Μουσική και TV

Ή αλλιώς, όταν οι διαφημιστές έχουν κέφια. Αν ψάχνετε τα τραγούδια που ακούγονται σε κάποιες διαφημίσεις στην ΤιΒί δείτε την παρακάτω λίστα. Αν δεν υπάρχει κάτι που ψάχνετε, ενημερώστε για να το αναζητήσουμε.

ΠΡΟΠΟ (με τον κουρέα): Huun Hur Tu - Eki Attar
ΛΟΤΤΟ (με τα λουκάνικα και το σκύλο): Jean Leloup - I lost my baby
Toyota Yaris: Malone Industry feat. Laurie Simpson - Dolly
Campari: Amii Stewart - It's fantasy
Yaris ξανά: Billy Fury - Wondrous place
Misco (Ακάκιε!): Βαγγέλης Παπαθανασίου - Χορός της φωτιάς
Περιοδικό elle: The Clan - Dear Madonna
ΝΟΥΝΟΥ: Moody Blues - Nights in white satin
Molto croisant: Doris Day - Perhaps, perhaps, perhaps
Soupline vanilla: Yanni - Reflections of passion
Mercedes A-class: Billy Swan - I can help
Levi's 501 με τις γοργόνες: Smoke City - Underwater love
Life καρότο: Dusty Springfield - The look of love
σε ποια διαφήμιση ? - Joey Ramone - It's a wonderful world

ΜΕΝΤΑ

Ινστρουμέντα
Επειδή είχα πολλές ελλείψεις από την ελληνική σκηνή, θα με συγχωρέσουν τα παιδιά (οι Μέντα δηλαδή) που τους ανακάλυψα μόλις φέτος. Και αυτό που λέτε, το Ινστρουμέντα, είναι το τρίτο τους CD. Έτσι, ζούμε για να μαθαίνουμε κάτι καινούριο κάθε μέρα.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν: καταρχάς, ωραίο το λογοπαίγνιο με τη λέξη instrumental (ορχηστρικός). Δεύτερον, μιλάμε για ελληνόφωνο συγκρότημα. Τρίτον, οι ίδιοι χαρακτηρίζουν τον ήχο τους σαν μια μίξη εναλλακτικού pop-rock με ολίγη από punk. Θα λέγαμε ότι συμφωνούμε. Τέταρτον, η παραγωγή είναι κρυστάλλινη. Έπειτα, κοστίζει μόνο €12 από τον ίντερνετ (buy!). Αλλά πέρα από αυτά, το κυριότερο για μένα είναι ότι η αρμονία των ελληνικών στίχων με τη μουσική τους είναι εκπληκτική (μιας και ξέρετε ότι για μένα το ελληνόφωνο ροκ είναι ειδική περίπτωση). Ξεχωρίζουμε τα δυναμικά τραγούδια Ψάχνεις ξανά και Μέσα στης θλίψης τα στενά (τα οποία σε ξεσηκώνουν για χωρό) χωρίς φυσικά να παραβλέπουμε και τα άλλα, έτσι;

Δείτε το βιντεάκι από το Ψάχνεις ξανά για να πάρετε μια γεύση από το γκρουπ!

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα τους
Γνωρίστε τους Μέντα και ακούστε κι άλλα δείγματα της δουλειάς τους στο myspace
Βρείτε και άλλα λινξ για περισσότερα βίδεα από τους Μέντα στη σελίδα μας με τα... βίδεα

Τα καλύτερα video clips ;

Αυτή η ερώτηση μπορεί να έχει μόνο υποκειμενικές απαντήσεις και τα βίδεα που διάλεξα ως «καλύτερα» είναι φυσικά προσωπική επιλογή. Η αφορμή για αυτό το ποστ ξεκίνησε από τους Πετρίδη-Ζουγρή στο δικό τους blog της εκπομπής Από τις 4 ως τις 5.

