Armored Saint - La Raza

Σαν να μην πέρασαν 19 χρόνια! Μετά από διαλείμματα, επανενώσεις, περιοδείες και τον John Bush να το παίζει σε διπλό ταμπλό (βλ. και Anthrax) κυκλοφορεί νέα δουλειά των Armored Saint (μετά το Symbol of Salvation του '91) με τον τίτλο La Raza. Πολύ καλή εισαγωγή και πολύ καλό και δυναμικό το πρώτο τραγούδι, στο σύνολο έχουν κάποια άλλα επίσης καλά τραγούδια και μια πολύ καλή φωνή, αυτή του κυρίου Bush που μας αρέσει πάρα πολύ. Ενδιαφέρουσα η κυκλοφορία, ό,τι πρέπει να την ακούς στο ραδιόφωνο στο αμάξι π.χ., σίγουρα όχι αυτή που θα σας πάρει τα μυαλά, αλλά πάλι πιο ενδιαφέρουσα από άλλες κυκλοφορίες του συρφετού.

(myspace.com/armoredsaint1)

Dark Tranquillity - We Are the Void

Ένα συγκρότημα που καταγούσταρα από το '96 που τους πρωτογνώρισα μέχρι το 2002. Μετά έκαναν κάποια κοιλιά ή εγώ απλά τους βαρέθηκα; Μάλλον δικό μου είναι το «πρόβλημα» αφού όλοι καταγουστάρουν εκτός από με. Έτσι, δεν θα μιλήσω αντικειμενικά επειδή απλά δεν κάθομαι να ακούσω τις τελευταίες τους κυκλοφορίες πάνω από 2-3 φορές. Γιατί νομίζω όμως ότι έχουν υπερφορτώσει τις συνθέσεις τους; Και γιατί νομίζω ότι έχουν ελαττώσει τα όποια μελωδικά σημεία που τους έκαναν να ξεχωρίζουν; Τέλος πάντων, η εν έτη 2010 κυκλοφορία των σουηδών Dark Tranquillity λέγεται We Are the Void και συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο με τις τελευταίες δουλειές τους, οπότε οι οπαδοί τους δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα. Εγώ ξεχώρισα μερικά τραγούδια, αλλά στο σύνολο με άφησε με μια διφορούμενη γνώμη. Όπως και να'χει, εσείς μπορείτε να κρίνετε εξ ιδίαν ακούγοντας μερικά τραγούδια από το νέο άλμπουμ στο προφίλ τους στο μαϊσπέις. Επίσης, ρίξτε και ματιά στο βίντεο-κλιπ για το τραγούδι Shadow in our Blood.
(myspace.com/dtofficial)

c(L)opyright Νο. 5

...με ολίγη καθυστέρηση, αλλά τι να κάνουμε. Συγκρίνετε το τραγούδι του «πανμέγιστου» συνθέτη Φοίβου που τραγουδάει η Βανδή και έχει τίτλο Υπάρχει ζωή με τη μεγάλη επιτυχία των Five Young Cannibals από τη δεκαετία του '80 με τίτλο She Drives Me Crazy. Λίγο η εισαγωγή, το κουπλέ και όλο το ρεφραίν... Τι να πούμε; Τα λόγια είναι πλέον περιττά...

Trendy Hooliguns

Τώρα που βγάζουν νέο άλμπουμ, οι Trendy Hooliguns από την Αθήνα σάς προσφέρουν ένα demo-CD δωρεάν. Τίτλος: Τα πεταμένα. Πατήστε ε δ ώ για να το κατεβάσετε. Και όπως πολύ εύκολα μπορείτε να καταλάβετε, πρόκειται για ένα hardcore-rapcore συγκρότημα με σατυρικούς, ιλαροτραγικούς στίχους, βγαλμένους μέσα από την ελληνική πραγματικότητα. Ατελείωτη πηγή έμπνευσης αυτή η τελευταία... Παρακάτω δείτε μερικά από τα άπειρα βίντεο που φτιάχνουν για διάφορα τραγούδια. Τα υπόλοιπα στο προφίλ τους στο μαϊσπέις.

Εν αρχή, δείτε/κρύψτε το Οι μπάτσοι είναι... καλά παιδιά, από τη live εμφάνιση τους στο Ράδιο-Αρβύλα.

Το λαιμό τους θα κόψω

Άντε σπάσε
(για όποιον δεν ξέρει, είναι διασκευή στο τραγούδι του... Γαρδέλη από την ταινία "Καμικάζι αγάπη μου"!!!)

Βιολέτα

(myspace.com/trendyhooliguns)

Διεισδύστε στο σύστημα

Για άλλη μια φορά θα εμφανιστούν στη χώρα μας οι νεοϋρκέζοι Madball, έχοντας για support τους επίσης δυνατούς και τρομερούς Terror. Το συναυλιακό αυτό γεγονός θα λάβει χώρα την Κυριακή 14/3, οπότε...

