Βραβείο: best intro με κλασική κιθάρα σε thrash τραγούδι

Ξεχασμένο βραβείο από τη σειρά awards αυτού του μπλογκ! :-)

Νικητής το Battery των Metallica.

Αλλά ας αναφέρουμε και κάποια ακόμα:
Metallica - Fight Fire with Fire
Kreator - When the Sun Burns Red
Lamb of God - Ghost Walking
Sepultura - Desperate Cry
Nevermore - This Godless Endeavor (και με φωνητικά)
Annihilator - Never, Neverland (ακουστική για την ακρίβεια, αλλά αποδεκτόν)
Entombed - Chief Rebel Angel
Opeth - The Drapery Falls (ok not so thrash)

Ειδική μνεία σε τραγούδια non-thrash:
Black Sabbath - Children of the Sea (πριν μπει η επίσης κορυφαία μπασογραμμή)
Angra - Shadow hunter (σπανιόλικου ταπεραμέντου)

Καλύτερη αφήγηση μέσα σε τραγούδι

Δεν έχουμε και πολλές επιλογές. Μιλάμε για ορίτζιναλ ηχογράφηση και όχι άλλα θέματα π.χ. κινηματογραφικές ατάκες πάνω από τη μουσική.

Πρώτος διδάξας ο Michael Jackson με τον Vincent Price στο υπέρ-χιτ Thriller.

Επίσης, από τα σόλο του Bruce Dickinson στο The book of Thel με τη συνδρομή του Arthur Brown.

Αλλά μάλλον θα επιλέξουμε το κλασικό πλέον τραγούδι των Manowar Defender με τον Orson Welles (από την έκδοση του 1987).

Καλύτερο drum intro

Πολλές επιλογές σε αυτή την κατηγορία, με πιο προφανή υποψήφια τραγούδια τα: Painkiller (Judas Priest), Trust (Megadeth), Stargazer (Rainbow), Down with the Sickness (Disturbed), Territory (Sepultura), Rust in Peace (Megadeth), κλπ...

Τελικά θα ψηφίσομεν Ticks & Leeches από τους Tool

Καλύτερη εισαγωγή με μπασογραμμή

Πάμπολλες υποψηφιότητες σε αυτή την κατηγορία: Motorhead και Iron Maiden και Red Hot Chili Peppers έχουν πολλά. Πασίγνωστα επίσης τα εναρκτήρια σημεία στο Peace Sells (Megadeth), Children of the Grave (Black Sabbath), My friend of misery (Metallica), Got the time (Anthrax), Souls of black (Testament), Joy Ride (Snot), Bombtrack (Rage against the machine), Jeremy (Pearl Jam) και άλλα πολλά. Με διαφορά όμως κερδίζουν οι Tool και από τα δύο πιο χαρακτηριστικά Forty Six & 2 και Schism επιλέγω το πρώτο.

Καλύτερο "γηπεδικό" μουσικό θέμα

Δεν μιλάμε για μελωδίες που τραγουδάει ο κόσμος σε συναυλίες. Μιλάμε για ηχογραφημένα σε στούντιο "γηπεδικά" φωνητικά. Το πρώτο που έρχεται σε όλους μας στο μυαλό είναι φυσικά το Heaven Can Wait των Iron Maiden. Αλλά για να πάμε κόντρα στο ρεύμα, θα προτιμήσουμε το Darkside of Aquarius από τις σόλο δουλειές του Bruce Dickinson (παρόλο που είναι μικρότερο σε διάρκεια). Από το 5:52...


Άλλο ένα που μου ήρθε στο μυαλό, που περισσότερο θυμίζει πολεμικές ιαχές παρά γηπεδικές: 3 Days in Darkness από Testament.

Καλύτερα γεμίσματα σε επαναλαμβανόμενο μουσικό θέμα

Ψηφίζουμε τα γεμίσματα του Mike Portnoy στο κλείσιμο του τραγουδιού Finally Free. Φυσικά από το Metropolis part 2 των Dream Theater. Ξεκινάει δειλά-δειλά μετά το 7:25...

Καλύτερο επαναλαμβανόμενο μουσικό θέμα

Ένα από τα καλύτερα για τον υπογράφοντα, στο τραγούδι Flying των Anathema (από αυτά που οι Βρετανοί γράφουν με το τσουβάλι). Μετά το 3:35...