Ο παρατηρητικός αναγνώστης (υπάρχει άραγε;) θα δει ένα κενό ανάμεσα στις χρονολογίες. Ξανακοιτώντας τα εισιτήρια, είδα ότι ολόκληρη τη σεζόν από το καλοκαίρι του 2001 ως το καλοκαίρι του 2002, δεν πήγα σε καμία συναυλία. Ας μην το αναλύσω τώρα, γνωρίζοντας ότι έχασα τότε και την πρώτη εμφάνιση των Anathema, Amorphis και Sentenced στη χώρα μας, αλλά και το rockwave με Judas Priest, Megadeth και Savatage. Τον Οκτώριο του 2002 είπαμε να επανορθώσουμε πηγαίνοντας να δούμε, κατ'αρχάς, ένα αγαπημένο συγκρότημα, τους Entombed, και δεύτερον και τα υπόλοιπα σουηδικά συγκροτήματα Candlemass και Dark Tranquillity. Τα οποία «έσπειραν», το καθένα με το δικό του τρόπο και για το δικό τους κοινό, αφού πολλοί βρίσκονταν στο χώρο για να απολαύσει και διαφορετικό συγκρότημα. Το περίεργο πάντως είναι ότι θυμάμαι ελάχιστα τα playlist των συγκροτημάτων και οι αναμνήσεις από το συναυλιακό βράδυ είναι αρκετά... συννεφιασμένες. Ξέθαψα όμως και κανά-δυό φωτογραφίες (σκαναρισμένες από φιλμ, χάλια ποιότητα) και είπα να τις ανεβάσω! Νομίζω ότι είναι από την εμφάνιση των Entombed...
Στη συνέχεια, Φεβρουάριο του 2003 ήρθαν οι Soulfly του Max Cavalera και, αφού δεν είχαμε δει Sepultura ως τότε, πήγαμε να δούμε το... αναπληρωματικό συγκρότημα. Βρισκόμαστε στην πρώτη φάση των Soulfly, την ολίγη nu-metal φάση, οπότε και τα περισσότερα τραγούδια δεν μας είπαν τίποτα. Ευτυχώς μας θύμησαν το παρελθόν του Μαξ με τα "Roots bloody roots" και το "Inner self", στα οποία έγινε ο προβλεπόμενος χαμός!
Οι Death in Vegas ήταν κυρίως μια επιλογή της αδερφής μου, μια διαφορετική συναυλιακή εμπειρία για τον υπογράφοντα, καθώς μόνο σε ροκ-μέταλ συναυλίες είχαμε δώσει το παρόν. Για τους Public Enemy τον Ιούνιο του 2003 μας πίεσε το ενδιαφέρον ο φίλος Γιώργος, και δεν έκανε άσχημα αφού ήταν ένα ενδιαφέρον και πολύ δυναμικό για το είδος του live, με αρκετή ροκ προσέγγιση, με τον Chuck D και τον Flavor Flav να είναι όλο το σόου, καιρό πριν ο δεύτερος αρχίσει να... σαχλαμαρίζει στο MTV.
Στη συνέχεια, Φεβρουάριο του 2003 ήρθαν οι Soulfly του Max Cavalera και, αφού δεν είχαμε δει Sepultura ως τότε, πήγαμε να δούμε το... αναπληρωματικό συγκρότημα. Βρισκόμαστε στην πρώτη φάση των Soulfly, την ολίγη nu-metal φάση, οπότε και τα περισσότερα τραγούδια δεν μας είπαν τίποτα. Ευτυχώς μας θύμησαν το παρελθόν του Μαξ με τα "Roots bloody roots" και το "Inner self", στα οποία έγινε ο προβλεπόμενος χαμός!
Οι Death in Vegas ήταν κυρίως μια επιλογή της αδερφής μου, μια διαφορετική συναυλιακή εμπειρία για τον υπογράφοντα, καθώς μόνο σε ροκ-μέταλ συναυλίες είχαμε δώσει το παρόν. Για τους Public Enemy τον Ιούνιο του 2003 μας πίεσε το ενδιαφέρον ο φίλος Γιώργος, και δεν έκανε άσχημα αφού ήταν ένα ενδιαφέρον και πολύ δυναμικό για το είδος του live, με αρκετή ροκ προσέγγιση, με τον Chuck D και τον Flavor Flav να είναι όλο το σόου, καιρό πριν ο δεύτερος αρχίσει να... σαχλαμαρίζει στο MTV.