...δείτε/κρύψτε το βίντεο για το τραγούδι των πρώτων που λέγεται Infiltrate The System

...ή δείτε/κρύψτε το βίντεο για τους δεύτερους που λέγεται Rise of the Poisoned Youth

TUG

Άλλη μια μέρα τοξική
Δεν είναι το είδος μας το ελληνόφωνο ροκ, άσχετα αν έχουμε πάθει πλάκα κατά καιρούς με γκρουπ όπως "Αρνητική Στάση", "Πίσσα και Πούπουλα" και "Λευκή Συμφωνία", έτσι για να αναφέρω μερικά (ο καλός ο μύλος όλα τ' αλέθει). Οπότε πρέπει να πω ότι ήμουν προκατειλημένος με τη δουλειά του one-man-band που ακούει στο όνομα Tug. Μετά όμως από την πρώτη ακρόαση του Άλλη μια μέρα τοξική μπορώ να πω ότι έκανα λάθος. Πρόκειται για ένα άλμπουμ που αρχικά θα το κατάτασσες στην κατηγορία ροκ, μετά θα έλεγες ότι έχει ένα μικρό υπόβαθρο hip-hop και θα σε μπέρδευε στο τέλος η θεματολογία του. Πολλοί το χαρακτήρισαν «αναρχικό» λόγω των στίχων του. Το θέμα είναι πως πρόκειται για μια πολύ καλή ανεξάρτητη d.i.y. κυκλοφορία, με πολύ καλές ενορχηστρώσεις, προσεγμένες δόσεις εγχόρδων και γυναικείων φωνητικών και γενικά καλές μελωδίες. Να πω ότι κάποιες συνθέσεις μου έφεραν λίγο στο μυαλό τη σόλο δουλειά του Serj Tankian, ή θα φανώ πάλι υπερβολικός; Ο υπογράφων κόλλησε με τα «Μητέρα Γη» και «Τα φώτα της πόλης», έτσι για να αναφέρω κανά-δυο. Τον Απρίλιο θα κυκλοφορήσει τυπωμένο κανονικά, για όσους θέλουν να το έχουν κυριολεκτικά στα χέρια τους.

Επισκεφθείτε τον, υπερδραστήριο και ιντερνετικά, Tug στους παρακάτω ιστότοπους:
→ tugsucks.wordpress.com
→ myspace.com/tugito
→ tugito.wordpress.com
και κατεβάστε το ελεύθερα από τον παρακάτω δεσμό.

Όποιος ενδιαφέρεται να αποκτήσει το αυθεντικό album "Άλλη Μια Μέρα Τοξική" μπορεί να απευθυνθεί στο tugito@gmail.com και να του αποσταλεί με αντικαταβολή ή σε απλό φάκελο. Μπορείτε επίσης να το παραγγείλετε από το tug.bigcartel.com και σε κάποιους μήνες κι από το www.cdbaby.com (αφορά περισσότερο παραγγελίες απο το εξωτερικό αυτό). Τέλος, αναμένεται να κυκλοφορήσει και σε κάποια ανεξάρτητα δισκάδικα της Αθήνας (Rhythm records, Vinyl Microstore, The Lab.)

High on Fire - Snakes for the Divine

Από ό,τι φαίνεται, το συγκρότημα των High On Fire ετοιμάζεται για τα μεγάλα σαλόνια της μετεαλικής μουσικής. Μετά από τέσσερα πολύ καλά άλμπουμ μέσα στην προηγούμενη δεκαετία, κυκλοφορούν φέτος το δυναμίτη που λέγεται Snakes for the Divine. Ο υπογράφων πιστεύει ότι αν όλο το άλμπουμ ήταν σαν το οχτώ λεπτών και είκοσι τριών δευτερολέπτων εναρκτήριο, ομότιτλο τραγούδι, το άλμπουμ θα ήταν άνετα μέσα στα καλύτερα ever. Υπερβάλω; Δεν το νομίζω, αλλά για να μην έχουμε αντιδράσεις να πούμε ότι όντως όλο το άλμπουμ έχει αρκετή από την τσίτα του πρώτου τραγουδιού, αλλά τέτοια τραγουδάρα δεν ξανασυναντάμε στο CD. Πάντως, έχει πολλά καλά και δυναμικά τραγούδια που μας κάνουν να λέμε ότι έχουμε μπροστά μας ένα από τα υποψήφια καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς.

