Μιας και δεν παίζει πολύ δουλειά αυτήν τη βδομάδα... είπα να θυμηθώ τις κωμωδίες που είχα δει και με είχαν ρίξει από το κάθισμα, ή τον καναπέ, ανάλογα με το πού βρισκόμουν...
Και αυτό το ποστ οφείλεται στην ταινία του Jerry Lewis, The Patsy (ελλην. τίτλος: Το Αρχοντοπαλίκαρο), που είδαμε προχθές, με την απίστευτη σκηνή στο πιάνο στο μάθημα φωνητικής και τον Κώστα να οδύρεται και εγώ να κλαίω από τα γέλια.
Έτσι θυμήθηκα και τα παρακάτω... γεγονότα:
→ Το Τέρας, με τον Benigni και τον Walter Matthau στο σπίτι του Θεόφιλου, όπου οι δικοί του νόμιζαν ότι είχαμε πάθει κάτι.
→ Τους Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης στο σπίτι του Γιάννη του Εδεσσαίου, όπου είχαμε πέσει από τους καναπέδες.
→ Τους αδελφούς Μαρξ στο Σούπα Πάπιας και την ανεπανάληπτη σκηνή στον καθρέφτη, η οποία έκανε τη Σούλα και μένα να γελάμε για δύο μερές μετά με την ανάμνηση αυτής της σκηνής.
→ Τις Διακοπές του κυρίου Ιλό, στο Βακούρα, με τον Χ-νούδη και τον Αντώνη να αφήνει το στίγμα του (έχω ξεχάσει, τον Zoolander το είδαμε μαζί στο τσίνεμα, Αντώνη;).
→ Την Annie Hall του Woody Allen, στο Λάουρα (πάει κι αυτό, έκλεισε) με την αδερφή μου και τη φίλη της την Κική, συνολικά 5 άτομα στο σινεμά και να κρατιόμαστε όλοι για να μην ακουστούμε... πάρα πολύ.
→ Φυσικά, το Πάρτυ, με τον παν-μέγιστο Peter Sellers, σε μια προβολή πριν από ένα πάρτυ στην αρχιτεκτονική, να προσπαθούμε να κρατηθούμε ώστε να μην κατουρηθούμε (κυριολεκτικά) από τα γέλια με το Γιώργο και τον Θοδωρή, τους Καλαματιανούς. Ειδικά, στη σκηνή της τουαλέτας μόνο έλεος που δεν φώναζα!
→ Το Kung Fu Hustle, στη σοφίτα του Κώστα με τον Γιάννη να χτυπιέται και γω να αναρωτιέμαι μεταξύ άλλων αν θα μας κρατήσει ο όροφος!
Αν θυμηθώ και άλλα, θα τα προσθέσω...
Και αυτό το ποστ οφείλεται στην ταινία του Jerry Lewis, The Patsy (ελλην. τίτλος: Το Αρχοντοπαλίκαρο), που είδαμε προχθές, με την απίστευτη σκηνή στο πιάνο στο μάθημα φωνητικής και τον Κώστα να οδύρεται και εγώ να κλαίω από τα γέλια.
Έτσι θυμήθηκα και τα παρακάτω... γεγονότα:
→ Το Τέρας, με τον Benigni και τον Walter Matthau στο σπίτι του Θεόφιλου, όπου οι δικοί του νόμιζαν ότι είχαμε πάθει κάτι.
→ Τους Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης στο σπίτι του Γιάννη του Εδεσσαίου, όπου είχαμε πέσει από τους καναπέδες.
→ Τους αδελφούς Μαρξ στο Σούπα Πάπιας και την ανεπανάληπτη σκηνή στον καθρέφτη, η οποία έκανε τη Σούλα και μένα να γελάμε για δύο μερές μετά με την ανάμνηση αυτής της σκηνής.
→ Τις Διακοπές του κυρίου Ιλό, στο Βακούρα, με τον Χ-νούδη και τον Αντώνη να αφήνει το στίγμα του (έχω ξεχάσει, τον Zoolander το είδαμε μαζί στο τσίνεμα, Αντώνη;).
→ Την Annie Hall του Woody Allen, στο Λάουρα (πάει κι αυτό, έκλεισε) με την αδερφή μου και τη φίλη της την Κική, συνολικά 5 άτομα στο σινεμά και να κρατιόμαστε όλοι για να μην ακουστούμε... πάρα πολύ.
→ Φυσικά, το Πάρτυ, με τον παν-μέγιστο Peter Sellers, σε μια προβολή πριν από ένα πάρτυ στην αρχιτεκτονική, να προσπαθούμε να κρατηθούμε ώστε να μην κατουρηθούμε (κυριολεκτικά) από τα γέλια με το Γιώργο και τον Θοδωρή, τους Καλαματιανούς. Ειδικά, στη σκηνή της τουαλέτας μόνο έλεος που δεν φώναζα!
→ Το Kung Fu Hustle, στη σοφίτα του Κώστα με τον Γιάννη να χτυπιέται και γω να αναρωτιέμαι μεταξύ άλλων αν θα μας κρατήσει ο όροφος!
Αν θυμηθώ και άλλα, θα τα προσθέσω...