Τα καλύτερα κατά εμέ είναι τα ακόλουθα (όλα έχουν τα αντίστοιχά τους λινκ για να τα δείτε μέσω YouTube, αν δεν θυμάστε κάποιο απ' αυτά):
Pearl Jam - Jeremy
Nine Inch Nails - The Perfect Drug
Aerosmith - Janie's Got A Gun
Bjork - Bachelorette
Radiohead - Just
Archive - Again

Και τα υπόλοιπα που προσπάθησαν να... φτάσουν στην κορυφή:
REM - Losing My Religion, παρόλο που ο περισσότερος κόσμος θα προτιμήσει το Everybody Hurts (λέμε τώρα).
Billy Idol - Cradle of Love
DJ Shadow - Six Days, μεγάλη δημιουργία του μεγάλου σκηνοθέτη Wong Kar-Wai.
Massive Attack - Teardrop, κλασικό πια.
Megadeth - Sweating Bullets, ένα heavy video με πολλαπλούς σωσίες.
Beastie Boys - Sabotage, αυτό κι αν είναι κλασικό.
Prodigy - Smack My Bitch Up, τα κάνει όλα.
UNKLE - Eye for an Eye με σκοτεινή κόμικ αισθητική και φυσικά το Rabbit in your Headlights
Radiohead - Paranoid Android και στο ίδιο μοτίβο Moby - Why Does My Heart Feel So Bad?
Zero 7 - Destiny, με σχεδίαση κόμικ επίσης.
Korn - Freak on a Leash, το βίντεο με τη σφαίρα.
Guns N' Roses - Garden of Eden, γιατί πολύ απλά είναι ο ορισμός της πόρωσης!
Michael Jackson - Remember the Time, κυρίως για τα εφέ και για τις συμμετοχές των Eddie Muprhy, Magic Johnson και Iman σ' αυτό το βίντεο-ταινία μικρού μήκους.
George Michael - Freedom, για όλες τις μοντέλες που συμμετέχουν.
Smashing Pumpkins - Tonight, Tonight
The Mars Volta - Televators, γιατί απλά μ' αρέσει πολύ.
Placebo - Song to Say Goodbye, παρόλο που δεν είμαι φαν τους, το βίντεο είναι μελαγχολικά πανέμορφο.
Bruce Springsteen - 57 Channels and Nothing On, όλο το νόημα για την TV σε δυόμιση λεπτά.
AC/DC - Thunderstruck, για περισσότερη πόρωση.

Και τα... «ελκυστικά ασπρόμαυρα»:
R.E.M. - Drive
Metallica - The Unforgiven
Richard Marx - Hazard
Chris Isaac - Wicked Game
Radiohead - Street Spirit (fade out)
Bruce Springsteen - Atlantic City
Smashing Pumpkins - Disarm
Billy Idol - Sweet Sixteen

Από τη δεκαετία του '80 (αυτά που μας σημάδεψαν περισσότερο, δηλαδή):
Michael Jackson - Smooth Criminal
Duran Duran - Wild Boys
Pet Shop Boys - It's A Sin
Queen - Who Wants to Live Forever, Under Pressure και φυσικά το Bohemian Rhapsody

Επίκαιρο...

Ευχαριστούμε τον Γιάννη Μαρουλή

UNKLE - War Stories

Οι UNKLE δημιουργήθηκαν αρχικά ως ένα νέο project των παραγωγών DJ Shadow και James Lavelle στη δεκαετία του '90. Ειδικότερα η κυκλοφορία του '98 που άκουγε στο όνομα Psyence Fiction έκανε το συγκρότημα διάσημο διότι είχε δεκάδες συμμετοχές διαφόρων καλλιτεχνών σε τραγούδια που μπορούσες να τα χαρακτηρίσεις ηλεκτρο-ροκ-τριπ/χοπ! Δείτε αυτό το λινκ για να δείτε ποιοι συμμετείχαν σε ποιο τραγούδι.

Μετά την αποχώρηση του DJ Shadow, ο Lavelle δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια (και καλά έκανε) και συνέχισε να δραστηριοποιείται με το όνομα UNKLE. Η κυκλοφορία του 2003 με τίτλο Never, Never Land περιλάμβανε φυσικά το επικό τραγούδι Eye for an Eye, αλλά ως σύνολο δεν μου άφησε καμιά έντονη ανάμνηση. Φέτος τα πράματα φαίνεται να αλλάζουν, καθώς η νέα του δουλειά με όνομα War Stories μας έχει εκπλήξει ευχάριστα. Έχει δυνατά ορχηστρικά κομμάτια, κομμάτια με πανέμορφες μελώδιες και φυσικά πολύ ενδιαφέρουσες συμμετοχές από τους Ian Astbury, Josh Homme, Gavin Clark, Alice Temple και αρκετούς άλλους. Σίγουρα η καλύτερη δουλειά των UNKLE τα τελευταία χρόνια.