(myspace.com/highonfire)

Mono - 26Φεβ2010

Club 8Ball, Θεσσαλονίκη, 26 Φεβρουαρίου 2010

Η παρασκευή γενικά είναι ξενέρωτη μέρα, φαντάσου να έχεις ξεμείνει και στη Κοζάνη χωρίς παρέα (ο ένας νότια, ο άλλος χαμένος στον 6^ο). Αρκεί να κάνεις στον εαυτό σου τη ρητορική ερώτηση «τι κάνω εγώ εδώ;». Η απάντηση απλή. Φεύγεις. Έτσι απλά και πας να δεις τους Γιαπωνέζους Mono.

Για μια ακόμα φορά πήραμε το δρόμο για το 8ball με ανάμεικτες σκέψεις για την ανταπόκριση του κοινού. Τελικά η ουρά που συναντήσαμε στην είσοδο μας διέψευσε ευχάριστα. Υπάρχει κοινό που στηρίζει τις ιδιαίτερες και διαφορετικές μουσικές. Εύγε! Η σύνθεση του ακροατηρίου περίεργη (παραδόξως είχε και πριγκίπισσες!), ο εξαερισμός δούλευε και το κυριότερο υπήρχε άλλος ηχολήπτης! Τέσσερις Ιάπωνες που παίζουν πειραματικές post rock μουσικές με έντονες soundtrack επιρροές, δεκάλεπτα ορχηστρικά κομμάτια που σου δίνουν την εντύπωση ότι ξεπήδησαν μέσα από ταινία του '60 ή μήπως μέσα από κάποιο manga;! Το setlist μονοπώλησε το "Hymn to the fallen Wind". Δεν έχει σημασία πόσα κομμάτια έπαιξαν ή αν έκαναν λάθη. Μετά μη με ρωτάτε, είχα χαώσει. Κάθε μελωδία μία εικόνα διαφορετική για τον καθένα. Θάλασσα και σκοτεινό γαλάζιο κυριάρχησε στο δικό μου μυαλό. Μιάμιση ώρα μετά μας αποχαιρέτισαν με ένα ντροπαλό χαμόγελο και ένα νεύμα. Ολοκληρωτικό live. Λυτρωτικό. Arigato...


Υ.Γ. 1: Πολλά φιλιά στην Επιόνη.
Y.Γ. 2: Αλέξη welcome back, μας έλειψες!
Υ.Γ. 3: Πάντα υπάρχει χρόνος άμα το θες... (έτσι είπε κάποιος)
Υ.Γ. 4: Κουμπάρο, die hard! Θα τα καταφέρετε.
Υ.Γ. 5: Μπανάνες στη Ναβαρίνου; Ξεκινάμε νέο trend...

Ανταπόκριση: Όμηρος

Need

Siamese God
Μέσα στο Δεκέμβρη που μας πέρασε κυκλοφόρησε το δεύτερο CD της ελληνικής μπάντας που ακούει στο όνομα Need. Το άλμπουμ ονομάζεται Siamese God, έχει απίστευτα προσεγμένη συσκευασία και προσφέρεται στην εξευτελιστική τιμή των €10! Μπορείτε να το παραγγείλετε από το προφίλ τους στο μαϊσπέις μέσω paypal. Σας είχαμε προϊδεάσει σχετικά με το βίντεο κλιπ για το τραγούδι τους War/ning. Όλο το άλμπουμ βρίσκεται στα ίδια μέταλ μονοπάτια, με πολύ καλά τραγούδια και με ογκώδη, συμπαγή παραγωγή. Μια από τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς που πέρασε, κι όχι μόνο από τα εγχώρια προϊόντα. Τα παιδιά πλέον έχουν δυνατό παρόν και το μέλλον είναι δικό τους.

(myspace.com/needband)

Rotting Christ

Εάλω
Νέα κυκλοφορία για τους άρχοντες του ελληνικού μέταλ. Σιγά το νέο, θα μου πείτε. Επειδή οι περισσότεροι μάλλον θα το έχετε αγοράσει/κατεβάσει ή, τουλάχιστον, ακούσει. Όποιοι δεν το πήραν πρέφα, ας πεταχτούν από το προφίλ τους στο μαϊσπέις μια βόλτα. Συνεχίζουν στα ίδια πλαίσια που θέσανε οι ίδιοι στο Theogonia, υπάρχουν κάποια τραγούδια που είναι κορυφή, αλλά και κανά-δυο που περνάνε απαρατήρητα. Στα συν η ενσωμάτωση των ελληνικών στοιχείων στον ήχο τους και θα μας άρεσε να υπήρχαν ακόμα περισσότερα. Στα συν επίσης οι συμμετοχές του Magus Vampryr Daoloth και των Δαιμόνια Νύμφη. Στα πλην η διασκευή που κάνει στον εαυτό της η Diamanda Galás (προσωπική άποψη, επειδή μου φάνηκε αταίριαστο με το όλο «κλίμα» του άλμπουμ), παρόλο που είναι φωνάρα και οι στίχοι του ανατριχιαστικοί (αναφέρεται στη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας το 1922).

(myspace.com/rottingchristabyss)