που η αλλαγή στον ήχο τότε (μάλλον) οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στον κιθαρίστα Μιχάλη Γαλιάτσο, αν κρίνουμε και τις δύο κυκλοφορίες που έβγαλε αργότερα με το δικό του συγκρότημα, τους Snowblind. Περισσότερα για τη νέα δουλειά των Nightfall αφού ακούσουμε ολόκληρο το άλμπουμ.

Το τίμημα για μια συναυλία

Πότε;
Μέσα Φεβρουαρίου του 1996. Στα πλαίσια της περιοδείας του Draconian Times, οι Paradise Lost ήρθαν για δύο live στην Αθήνα. Καταφέραμε να κλείσουμε εισιτήρια για το Σάββατο, 17 του Φλεβάρη, και μετά αρχίσαμε να πείθουμε τους γονείς μας να αφήσουν μερικά 17χρονα να ταξιδέψουν μόνα τους στην Αθήνα.

Πώς;
Όντας στην τρίτη λυκείου τότε, το τίμημα που εγώ τους έθεσα ήταν να μην πάω πενταήμερη αργότερα τον Απρίλιο. Ακόμα και τώρα πιστεύω ότι έκανα σωστή επιλογή. Κυρίως τους καταφέραμε επειδή τους είπαμε ότι θα μείνουμε σε μια θεία ενός φίλου. Ξεκινήσαμε απόγευμα Παρασκευής με το τρένο(!) από Κοζάνη. Η πιο φθηνή και ασφαλής επιλογή. Αλλαγή στο Πλατύ τη νύχτα για να πάρουμε αυτό που πάει από Θεσ/νίκη-Αθήνα. Άφιξη 6 η ώρα το πρωί στο σταθμό Λαρίσης. Ανέβασμα προς Ομόνοια να φάμε κάτι, να πιούμε καφέ, να περάσει η ώρα ώστε να ανοίξουν τα μαγαζιά, δηλαδή τα δισκάδικα! Θυμάμαι ότι πήραμε το νέο CD των Nightfall με τίτλο Athenian Echoes και το βάλαμε να παίξει λίγο όταν πήγαμε στη θεία, για να είμαστε ενήμεροι, καθώς αυτοί ήταν το support σχήμα.

Η συναυλία;
Καθώτι φανατικός οπαδός του γκρουπ, πιστεύω ότι αυτή είναι η αγαπημένη μου συναυλία. Ήμουν μπροστά από τον αριστερόχειρα κιθαρίστα Mackintosh. Θυμάμαι τον ακούνητο μπασίστα Steve Edmondson και το αεικίνητο κεφάλι του άλλου κιθαρίστα Aaron Aedy. Ο Holmes μεγάλος frontman και ο καινούριος τότε drummer Lee Morris φοβερός. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν όταν παίξανε το Sweetness που υπάρχει μόνο στο Seals the Sense EP. Από τους Nightfall θυμάμαι τη διασκευή στο Thor των Manowar, το For my soul, when the dark falls into, τα καινούρια τότε Armada και Iris και το ότι στο τέλος του σόου γνωρίσαμε τον τραγουδιστή/μπασίστα Καραδήμα. Μετά το τέλος, βγήκαμε έξω και περιμέναμε από πίσω να δούμε το γκρουπ, αλλά αυτοί μπήκαν κατευθείαν στο λεωφορείο και την κάναν. Ο Καραδήμας έπιασε αλαμπρατσέτα δυο κοπελιές με απίστευτα μίνι (δηλαδή ό,τι είχε απομείνει) και την έκανε κι αυτός. Εμείς πήγαμε στη θεία να κοιμηθούμε λίγο επειδή την άλλη μέρα φεύγαμε με το πρωινό τρένο των 8.

Επιστροφή;
Η επιστροφή ήταν νορμάλ μέχρι το Πλατύ, όπου αλλάξαμε πάλι τρένο και πήραμε αυτό για Θεσ/νίκη-Κοζάνη. Μετά το Αμύνταιο, πρέπει να είμασταν μόνο εμείς και οι υπάλληλοι μέσα. Και κάπου έξω από τα εργοστάσια σταματήσαμε με βλάβη! Ευτυχώς κράτησε λίγο και φτάσαμε σόι πίσω. Λέω σόι, επειδή η επόμενη ανάρτηση θα έχει ακόμα μεγαλύτερη περιπέτεια! Αυτή του πρώτου Rock of Gods!