Como Esta Loco

Walking the Last Mile
Από την Ξάνθη μας έρχονται τα παιδιά και έχουμε ξαναγράψει για αυτούς στο παρελθόν, καθώς είναι ένα από τα πιο δραστήρια underground σχήματα της χώρας μας. Όποια πέτρα και αν σηκώσετε, που λέει και ο λαός, δηλαδή μιλώντας για συναυλίες σε όλη την επικράτεια, θα βρείτε και τους Como Esta Loco εκεί κοντά. Αυτή τη φορά θα αναφερθούμε στην πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά. Το CD τους λοιπόν με τίτλο Walking the Last Mile κυκλοφορεί αυτόν τον καιρό, περιέχει επτά κομμάτια (μαζί με την εισαγωγή α λα Εξολοθρευτή) και κοστίζει μόνο €2 (ολογράφως: δύο)!! Έχουμε να κάνουμε με καταιγιστικό hardcore με πολλά metal στοιχεία, δυναμική και ωραία παραγωγή, μια ηχητική καταιγίδα με λίγα λόγια! Στο CD περιέχονται και οι στίχοι των τραγουδιών.

Γνωρίστε τους Como Esta Loco στη σελίδα τους στο myspace, ακούστε κάποια δείγματα της δουλειάς τους και μετά παραγγείλτε το! Και, φυσικά, όλο και σε κάποια συναυλία μπορεί να τους πετύχετε στην πόλη σας!

Ψηφιακό black-out

Πολλά γράφτηκαν για το ψηφιακό black-out. Οι δικές μου σκέψεις γύρω από αυτό είναι ότι ουδέν κακόν αμιγές καλού! Και αυτό διότι στη δουλειά σταματήσαμε να δουλεύουμε, πήραμε τα κεφάλια από τις οθόνες και αρχίσαμε να κουβεντιάζουμε, στο σπίτι έκλεισα το PC και πήρα ένα βιβλίο να διαβάσω και το βράδυ δεν έκατσα πάλι στο γραφείο πίσω από την οθόνη, αλλά βγήκα για βόλτα με τους φίλους (του... αναλογικού κόσμου). Δηλαδή, βρήκα ευκαιρία να κάνω... φυσιολογικά πράματα. Συμπεριφέρθηκα σαν κοινωνικό άτομο. Αν μας αποζημίωνε και η ΟΤΕnet, καλά θα ήταν να συμβαίνει και πιο συχνά!

Οι «Πάνθηρες των Δρόμων» στους NY Times

Άρθρο για τους Streetpanthers και στους NY Times. Όσοι δεν τους ξέρετε, ευκαιρία να τους γνωρίσετε.

Επερχόμενες συναυλίες

Μέσα στο τραγικά φτωχό συναυλιακό φθινόπωρο, οι συναυλίες μεγάλων ονομάτων που αξίζουν την προσοχή σας είναι:

Καταρχάς, αυτή των Hermano, τη Δευτέρα 12 του τρέχοντος μηνός στο Gagarin 205. Μια βδομάδα μετά και στον ίδιο χώρο παίζουν οι Fates Warning, οι οποίοι αν δεν σας πειράζει που δεν έχουν καμιά καινούρια κυκλοφορία εδώ και 2-3 χρόνια, θα παρουσιάσουν ένα live-εγγύηση, ειδικότερα για τους φίλους του progressive ήχου. Στις 23 και 24 του μηνός, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αντίστοιχα, έχουμε και τη συνάντηση παλιών συνεργατών στις συναυλίες Helloween και Gamma Ray, σε μια συναυλία όμως με εισιτήριο €45!! Έλεος! Οι Puressence, πάλι, έρχονται για πολλοστή φορά και αν θέλετε να τους δείτε σημειώστε την ημερομηνία 24/11 και όσον αφορά τους αναστημένους από τις στάχτες τους Skid Row, στις 28 του μηνός, τα σχόλια δικά σας. Για άγριες καταστάσεις όμως, στις 25 του μηνός, έχουμε μία βραδιά με τους Mayhem και τους Nine. Σφαγή!

