Βρείτε τις διαφορές! 
I know someday you'll have a beautiful life
Επίκαιρο
Έλα να σου δείξω που είναι οι μπογιές
Άντε γεια...!
...αλλιώς θα γράφαμε και
(από τας Αθήνας, πρωτευουσιάνικα πράματα!)
τι λέει ο ποιητής;
Το αγαπημένο μου
Yankees Go Home!!!
Δυστυχώς, οι ανορθόγραφοι κάνουν μπαμ
Απειλητικά μηνύματα (μπρρρ!)
Κοινωνικός σχολιασμός
Εξομολογήσεις... (και διάλογος σε τοίχο)
Κάποιοι πιάστηκαν στα πράσα!
Αμπελοφιλοσοφίες...
Αναρχικά μηνύματα
Συμβουλές...
Πολιτικά μηνύματα και σε πόρτες γκαράζ (τι γίνεται όταν η πόρτα είναι ανοιχτή;!;!)
Αναρχικά μηνύματα (2)
Τα σπρέι έχουν κι άλλη χρησιμότητα τελικά!
Ιδού η απορία...
Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας, σε λίγο καιρό, της πολυαναμενόμενης ταινίας Το Άρωμα, βασισμένο στο ομώνυμο αγαπημένο και πολυδιαβασμένο βιβλίο του Πατρίκ Ζουσκίντ, θα ήθελα να σας προτείνω να δείτε μια ταινία (του ιδίου σκηνοθέτη) που δε γνώρισε την απήχηση που έπρεπε, αλλά πιστεύω ότι η θέασή της αξίζει, και με το παραπάνω μάλιστα. Μιλάμε για την ταινία der Krieger und die Kaiserin (Η πριγκίπισσα και ο πολεμιστής/The princess and the Warrior – 2000). Η ταινία είναι το δημιούργημα (σενάριο/σκηνοθεσία) του Tom Tykwer, που έγινε γνωστός από την προηγούμενη δουλειά του, Lola Rennt (Τρέξε Λόλα, Τρέξε – 1998). Η πρωταγωνίστρια του Λόλα, Franka Potente, πρωταγωνιστεί και σ’ αυτή την ταινία, έχοντας το ρόλο της Σιμόν, μιας νοσοκόμας σε ψυχιατρική κλινική. Η ταινία ξεκινάει με ένα τρομερό ατύχημα και η Σιμόν βρίσκεται χτυπημένη και ετοιμοθάνατη. Ακίνητη και αβοήθητη, τη σώζει την τελευταία στιγμή ένας μικροκακοποιός, ο Μπόντο, που περνούσε τυχαία από τον τόπο του ατυχήματος, και στη συνέχεια εξαφανίζεται. Η αναζήτηση του σωτήρα της, γίνεται έπειτα στόχος ζωής της Σιμόν... Στη συνέχεια, πάρα πολλές ιστορίες μπερδεύονται μεταξύ τους και άσχετοι (φαινομενικά) χαρακτήρες παίζουν καταλυτικούς ρόλους. Η ταινία δίνει έμφαση στα ίδια περίπου θέματα, όπως και το Λόλα, δηλαδή την καταλυτική επίδραση των δυνάμεων του έρωτα και του πεπρωμένου. Ως ραδιοφωνική εκπομπή, να τονίσουμε ότι και το soundtrack είναι πολύ καλό, με το τραγούδι που κλείνει την ταινία, You Can’t Find Peace (με την Skin στα φωνητικά – πρώην Skunk Anansie), να ξεχωρίζει. Και επειδή τα πολλά λόγια είναι περιττά και η δύναμη της εικόνας (και του ήχου) πολύ μεγάλη, η μίνι κριτική λαμβάνει τέλος εδώ! Δείτε, όχι μόνο την καλύτερη γερμανική ταινία, αλλά μια από τις καλύτερες ταινίες εν γένει.
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η αιτία για να συναντηθούν ο Βρετανός Michael Powell και ο Ουγγρικής καταγωγής εβραίος Emeric Pressburger και η συνεργασία τους, ειδικά τη δεκαετία του ’40, είχε για αποτέλεσμα να κυκλοφορήσουν μερικές από τις καλύτερες ταινίες του κινηματογράφου. Ενδεικτικά, αξίζει να ανακαλύψετε τα One of Our Aircraft Is Missing (Ένα από τα αεροπλάνα μας δεν επέστρεψε – 1942), Life and Death of Colonel Blimp (Η ζωή και ο θάνατος του λοχαγού Μπλιμπ – 1943), A Matter of Life and Death (Ζήτημα ζωής και θανάτου – 1946) με τον David Niven να έχει παγιδευτεί μεταξύ Ουρανού και Γης και το ζήτημα να τακτοποιείται στη... stairway to heaven, και το Black Narcissus (Ο μαύρος νάρκισσος – 1947). Εμείς όμως σας προτείνουμε να δείτε την άποψη των σκηνοθετών γύρω από την τέχνη, τη μουσική, το μπαλέτο και το χορό σε μια ονειρική ταινία. Αυτή δεν είναι άλλη από την ταινία The Red Shoes (Τα κόκκινα παπούτσια – 1948). Και φυσικά μη νομίζετε ότι είναι άλλο ένα κουραστικό μιούζικαλ της παλιάς σχολής. Φαντάζομαι ότι είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος νέος της εποχής παλιές μουσικές ταινίες, αλλά, με την πρόσφατη επιτυχία των Moulin Rouge και Chicago, μπορείτε άφοβα να... επενδύσετε στην πρόταση αυτή (κυκλοφορεί σε DVD).
