Βιβλία 2016

Μέσα στην περίεργη (να την πούμε και χειρότερη;) χρονιά του 2016, καταφέραμε και διαβάσαμε τα παρακάτω. Δεν τα λες και λίγα.

Ray Bradbury - Τα χρονικά του Άρη
Farley Mowat - Λύκοι, σας παρακαλώ μην κλαίτε (Never cry wolf)
Peter Carey - Ο παράνομος εαυτός του
Λεονάρντο Σάσια - Ο καθένας με το νόμο του
Tom Robbins - Θιβετιανή ροδακινόπιτα
Ray Bradbury - Πέθανε ο σκύλος, κατά τ'άλλα όλα καλά
David Niven - Bring on the empty horses
Ian Rankin - Με τις πόρτες ανοιχτές
Τεύκρος Μιχαηλίδης - Μιλώντας στην Άννα για τα μαθηματικά
James Ellroy - Ρέκβιεμ για τον Μπράουν
Isaac Asimov - Θεμέλιο
Isaac Asimov - Τα διηγήματα: Η νύχτα, Χρονογάτα, Δεν βλέπουνε μονάχα τα μάτια, Χριστούγεννα στο Γανυμήδη
Nick Hornby - High fidelity (επανάληψη, υπό άλλο πρίσμα)
Jo Nesbo - Το αστέρι του διαβόλου
Isaac Asimov - Θεμέλιο και αυτοκρατορία
Ismail Kadare - Μοιραίο δείπνο
Isaac Asimov - Δεύτερο θεμέλιο
Βασίλης Τριανταφυλλίδης - Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους 1830-1974
Dario Fo - Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω
Woody Allen - Σκέτη αναρχία
Χ.Φ. Λάβκραφτ - Η περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ

2/4 τετραλογίας του Λος Άντζελες

Διαβάζοντας το White Jazz, το τελευταίο βιβλίο της «Τετραλογίας του Λος Άντζελες» του James Ellroy, εισχωρήσαμε στον κόσμο της διαφθοράς και του εγκλήματος του Λ.Α. της δεκαετίας του ’50 και θυμηθήκαμε ονόματα αλλά όχι καταστάσεις που έλαβαν χώρα στα προηγούμενα βιβλία της τετραλογίας. Μιας και το πρώτο, τη Μαύρη Ντάλια και το τρίτο, το Λος Άντζελες Εμπιστευτικό τα είχαμε αποθηκεύσει καλύτερα στη μνήμη (και λόγω των ταινιών), έπιασα να ξαναδιαβάσω μετά από χρόνια το Μεγάλο Πουθενά. Ευθύς κατάλαβα ότι πέρα από τα ονόματα των τριών πρωταγωνιστών, δεν θυμόμουν τίποτα! Και όσο κυλούσαν οι σελίδες, τόσο το μπλέξιμο των υποθέσεων (αναζήτηση ενός δολοφόνου, απεργία αριστερών στο Χόλιγουντ και κυνήγι των κομουνιστών από κυβερνητικούς παράγοντες) γινόταν μεγαλύτερο, και άλλο τόσο διεισδύαμε στο νουάρ σύμπαν του Ellroy. Τα πάρα πολλά ονόματα αποτελούν εγγύηση για να χάσετε τη μπάλα, όπως και οι διαφορετικές πλοκές, που φυσικά θα συγκλίνουν στο τέλος. Αν προσθέσετε και την απίστευτη ανατροπή που αφορά στον κύριο πρωταγωνιστή του έργου (όχι το μυστικό του, αυτό ήταν σχεδόν πασιφανές) που έρχεται γύρω στα 4/5 του βιβλίου και σε στέλνει... αδιάβαστο, έχετε ένα από τα καλύτερα αμερικανικά βιβλία των τελευταίων χρόνων.

Στο Λ.Α. Εμπιστευτικό εμφανίζονται καινούριοι χαρακτήρες, αλλά αρχίζει να διαφαίνεται ότι ο κρυφός αρχικακός της υπόθεσης είναι ο Ντάντλι Σμιθ, ο οποίος τη γλυτώνει πάλι αλλά ο νέος ντετέκτιβ Έξλυ τον έχει πλέον καταλάβει. Και στο White Jazz, με την κοφτή πρόζα σε πρώτο πρόσωπο σαν νότες μουσικής τζαζ, ο νέος πρωταγωνιστής, διεφθαρμένος αστυνομικός, δολοφόνος κατά παραγελία, αντιήρωας με τα όλα του, μπλέκεται στις υποθέσεις που είχαν αφήσει ανολοκλήρωτες οι δύο αντίπαλοι, για να τις οδηγήσει αυτός στο φινάλε της ιστορίας.

Βιβλία 2009

Καλύτερη η φετινή χρονιά από την περσινή, ό,τι αφορά δηλαδή στην ανάγνωση βιβλίων. Στατιστικά βγαίνει περίπου 1,5 βιβλίο/μήνα. Αυτά είναι που διαβάσαμε τη χρονιά που πέρασε:

Stephen King - Νεκρή ζώνη
Irvin D. Yalom - Όταν έκλαψε ο Νίτσε
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι - Το υπόγειο
Salman Rushdie - Ο τελευταίος στεναγμός του Μαυριτανού
Stephen King (ως Richard Backman) - Μπλέιζ
Yann Martel - Η ζωή του Πι
James Ellroy - Αίμα στο φεγγάρι
Graham Greene - Brighton Rock (Ανήλικος δολοφόνος)
Stephen King - Ντούμα Κι
Elmore Leonard - Cat Chaser (Κυνηγητό στην Καραϊβική)
Tom Robbins - Μπι όπως μπύρα
Απόστολος Δοξιάδης - Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ
J. G. Ballard - Running Wild (Εκτός ελέγχου)
Roald Dahl - Απροσδόκητες ιστορίες
Ursula Le Guin - Η πόλη των ψευδαισθήσεων
Tom Robbins - Μισοκοιμισμένοι μες στις βατραχοπιτζάμες μας
David Lodge - Θεραπεία
Χαρούκι Μουρακάμι - Ο ελέφαντας εξαφανίζεται
Απόστολος Δοξιάδης - Logicomix
και αποσπάσματα από τον Φρίντριχ Νίτσε και το «Τάδε έφη Ζαρατούστρας»