Με μια πρώτη... αυτιά, το άλμπουμ με τίτλο
Unseen δεν είναι Haunted. Βασικά, ούτε με δεύτερη και τρίτη μπορεί να σε κάνει να αλλάξεις γνώμη. Είναι όμως ένα ενδιαφέρον CD, που φέρνει σε δύσκολη θέση κόσμο και κοσμάκη, που άλλο περίμενε από το συγκρότημα και άλλο του ήρθε. Alternative-σουηδικό μέταλ; Θέλανε να κάνουν μια αλλάγη; Είναι σίγουρα αλλαγή που προώθησε ο τραγουδιστής Peter Dolving; Τα αδέρφια Björler δεν είχαν λόγο στο άλμπουμ; Από τα σαράντα(!) τραγούδια που γράψανε, αυτά διαλέξανε; Δηλαδή τα υπόλοιπα πώς ήταν; Αυτές κι άλλες πολλές ερωτήσεις, για να έχουμε να ασχολιόμαστε! Το θέμα είναι, όπως είπε κάποιος, πως όταν έχεις δει τον ήχο σου να κοπιάρεται από δεκάδες συγκροτήματα και το συγκεκριμένο στυλ να έχει κορεστεί, εσύ ως αρχετυπικό συγκρότημα κοιτάς να κάνεις τη διαφορά. Αν είναι καλή η αλλαγή ή όχι και τι θα φέρει αυτή στο μέλλον, εδώ θα είμαστε να το δούμε και να κρίνουμε.
Στα του άλμπουμ τώρα, ακούμε τραγούδι sludge-garage ("No Ghost"), ακούμε ψίγματα από παλιούς Haunted στα "Motionless" και "The City", ακούμε διάφορα πράματα που ο καθένας με τα γούστα του και τις ακουστικές του εμπειρίες βρίσκει κάτι να το συγκρίνει. Διαβάσαμε να λένε από Nine Inch Nails μέχρι Mary Beats Jane, το παλιό γκρουπ του Dolving. Εσείς ακούστε το (αν δεν το έχετε κάνει ήδη) χωρίς προκαταλήψεις, κι αν δεν σας αρέσει, έχει καλώς. Με τα πολλά ακούσματα, πάντως, το CD αρχίζει και μου κάθεται πολύ καλά. Στην τελική, εγώ τους παραδέχομαι για την τόλμη τους.
Λίγα λόγια για μία από τις τελευταίες κυκλοφορίες της προηγούμενης χρονιάς, που μπορούμε όμως να θεωρήσουμε ότι ανήκει στο 2011 και που ακούσαμε αρκετά αλλά δεν μιλήσαμε πολύ γι'αυτήν (πέρα από την ανάρτηση ενός βίντεο). Τέσσερα χρόνια πήρε στον Sel Balamir και την παρέα του, το τρίο από το Μάντσεστερ με το όνομα Amplifier να ετοιμάσουν αυτή τη δουλειά. Και δεν πρόκειται για καμιά αρπαχτή! Το άλμπουμ The Octopus είναι ένα διπλό CD με συνολική διάρκεια τις δύο ώρες(!) και συνθέσεις για όλα τα γούστα: επικά ροκ τραγούδια με την κιθάρα να έχει τον πρώτο λόγο, ατμοσφαιρικά τραγούδια που σε «ταξιδεύουν», ambient ήχοι, ενορχηστρώσεις με βιολιά, πνευστά και ό,τι άλλο βάλεις στο κεφάλι σου. Ακούστε το ολόκληρο από τον παρακάτω δεσμό και αγοράστε το ψηφιακά σε όποια τιμή θέλετε, ή σε φυσική μορφή από το σάιτ της μπάντας. Τουλάχιστον, μην τολμήσετε και δεν το ακούσετε. Εσείς θα χάσετε. 
Με μια πρώτη... αυτιά, το άλμπουμ με τίτλο Unseen δεν είναι Haunted. Βασικά, ούτε με δεύτερη και τρίτη μπορεί να σε κάνει να αλλάξεις γνώμη. Είναι όμως ένα ενδιαφέρον CD, που φέρνει σε δύσκολη θέση κόσμο και κοσμάκη, που άλλο περίμενε από το συγκρότημα και άλλο του ήρθε. Alternative-σουηδικό μέταλ; Θέλανε να κάνουν μια αλλάγη; Είναι σίγουρα αλλαγή που προώθησε ο τραγουδιστής Peter Dolving; Τα αδέρφια Björler δεν είχαν λόγο στο άλμπουμ; Από τα σαράντα(!) τραγούδια που γράψανε, αυτά διαλέξανε; Δηλαδή τα υπόλοιπα πώς ήταν; Αυτές κι άλλες πολλές ερωτήσεις, για να έχουμε να ασχολιόμαστε! Το θέμα είναι, όπως είπε κάποιος, πως όταν έχεις δει τον ήχο σου να κοπιάρεται από δεκάδες συγκροτήματα και το συγκεκριμένο στυλ να έχει κορεστεί, εσύ ως αρχετυπικό συγκρότημα κοιτάς να κάνεις τη διαφορά. Αν είναι καλή η αλλαγή ή όχι και τι θα φέρει αυτή στο μέλλον, εδώ θα είμαστε να το δούμε και να κρίνουμε. 
Για τους φίλους της σκανδιναβικής σκηνής, ειδικά για τους φίλους του μελωδικού και ρυθμικού γοτθικού metal με ολίγα death στοιχεία (βλ. Insomnium, Amorphis κ.λ.π), οι Before the Dawn είναι για σας και το νέο τους άλμπουμ με τίτλο Deathstar θα σας αρέσει. Έτσι απλά. Κοφτερές κιθάρες, φοβερές μελωδικές γραμμές, τραγούδια που σου μένουν είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά τους. Μικρό σε διάρκεια το άλμπουμ, δεν σε αφήνει να το χορτάσεις και ξαναπατάς play. Ειδικά το «χιτάκι» που είχαμε ποστάρει και παλιότερα, Deathstar, είναι το απόλυτο τραγούδι του μήνα Μαρτίου! Αναζητήστε και όλη την υπόλοιπη δισκογραφία τους και δεν θα χάσετε. 
