Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2007

Σάββατο βράδυ στα μπουζούκια

Ορίστε λίγα συμπεράσματα που έβγαλα από την σαββατιάτικη μου έξοδο στα τοπικά μπουζούκια. Καταρχάς, το μόνο που θα καταφέρναμε αν δεν είχε γίνει η Επανάσταση του '21 θα ήταν να γλιτώσουμε λίγο αιματοκύλισμα. Διότι όσον αφορά την «μουσική» μας ταυτότητα, αυτή απλά δεν έχει αλλάξει. Τις ίδιες μουσικές παίζουν και στην Τουρκία και στη Μέση Ανατολή ακόμα και τώρα. Έπειτα, εμείς οι καημένοι τι περιμένουμε; Να γεμίσουν τα ροκ-μπαράκια ή να πάει ο κόσμος σε καμιά συναυλία για βραδυνή έξοδο; Ο ελληνάρας θέλει το μπουζούκι του, θέλει να τουρλώνει τα μάτια του στο κορμί της -ατάλαντης, ως επί τω πλείστον- τραγουδίστριας, να πετάει το μηνιάτικό του σε μπουκάλια ουίσκι και γαρίφαλλα. Καλά ήταν για δύο ώρες, όσο κρατούσε το κασμέρι* δηλαδή, μετά όμως ήρθε το βαρύ πυροβολικό και κάπου εκεί άρχισα να χασμουριέμαι...

*ρωτήστε κανά Κοζανίτη!

2 σχόλια:

antonis.marinopoulos είπε...

Μπουζουκάκια, μπουζουκάκια?
Φαντάζομαι περάσατε τρέλα!
Δε μας είπες όμως και το "όνομα" που "τραγουδούσε"...
όσο για τη διασκέδαση του (νεο)Έλληνα...έχουμε αυτό που μας αξίζει...αυτά θέλουμε αυτά μας φέρνουν...όταν το σκεφτόμαστε να δώσουμε 40-50 Ευρώ (όχι ότι είναι λίγα) για μια μεγάλη συναυλία ενός παγκοσμίως μεγάλου γκρουπ, αλλά δίνουμε "άνετα" 30-40 ευρουλάκια (το λιγότερο, δεν ξέρω τιμές) κάθε δίμηνο (το λιγότερο πάλι) για να ακούσουμε τον κάθε βλαχοτραγουδιστή που μας πλασάρουν στα μπουζούκια...τι να πεις!

fieryfairy είπε...

esu sta mpouzoukia??!?! Pioios fournos gkremistike?