Μια φορά κι έναν καιρό... είδα την ταινία The Company of Wolves (Η παρέα των λύκων - 1984). Αποτελεί μία από τις πρώτες δημιουργίες του κ. Neil Jordan, του οποίου κάθε ταινία αποτελεί και ένα μικρό αριστούργημα (έχουμε και λέμε: Mona Lisa, Το παιχνίδι των λυγμών, Συνέντευξη με ένα βρυκόλακα, Το τέλος μιας σχέσης, Ο μικρός χασάπης). Η ταινία είναι ελεύθερη διασκευή της ιστορίας της Κοκκινοσκουφίτσας με λυκάνθρωπους στη θέση των λύκων! Η ιστορία βασίστηκε σε μερικά διηγήματα από το βιβλίο The Bloody Chamber της κυρίας Angela Carter. Το βιβλίο περιέχει ελεύθερες διασκευές σε πολύ γνωστά παραμύθια, όπως η Χιονάτη, η Κοκκινοσκουφίτσα, ο Παπουτσομένος Γάτος και λοιπά. Δεν γνωρίζω αν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, οπότε όποιος γνωρίζει σχετικά μπορεί να αφήσει ένα σχόλιο... Στην ταινία μας συμμετέχει η Angela Lansbury (ξέρετε, η συγγραφέας ντετέκτιβ) στο ρόλο της... γιαγιάς, ο ηθοποιός-φετίχ του Neil Jordan, ο Stephen Rea και ο πολύς Terence Stamp σε έναν... γοητευτικά κακό ρόλο! Η σκοτεινή φωτογραφία και, γενικά, η γοτθική ατμόσφαιρα δίνει στο έργο έξτρα βαθμούς σαγήνευσης. Αν σας αρέσουν τα παραμύθια, τότε η ακόλουθη ταινία θα σας γοητεύσει. Check it out και δε θα χάσετε... και ζήσαν αυτοί καλά(;) και μεις καλύτερα! Νόμος της μηχανικής επισκευής:
Αφότου τα χέρια σας καλύφθηκαν με γράσο, θα έχετε φαγούρα στη μύτη ή θα πρέπει να κατουρήσετε.
Νόμος του εργαστηρίου:
Οποιοδήποτε εργαλείο, όταν πέφτει, θα κυλήσει στη λιγότερο προσιτή γωνία.
Νόμος της πιθανότητας:
Η πιθανότητα να σας προσέξουν είναι ευθέως ανάλογη προς την ηλιθιότητα της πράξης σας.
Νόμος του τηλεφώνου:
Εάν σχηματίζετε έναν λανθασμένο αριθμό, δεν ακούτε ποτέ σήμα κατειλημμένου.
Νόμος του άλλοθι:
Εάν λέτε στον προϊστάμενο ότι αργήσατε στη δουλειά επειδή σας έσκασε το λάστιχο, το επόμενο πρωί σίγουρα θα σας σκάσει το λάστιχο.
Νόμος της ουράς:
Εάν αλλάξετε την ουρά στην οποία βρίσκεστε (ή την λωρίδα κυκλοφορίας), αυτή που ήσαστε μέσα πριν θα αρχίσει να κινείται γρηγορότερα από αυτή που είστε τώρα.
Νόμος του λουτρού:
Όταν το σώμα βυθίζεται πλήρως στο νερό, χτυπάει το τηλέφωνο.
Νόμος στενής επαφής:
Η πιθανότητα να συναντήσετε κάποιον είναι μεγαλύτερη όταν είστε με κάποιον με τον οποίον δεν θέλετε να σας δουν μαζί.
Νόμος του αποτελέσματος:
Όταν προσπαθείτε να αποδείξετε σε κάποιον ότι μια μηχανή δεν λειτουργεί, τότε είναι η στιγμή που θα λειτουργήσει.
Νόμος της βιομηχανικής:
Η ένταση της φαγούρας είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την προσιτότητα του σημείου που σας "τρώει".
Νόμος του θεάτρου:
Σε οποιαδήποτε αίθουσα, οι άνθρωποι, τα καθίσματα των οποίων είναι τα πιο απομακρυσμένα από το διάδρομο, φθάνουν στο τέλος.
Νόμος του καφέ:
Μόλις κάθεστε έχοντας φτιάξει ένα φλυτζάνι καυτού καφέ, ο προϊστάμενός σας θα σας ζητήσει να κάνετε κάτι που θα διαρκέσει έως ότου ο καφές κρυώσει.
Νόμος της αγοράς (1):
Εάν το παπούτσι σου κάνει, τότε είναι άσχημο.
Νόμος της αγοράς (2):
Μόλις ανακαλύψεις το προϊόν που σου αρέσει πραγματικά, η εταιρεία θα σταματήσει να το κατασκευάζει.