Δείτε το βίντεο για το τραγούδι Burn My Shadow:

Οι 22 τύποι μαλάκα

Παλιό, αλλά είναι πάντα καλό να τους θυμόμαστε...
1. Ο ορατός: Κοίτα ένα µαλάκα.
2. Ο τεφάλ: Ξεκόλλα ρε µαλάκα.
3. Ο σταθερός: Έµεινε µαλάκας.
4. Ο αδιόρθωτος: Ε, τον µαλάκα.
5. Ο επώνυµος: Έλα ρε, Μαλάκα.
6. Ο νυχτωµένος: Ξύπνα, µαλάκα.
7. Ο χαµένος: Πού 'σαι, ρε µαλάκα;
8. Ο φευγάτος: Την έκανε ο µαλάκας.
9. Ο βαθµοφόρος: Α, τον αρχιµαλάκα.
10. Ο αµφίβολος: Καλά, µαλάκας είσαι;
11. Ο διττός: Και πούστης και µαλάκας.
12. Ο ευρεσιτέχνης: Μαλάκας µε πατέντα.
13. Ο εµετικός: Τα ξέρασε όλα ο µαλάκας.
14. Ο καλοδεχούµενος: Καλώς τον µαλάκα.
15. Ο εξακριβωµένος: Είναι τελικά µαλάκας.
16. Ο επιρρεπής: Μη γίνεσαι µαλάκας τώρα.
17. Ο εκνευριστικός: Άει γαµήσου ρε µαλάκα.
18. Ο ανεκδιήγητος: Μα πόσο µαλάκας να 'σαι.
19. Ο αργοκίνητος: Άντε ρε µαλάκα, κουνήσου.
20. Ο φαφλατάς: Μιλάµε για πολύ χοντροµαλάκα.
21. Ο επαναλαµβανόµενος: Την είπε πάλι ο µαλάκας.
22. Ο σωβινιστής: Μαλάκας µπορεί να είµαι, πούστης όµως όχι!

Προσοχή! Μην εισέρχεστε!

Αν έρχεστε προς Κοζάνη, μία συμβουλή σας δίνω: ΣΤΟΠ! Γυρίστε πίσω όπως είστε και ελάτε σε λίγες μέρες. Περιμένετε να φυσήξει λίγο και να πάνε όλα αυτά τα αιωρούμενα προς Βέροια μεριά, π.χ.

Δείτε το διπλανό γράφημα από το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης και Περιβαλλοντικής Φυσικής και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Όπως εύκολα μπορείτε να παρατηρήσετε, εδώ ζούμε με... τέρμα τα γκάζια! Αυτά είχαμε και χθες, αυτά έχουμε και σήμερα και για πολλά χρόνια ακόμα τέτοια θα συμβαίνουν εδώ πέρα. Φανταστείτε ότι η οικολογική οργάνωση είχε ζητήσει να εμφανίζονται στα ηλεκτρονικά μηχανήματα (αυτά που δείχνουν την ώρα και τη θερμοκρασία) τα επίπεδα αιωρούμενων σωματιδίων αλλά... φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Φαντάζομαι οι υπεύθυνοι θα σκέφτηκαν είμαστε που είμαστε σκατά, ας μην αγχώνουμε και τους πολίτες μας περισσότερο! Άστους να ζούνε στην άγνοια!

Street Panthers!

Γνωρίστε τους Πάνθηρες των Δρόμων και γίνετε μέλη! Προμηθευτείτε τα απαραίτητα αυτοκόλλητα και αρχίστε να αντιδράτε στον... γαϊδουρινό τρόπο σκέψης. Γιατί οι πεζοί έχουν δικαιώματα και όχι τα άψυχα αντικείμενα που μας κάνουν τελικά τη ζωή στην πόλη δύσκολη.