Το Δεκέμβριο έχουμε τους αγαπημένους στη χώρα μας Paradise Lost, στις 8 και 9 του μηνός σε Θεσ/νίκη και Αθήνα με €32. Τους συγκεκριμένους έχω να τους δω από το 2001, οπότε αυτή θα είναι μια συναυλία που λέω να τιμήσω.

Θα επανέρθω με νεότερα για ό,τι αφορά την ελληνική σκηνή.

Five Finger Death Punch

Καλά, τι συμβαίνει στις Η.Π.Α.; Τα συγκροτήματα που θέλουν να ξεχωρίσουν ψάχνουν το πιο περίεργο όνομα για να κάνουν εντύπωση; Αλλά, πάλι, το ψάξιμό τους φτάνει μέχρι τον Ταραντίνο; Κάτι τέτοιο μάλλον θα συμβαίνει και με αυτή τη νέα μπάντα από το Λος Άντζελες. Μήπως τους πειράζει ο πολύς ήλιος στο κεφάλι εκεί πέρα;! Το παρακάτω βίντεο λέγεται The Bleeding και είναι το πρώτο τους single μέσα από το παρθενικό τους άλμπουμ The Way of the Fist.

Motorhead για ξύπνημα

Επειδή πιστεύω ότι θα με πάρει ο ύπνος πάνω στο γραφείο, νομίζω ότι το τραγούδι Burner του Lemmy και της παρέας του είναι ό,τι πρέπει για να μας ξυπνήσει/ταρακουνήσει!

Σινε-μαραθώνιος!

Όπως λέει και ο τίτλος, ο σινεμαραθώνιος έλαβε χώρα από το απόγευμα της Παρασκευής μέχρι το βράδυ της Κυριακής! Μάλιστα! Προλάβαμε και βγήκαμε και για μερικές μπύρες και σφηνάκια το βράδυ του Σαββάτου, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Ποιες ταινίες παρακολούθησα; Αυτό είναι το θέμα μας.

⇒ Οι περιπέτειες του βαρόνου Μινχάουζεν: ανάμεσα από το Μπραζίλ και το Βασιλιάς της Μοναξιάς, άλλη μια ταινία μέσα από το πρίσμα του Terry Gilliam.
⇒ Baby Doll (Η κουκλίτσα): κλασική ταινία του Ηλία Καζάν σε πρωτότυπο σενάριο του Tennesse Williams.
⇒ Les Diaboliques (Οι διαβολογυναίκες): Ξεχάστε τη Sharon Stone και την αντίστοιχη ταινία του '96. Δείτε όπωσ-και-δήποτε την κλασική ταινία του '55.
⇒ Moby Dick: ανεπανάληπτη ερμηνεία από τον Gregory Peck στο ρόλο του Ahab, σε σκηνοθεσία John Huston και συμμετοχή στη συγγραφή του σεναρίου από τον συγγραφέα Ray Bradbury!
⇒ Hotel Rwanda: δεν κατάλαβα το νόημα της συμμετοχής του Joaquin Phoenix, καθώς ο άνθρωπος έπαιξε συνολικά... τέσσερα λεπτά!
⇒ Cache (Κρυμμένος): η τελευταία ταινία (μέχρι στιγμής) του Michael Haneke είναι, απλά, μια ταινία του... Michael Haneke! Δεν κατάλαβα, όμως, γιατί έπρεπε να ξαναγυρίσει το Funny Games σε αμερικάνικη εκδοχή; Δείτε το trailer της επερχόμενης ταινίας του, με τίτλο... Funny Games U.S.
⇒ Cloak and dagger: κατασκοπευτική, πολεμική αλλά βαρετή ταινία του '46, παρόλο την παρουσία του Gary Cooper και την υπογραφή του Fritz Lang στη σκηνοθεσία.
⇒ Ξυπόλητοι στο πάρκο: πολύ γέλιο, ειδικά από τους δεύτερους ρόλους που πλαισιώνουν τους Robert Redford και Jane Fonda!

Van Halen - Right Now

Συνειρμικά μου ήρθε. Είδα τον τίτλο Right here right now του Fatboy Slim στο blog του bolek και το μυαλό μου πήγε στους Van Halen. Οπότε δείτε/ακούστε/θυμηθείτε παρακάτω το βίντεο για το τραγούδι Right Now, το οποίο μπορεί και να μας βάλει σε σκέψεις. Παρά ταύτα... καλή σας εβδομάδα!

Μέσα από το μουσικό χρονοντούλαπο: Voodoocult

Ξέρατε ότι εν έτη 1994 οι κάτωθι μέταλερς μουσικοί μαζεύτηκαν και φτιάξανε ένα album; Μιλάμε για τους Chuck Schuldiner (κιθάρες), Dave Lombardo (ντραμς), Mille Petrozza (κιθάρες), Waldemar Sorychta (κι άλλες κιθάρες), Dave Ball (μπάσο). Το άλμπουμ λεγόταν Jesus Killing Machine. Το συγκρότημα είχε για όνομα Voodoocult. Η όλη υπόθεση ήταν δημιούργημα του -παντελώς άγνωστου- τραγουδιστή Phillip Boa. Ένα χρόνο μετά μάζεψε και άλλους μουσικούς, όπως τον κιθαρίστα των Faith No More, τον Jim Martin και τον ντράμερ Markus Freiwald (πρώην ντράμερ των Despair, το παλιό γκρουπ του Sorychta), έβγαλε ένα δεύτερο αλμπουμάκι με το όνομα Voodoocult και μετά την περιοδεία εξαφανίστηκαν, έτσι απλά. Εσείς δείτε/ακούστε το βίντεο για το τραγούδι Killer Patrol, από την πρώτη τους και (πιο) ιστορική δουλειά.

Βιβλία και κινηματογράφος

Λέγεται ότι δεν πρέπει να συγκρίνεις τις δύο αυτές τέχνες, τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο δηλαδή. Αλλά δεν γίνεται να μην τα συγκρίνεις, όταν τελευταία οι περισσότερες ταινίες που έχουμε δει είναι διασκευές λογοτεχνικών έργων. Και στις περισσότερες των περιπτώσεων, η πλάστιγγα γέρνει υπέρ των βιβλίων (φυσικά!). Writers block έχουν πάθει οι σεναριογράφοι; Καμιά πρωτότυπη ιδέα δε θα δούμε; Και... όλα αυτά μου ήρθανε στο μυαλό, όταν είδα ότι ετοιμάζετε να βγει στις αίθουσες το Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας του Μάρκες!

Απ' τα τόσα και τόσα λοιπόν έργα που διαβάσαμε και μετά είδαμε, τα παρακάτω είναι αυτά που μας άρεσαν (ή, να πω, δεν μας χάλασαν):
⇒ Ο επίμονος κηπουρός του John Le Carre
⇒ Το άρωμα του Patrick Süskind
⇒ Γυρίστε το γαλαξία με ότο-στοπ του Douglas Adams
⇒ Το τελεσίγραφο του Μπορν του Robert Ludlum
⇒ Ο ήσυχος αμερικανός του Graham Greene

Ιδιαίτερη αναφορά να κάνω σε έναν από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, τον Paul Auster, ο οποίος γύρισε ο ίδιος μια καινούρια ταινία με τον τίτλο The Inner Life of Martin Frost, η ιστορία της οποίας προέρχεται από ένα κεφάλαιο μέσα από το μυθιστόρημά του με τίτλο Το βιβλίο των ψευδαισθήσεων! Θα έλεγα ότι προσμένω να δω το τελικό αποτέλεσμα με ιδιαίτερη αγωνία.