Εδώ ο σύνδεσμός σας

Act Now! Εκστρατεία για το περιβάλλον

Επειδή κάποιοι άνθρωποι δε θέλουν να παραμείνουν αμέτοχοι στα γεγονότα που τρέχουν γύρω τους(μας), επειδή κάποιοι δε θέλουν να αφήσουν τα πράγματα να δουλεύουν ερήμην τους(μας). Η οργάνωση ActNow! που εδρεύει στην Πτολεμαΐδα προσπαθεί να κάνει κάτι. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε εμείς είναι να συμμετάσχουμε. Ο καθένας μας με το τρόπο του μπορεί σιγά-σιγά να βοηθήσει στην υπόθεση περιβάλλον. Ειδικότερα στη δύσκολη περιοχή όπου ζούμε (το λεκανοπέδιο Πτολεμαΐδας-Κοζάνης, γαρ).

Οι εκδηλώσεις έχουν ξεκινήσει από το προηγούμενο Σάββατο 14/7 με συναυλίες συγκροτημάτων και την Πέμπτη 19/7 είχε εσπερίδα της WWF-Greenpeace. Το μεγάλο γεγονός είναι φυσικά η συναυλία του Σάκη Ρουβά, σήμερα 20/7 στο γήπεδο Πτολεμαΐδας. Αύριο (21/7) έχουμε εσπερίδα με θέματα από το Κ. Α. Π. Ε. (Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας) και την άλλη βδομάδα, στις 27/7, συναυλία με τους Θεσσαλονικείς rockers 63 High!

Ανοιχτό θέατρο Κοζάνης - Μια ιστορία αρπαχτής;

Καταρχάς, να πω ότι χθες είδαμε μια ευχάριστη και επαγγελματική παράσταση, η οποία μπορεί να μην «άρεσε» σε όλους, μας έκανε όμως να περάσουμε ένα ευχάριστο βράδυ σ' αυτή την πόλη. Για όσους δεν κατάλαβαν, μιλάμε για το έργο Μπαμπά, μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή.

Κατά κύριο λόγο όμως, θέλω να γράψω και να κράξω τους υπεύθυνους της διοργάνωσης, που δεν είναι άλλη από τη ΔΕΠΑΚ (ή, καλύτερα, ΔΕΦΑΚ, δηλ. "the fuck!"). Γιατί; Διότι αυτό που συνέβη χθες στο θεατράκι ήταν άνω ποταμών. Διότι κλείσαμε εισιτήριο μία βδομάδα νωρίτερα και το πληρώσαμε €22 για να κάτσουμε εν τέλη στα σκαλοπάτια! Διότι οι υπεύθυνοι της ΔΕΠΑΚ βρήκαν ευκαιρία να θησαυρίσουν. Όπως λέει και ο σοφός λαός, βρήκαμε παπά και είπαμε να θάψουμε και άλλους! Έχει το θεατράκι Α θέσεις; Κόβεις Α εισιτήρια, κύριε μου! Έχει ζήτηση η παράσταση; Κανονίζεις να γίνει και μια δεύτερη. Απλά είναι τα πράματα! Και στους υπολοίπους... λυπούμαστε πολύ. Να είχατε κλείσει εισιτήρια εξαρχής. Δεν κοιτάς να βάλεις δεκάδες (ή εκατοντάδες;) υπεράριθμους στο θεατράκι, με τον κόσμο να κάθεται όπου βρει (στα σκαλοπάτια, στα κάγκελα, μόνο στην πίστα που δεν κάτσαμε), άλλους να κρατάνε θέσεις για άτομα που ίσως έρθουν και να δημιουργείς στο τέλος το ερώτημα: Θα μας κρατήσει αυτό το κατασκεύασμα; Είναι κατασκευασμένο για τον συγκεκριμένο αριθμό θέσεων ή θα μάθουμε από πρώτο χέρι πώς είναι μια πτώση κερκίδας 10 μέτρων;

Λυπάμαι διότι για άλλη μια φορά δείξαμε ότι είμαστε χωριό! Και το κακό είναι ότι δε βλέπω φως στο τούνελ. Βλέπουμε συνολικά 3-4 παραστάσεις το χρόνο και στο τέλος δεν είμαστε στη θέση ούτε να τις ευχαριστηθούμε.